De ſanctoIohanne bap.

ſꝫ ẜm ſuā miſcd̓iā nos ſaluos fecit. venit em̄ qn̄ iā pene oīs carocorruꝑat viā ſuā. vix inueniēs fidē ſuꝑ terrā. dū pctōꝝ nox in curſu ſuo erat. dū ceſſauit viſio ⁊ ꝓphetia Iō recte multi gaudebatin natiuitate pcurſoris. vnde dedei bonitate tūc clariꝰ radiantequa certiſſimū nō mō nunciū. ſꝫp̄curſorē ⁊ introductorē ſalutisnr̄e xp̄i ſuſceꝑant. Siquidem d̓nullo gaudet̉ niſi ſub rōne boni.¶ Hinc multa beneficioſa miracula in pcurſoris ſui natiuitatedn̄s on̄dit. In pr̄e mr̄e ⁊ puero.¶ In pr̄e. cui ſue īcarnatōis iniciū gabrielē archāgelū miſit ligatā līguā ſoluit. atqꝫ ꝓphetā ꝯſtituit ¶ In mr̄e cuiꝰ opprobriumſterilitatis ſenilibꝰ in annis ſupra naturā auferēs. ꝓle beatiſſima fecundauit. ꝓphetico ſpū ſic̄et zachariā illuſtrauit. vnigeniti ſui verbi incarnati geſtatricismarie ꝟgīs obſequijs lōgi tꝑishonorauit. Filiū vero btīſſimūioh̓em in vtero ſua pn̄tia ac viſitatōe ſctīficauit ac ſpūſctō r̄pleuit. Nomē iohānes qd̓ ſonat. inqͦ eſt gr̄a dei ẜm ſuā dignitatemimpoſuit. vt sͣ ẜ. j. patuit. ⁊ ſctītatis eiꝰ famā ꝑ oēs iudee finesdeclarauit. dicētibꝰ cūctis cumāmiratōe. qͥs putas puer iſte eritEtem̄ manꝰ dn̄i erat cū illo. hisitaqꝫ alijſqꝫ miraculoſis beneficijs d̓ine bonitatꝭ effectibꝰ ī ſuanatiuitate apꝑentibꝰ btīſſimuspuer iohānes multos filioꝝ iſrl̓

ꝯuertit ad dn̄m deū ſuū. cuiꝰ miſericordē bonitatē tot miris indicijs agnouerūt D ¶ In conuerſatōe ꝟo ſua ⁊ vita ꝑfecta. ſapiētiā diuinā cūctis eā intuētibꝰpuer ſctīſſimꝰ (īmo vir ꝑfectus)demōſtrauit. nā dū gubernatricē oīa reliqͥt. ſoli d̓ine ꝓuidentieſe ꝯmiſit. iā ad oīa ſe extēdere d̓ip̄ſciꝰ ſn̄e apl̓ice oēm ſolicitudinēin eū ꝓijciētes. qm̄ ip̄i cura ē devobis .i. pe. 59. ꝯformit̓ ad ꝟbaxp̄i mat. 6. Nolite ſoliciti eē. di.qͥd māducabīꝰ aūt qͥd bibēꝰ autquo oꝑiemur. ſcit .n. pr̄ vr̄ qꝛ hisoībꝰ indigetꝭ ſapīam facto publice ꝓclamauit. Dū deniqꝫ nonſine meritis ꝓprijs vana q̄dā p̄ſumptōe futurā btītudine expectauit. media certa a d̓ina ſapientia ad btīfici finis ꝯſecutōemordinata. qͥbꝰ ip̄e ambulaueratdemōſtrauit. hoc .n. d̓ine ē ſapīeque vt ſapiēs philo ait ſap. 8. attingit a fine ad finē fortiter. etdiſponit oīa ſuauiter. ẜm ꝓpͥamſcꝫ inclinatōem media efficaciaad finē p̄figēdo Que qꝛ hoīemarbitrij libertate ſuꝑ oēs corꝑeas creaturas nobilitauit. hac einō abſtulit. ſed ſue optioni finēduplicē obtulit. ſicut in eccīaſtico ſcpͥtū eſt. c. 15. Deus ab initioꝯſtituit hoīem. ⁊ reliqͥt illū ī manū ꝯſilij ſui. Appoſuit tibi aquāet ignē. ad qd̓ volueris porrigemanū tuam. Ante hoīem vita ⁊mors. bonū ⁊ malū. qd̓ placueritei dabit̉ illi. qm̄ multa ſapīa dei