De ſanctoPetro et Paulo

in carne poſitus. ⁊ inter mortalesvitā agens. vſqꝫ ad tertiū celū raptus. raptus in paradiſum. audiuit arcana que nō licet homini loqui. 2. cor. 32. Eum em̄ tante ſintſublimitatis illa que docuit. vtꝯprehendere ea mens hūana nonpoſſit. qͣnte illud putandū eſt glorie. qd̓ ꝓdere ſibi aſſerit nō licereUidit inquam ibi deitatꝭ nudeeēntiā qua viſione rōnalis creatura beatificabit̉ vt vult augꝰ ad oroſiū. q. vlt. qua ⁊ ip̄e tūc deificatus ⁊ btūs tunc fuiſſe. licet nō ꝑmanēter a pluribꝰ doc. putatur.ſed de hoc alibi. Si itaqꝫ aliqͦsꝑ fidem deꝰ adoptauit in filios.Quātomagꝭ petrū ⁊ paulū in diuina ꝯgnitōe p̄cipuos. vt verū ſitqd̓ verba thematꝭ dicūt. Dij fortes terre vehemēter eleuati ſunt?⁊ tm̄ de pͥmo. DFortes proinde fuere apl̓oꝝ pͥncpes affectu.⁊ hoc ꝑ dilectōem q̄ vt mors fortis ꝑhibetur. ⁊ emulatio dura vtinfernus Et pulcre affectui fortitudo adiūgitur. qm̄ nihil fortiꝰqm̄ ꝓprias domare paſſiōes virtutis affectiue. Nam ⁊ crudeliſſimus Nero qui totū mundū ꝑdomuit. ꝓpriā rabiē vertere non valuit. vt dicit boe. me. 6. li. 2. de cōſo. ¶ Quanta itaqꝫ fortitudinein diuino amore btīſſimꝰ petrusꝯſtabat. Btūs leo petri ſucceſſorofficio ⁊ morū imitator. in ẜmōej. eum alloquens manifeſtat. Adhanc gͦ tu vrbē btīſſime petre apoſtole venire nō metuis. vbi collu-

ctantes ph̓ie opiniōnes. ⁊ terreneſapientie vanitates diſſoluendeerant. vbi ꝯfutādus demonū cultus. vbi oīm ſacrificiorū impietas deſtruēda. vbi diligētiſſimahabebat̉ ſuꝑſtitōe collectū. quidquid vſqͣꝫ fuerat vanis erroribꝰinſtitutū. Siluā iſtā frementiūbeſtiaꝝ. ⁊ turbulētiſſime ꝓfūditatis occanū. cōſtantior q̄m̄ cumſuꝑ mare gradereris ingrederisNec mūdi dn̄am times romamqui in Caiphe domo expauerasſacerdotis ancillā. Nūquid autiudicio pilati. aut ſeuicia iudeoꝝminor eſt. vel in claudio poteſtasvel in nerone crudelitas? Uincebat gͦ materiam formidinis. visamoris. Nec eſtimabas terroricedendū. dum hoꝝ ſaluti ꝯſulis.quos ſuſceperas diligēdos. Hecille. ¶ De amoris deniqꝫ magnitudine q̄ paulū fortiſſimū pugilēfecit. Idem leo in alio ſermōe deſctō paulo ita ait. Nemo ita dilexit inimicos. nemo inſidiatoribꝰſuis ita bn̄ficus fuit. nullus ꝓ afflictoribus ſuis tanta ꝑpeſſus eſtmala Nō em̄ illa que patiebaturẜm nature copulam cogitabat.Quāto amplius offerebant̉ inimici. tanto magis eoꝝ miſerebat̉inſaniā. ſicut indulgētiſſimus pr̄afficit̉ erga filiū freneſi ꝯprehenſum. cuius qͣnto magis ictibꝰ cōuicijſqꝫ pulſat̉. tanto eū potiꝰ miſeret̉ ⁊ deflet. Audi q̄m māſueteq̄mqꝫ ꝯpatiēter nobis ꝓ illis loquat̉. qui eū quinquies verbera-