Druckschrift 
3 (1499) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
24r
Einzelbild herunterladen
 

XISermo

Io. 6. ⁊ i. cor. 3. Unuſquiſqꝫ propriā mercedē recipiet ẜm ſuū laborē. et ad Romanos. 2. Reddet vnicuiqꝫ ẜm ſuum laboremet quantum ad hoc premium tāto efficatior eſt orō ꝓ ſe ip̄o orante. quo caritatis feruor ⁊ conatꝰfuerit maior. Generaliſſimevero valet orō ⁊ qd̓libet opus bonū toti eccleſie. et nec pōt nec debet orans aliquē de eccleſia excludere. ſed intentōe habituali oēsincludere. Specialiter aūt etmedio mō valet orō ad multa .ſ.primā gr̄am impetrādā. ſaltē decōgruo. gr̄e augmentū. ſolutōeꝫpene. ⁊ premiū accidētalis glorie⁊ hͦ ſibujpi orāti. ei vel eis. cui velquibꝰ voluerit applicare. magistn̄ cuilibet ſi paucioribꝰ. ⁊ bn̄ diſpoſitis. minus ſi pluribꝰ aut indiſpoſitis applicuerit. magꝭ etiā⁊ minus ẜm diuerſitatē oronū pͥuatarū vel publicaꝝ. ſimpliciumvel priuilegiataꝝ. quia priuilegiate ⁊ que ī ꝑſona eccleſie offerunt̉efficaciores ſunt ceteris paribusillis quibus applicātur. qm̄ orōnes ſimplices ⁊ pͥuate. tales enimfiūt in ꝑſona eccleſie ſemꝑ grate.⁊ accepte. licet miniſter non ſemꝑſit gratꝰ deo. De quo vide latiꝰin canonis expoſitiōe. Ex hispatet ſolutio replice. vlterioremhuius rei licet ꝑutilē. īmo neceſſariā declaratōꝫ. tꝑis ẜmoniſqꝫbreuitas nō admittit. Et tm̄ deſcd̓o. F¶ Finis ꝟo atqꝫ fructhuius fraterne vniōis triplex attendi pōt vicꝫ. viuoꝝ cōſolatio.

Caritatꝭ fraterne ꝯſeruatio. ⁊ ſalubris ꝓuiſio aīaꝝ. Uiuorūfratrū ꝯſolatio tam ſpūalis q̄mtꝑalis. In orōnū ac ſpūaliū bonoꝝ cōione. qua fit vt bonū faciētes nō deficiamus qͣtinus tꝑeſuo mētamꝰ nō deficiētes vt dicapl̓us gal. 6. Neqꝫ enim vniuseiuſdēqꝫ homīs eſt ſemꝑ actualiter dei obſequijs intēdere. Abonō aūt (nr̄a ex parte) deficimusquotiens vel corporis neceſſitatiintēti. aut rebus exterioribꝰ plusdebito impliciti quicq̄m agimꝰqd̓ nec actu nec habitu in deū ordinamus. quo caſu etiā ſic a bono non penitus deficimꝰ. dū perfraternitatis huius cōionē nr̄meſt quidqͥd ꝑ ſingulos fratrū diuino impendit̉ honori. qͦꝝ ſemꝑaliquos bonis vacare exercitijspreſumendū eſt. Nam id facimꝰqd̓ ꝑ amicos facimꝰ. Hoc tn̄ dehis intellige. in quibus criminamortalia caritate (huius ꝯionisradicē) minīe excluſerūt. Itē indiſcordantiū pacificatōne. fraterna āmonitōe. leni caritatīaqꝫcorrectiōe. dum ẜm apl̓i verba qͥſpūales ſunt .i. ꝑfectiores ceteriſqꝫ officio p̄lati Suꝑiores fraternitatꝭ loquor ac diffinitores)fratrē in delicto preoccupatū velquōlibet turbatu. inſtruūt in ſpiritu lenitatis. In tꝑalibus qͦqꝫꝯſilijs. ſubuētionibus ⁊ auxilijsquo fit vt alter alteriꝰ onera portet. ⁊ dū cauſe ⁊ neceſſitates ſingulorū ẜm ſtatuta cōitati imponūtur. qd̓ ſoli īportabile eſt. hu-