De ſanctoſebaſtiano

qua in bonis ſpūalibꝰ ꝯcoīcantoēs fideles. tanqꝫ eiuſdē miſticicorporis mēbra. De qua Ro. 12.ammonet apl̓us fideles ad hancſctām donoꝝ participatōem ⁊ inalijs epl̓aꝝ ſuarū locis. Un̄ adheb̓. 13. Bn̄ficētie inqͥt et cōiōisnolite obliuiſci. talibꝰ em̄ hoſtijsꝓmeretur deus. Et btūs petrusUnuſquiſqꝫ ſicut accepit gratiāin alterutrū āmīſtrātes. ſicut boni diſpēſatores multiformis gr̄edei i. pe. 4 ¶ Preter hanc autēgeneralē cōione. quā cōis xp̄ianacaritas efficit. eſt cōio. ſpecialiorqua ſua volūtate quidā per mutuā ꝯuentōm ſua ſpūalia ꝯīcant.et ad ſpūalia obſequia ſe ſponteviciſſim obligant. et hi ꝯſtituūtfraternitatē particularē. ¶ Dicitur bonoꝝ ſpūaliū. ꝓpter ſocietates mercatoꝝ. qui non ſpūalisſed tꝑalis lucri gr̄a quandā cōionem habēt in ſuis negocijs atqꝫlucris. B ¶ De ſcd̓o dicit̉ ꝙ inſtituere huiuſmōi fraternitates.nō ſolū licet. ſed etiā multiplicit̓in ſcriptura cōmendat̉. Hec em̄figuraliter in viſione ezechielisnotata ē. Dū ſct̄ā aīalia pēnas rectas ⁊ alteriꝰ ad alterutrū extentas deſuꝑ. atqꝫ iūctas habere viſa ſunt. quā exponēs grego. omē.in ezech̓. ait. Tūc pēne virtutū reetc ſunt. qn̄ bonū qd̓ alter habetalteri impendit. Uiciſſim pēnasnr̄as tēdimus. cum nos affectu ⁊ope vicaria ex bono qd̓ accepimꝰtagimus. Pene em̄ iam recte nō

ſunt. ſi ad vtilitatē nr̄am ſolūmōreflectunt̉. Sed tūc recte fiūt. cūin vtilitatē ꝓximi dirigimus qd̓habemꝰ. Quia em̄ bona nr̄a nōa nobis ſunt. ſed ab eo accipimꝰa quo factū eſt vt eſſemus. tantonobis nō debemꝰ retinere pͥuataq̄nto ea nobis ꝯſpicimꝰ ab auctore nr̄o ad cōem vtilitatem data.Hec grego. Sicut gͦ vno cōmuni creatore deo qui eſt oīa in omībus regimur. vno ſole eqͣliter illuſtramur. Eodē aere viuimꝰ. ſuſtentamur cōi ſolo. Eque pluuiairrigat vniuerſa. Sed et eiuſdēcorporis mēbra eadē aīa vegetātur. ſibiqꝫ mutuo ac toti corporiſeruiūt ſinguloꝝ actōes. ſic ⁊ nosqui mēbra eiuſdē corꝑis xp̄i ſumus pro inuicē ſoliciti ſimꝰ. Dehoc ad ephe. 4. Soliciti ẜuarevnitatem ſpūs in vinculo pacis.vnū corpus. vnus ſpūs. vna ſpesvocatōis. vnus dn̄s. vna fides.vnū baptiſma. vnus deꝰ et pateroīm. Nā vnicuiqꝫ mādauit deꝰ.de ꝓximo eccl̓iaſtici. 37. ⁊ pro inuicem orare nos monet jaco. addens. ꝙ multū valet deprecatioiuſti aſſidua. Iaco. 5. Nā fraterqui adiuuat fratrem. qͣſi ciuitasfirma. Deniqꝫ tales fr̄m ꝯgregatōes gragenſe conſiliū approbateiuſqꝫ deſpectores anathematiſat. vt habetur. 42. di. c. Siqͥs.¶ De tertio dicitur. ꝙ triplex eſthuius fraternitatꝭ vtilitas atqꝫfructus ſcꝫ viuoꝝ ꝯſolatio. fraterne caritatis ꝯſeruatio. ⁊ ſalu