XVIISermo
hec virtus in beatiſſimo pr̄e nr̄onedū incipiēs aut ꝓficiens ſꝫfecta ꝓpt̓ qd̓ ab hac ꝟtute nomēaccepit ſuſde vindefrid. pͥmo dictus a ꝓprietate ſue ꝯditōis. qͣ īmiſcd̓ie oꝑibus precipuis oībusbenefecit. Bonifaciꝰ nomē a ſūmo pontifice greg. 2. in ep̄ali ſuaordinatiōe accepit. ideo etiā ipſecū ſuis collegis nō miſericordesſed viri miſericordie dicūt̉. Uirem̄ nomē eſt ꝑfectōis Eſt aūt miſericordia ẜm aug. in li. de diffi.animi dolētis affetꝰ. ad cōpaciēdum ꝓxīo. et largiendū ei de ꝓprio. ¶ Duo itaqꝫ includit miſericordia. cōpaſſiōem ſcꝫ miſerieꝓximoꝝ. et elargitōem ſuorum.¶ Utrūqꝫ ꝑfecte impleuit btīſſimꝰ pr̄ nr̄ bonifaciꝰ. oībus em̄ qͥbus ꝯpatiendū erat cōpaſſus eſtet quecunqꝫ habuit ad vtilitatēꝓximi erogauit vt ſūmarie pn̄tideclarabit̉ ẜmone. ¶ Perfectāſiquidē ꝓximoꝝ miſerie habuitꝯpaſſiōem. veꝝ qui recte ordinateqꝫ aliene cōdolet miſerie. pͥuseſt vt ſue nō obliuiſcat̉ Ait enimſcpͥtura mat. 7. Eijce pͥmū trabēde oculo tuo. et tūc videb̓ eijcerefeſtucā de oculo fratris tui. Eteccī. 30. Miſerere aīe tue placēsdeo. et contine ⁊ cōgrega vt tuūin ſanctitate eiꝰ Hinc augꝰ ī enche. Qui vult ordinate dare elemoſinā. a ſe debet pͥmū inciꝑe. eteā ſibi dare. elemoſinā dicit. perquā aīa intus mūdat̉ et miſeriaculpe liberat̉ Sic vir ſanctꝰ pri
mū ſe ip̄m ſtuduit a peccatis mūdū ꝯſeruare. et ſic tunc ꝓximoꝝmiſeriā ſubleuare. C ¶ Referente ſiquidē hiſtoria beatꝰ bōnifacius de angloꝝ gente. de nobili ꝓſapia origine duxit. magna parentū ſolicitudine nutritꝰmagnaꝝ etiā virtutū ꝑ incrementa tempoꝝ eſt factꝰ. Nam cū adhūc ꝑuulꝰ eēt. 4. aut. 7. ānoꝝ qͥdqͥd diuini verbi a clerico vel laico audiuit. mox quantum etatisſue qualitas ꝑmiſit. qͥd ad ſe exhis ſpectaret diligēter tractauitCūqꝫ diligēti meditatōe ſecuriorē viam aſſumere ac mundo renunciare cogitaret Hoc ip̄m patri tandem notificans. ad ſui ꝓpoſiti executōem eiuſdē ꝯſiliumrogitabat. Sꝫ ecōtrario paterpuerulū a ꝯcepto ꝓpoſito reuocare blandicijs ac terroribꝰ conatus. Nunc oīm poſſeſſorū ſuorū heredē ſe facturū ꝓmittens.nunc tantā ꝓfeſſiōis ſue ꝑfectionē ſue etati incōpoſſibile cōteſtans. ſed puer ſanctꝰ virtuti diuina plenꝰ. quāto magis ad ſecularia eū pater reuocare ſtuduit.tanto cōſtantius in incepto ꝑdurare. ac lr̄as ſacras noſcere anhelabat. vnde miro diuino diſpenſatōis iudicio factū eſt. vt paterqui ſolus ei erat impedimento repentina infirmitate correptus pͥſtinā mentis pertinaciam deponeret. ac pueꝝ ip̄e ꝑ legatos idoneos. venerabili woolffhardo abbati comēdaret a quo vuiuerſace 3