De ſanctoAnthonio
De ſ. Anto. ẜ. II. ī or. IX.Edit illicor ad p̄cepta. eccī.45. A c Reduxitnobis ānua dieꝝ reuolutio. hodiernā btīſſimi anthonij feſtiuitatē. huiꝰ eccleſie pr̄oni. Que nōſolū nob̓. ſꝫ toti mūdo venerabilis ꝑhibet̉. Quid in hoībꝰ venerabilis et gaudioſus eſſet huiustriūphalis exceſſus. qͥ ſe eiꝰ adiuuari meritis et pr̄ocinijs defendi nō dubitant. Cū etiā ſctīs angelis. qui nulliꝰ hoꝝ indigēt credit̉ letabūdꝰ. Quis nāqꝫ eſtiarepoterit quāta hodie de btī anthonij feſtiuitate ſint ī celis gaudia Si nāqꝫ teſte veritate gaudiū eſt in celo ſuꝑ vno pctōre penitentiā agente Luce. 15. Quiderit ſuꝑ viro īnocēte de vicijs etautore eoꝝ dyabolo mirabilitertriūphāte. et iō pnīa n̄ indigēte.qualē ſctīſſimū nr̄m pr̄onū eē credimꝰ. Nā quō pnīa indiguit. qͥa puero cor ad p̄cepta dei habuitCui etiā angeli īnocētie teſtimoniū ꝑhibuere. Prohibentibꝰ nāqꝫ demōibꝰ ſubleuatōem anthonij in aera in ſpū iā rapti. angelidixerūt. cur retinere conarēt̉. nullis exn̄tibꝰ in anthonio crimībꝰIllis vero ab exordio natiuitatis replicare nitentibꝰ. calūnioſaora angeli clauſerūt. dicentes nōdebere a natiuitate eius delictanarrare. q̄ xp̄i iā eēt bonitate ſo
factꝰ eſſet monachꝰ. et deo ſe cōſecraſſet. licere proferre. At illisꝯtra eū nihil ꝓbantibꝰ. liber anthonio ꝯſcēſus aꝑit̉. Neqꝫ enimꝯuerſiōis gr̄am velut dn̄i ſui acceptā pecuniā neglexit non in ſudario abſcōdit nec in terram fodit. ſed ad ſpūalē vſurā bonorūſcꝫ opeꝝ. ac ꝑinde virtutū profectū impigrit̉ expēdit. qꝛ mandata iſtiꝰ cautiſſime cuſtodiuit ꝑit̓et ꝯſilia. qͥ dedit illi cor ad p̄cepta. De quo ꝓ gr̄a dicat̉ Aue ma.B ¶ Dedit illi cor ad precepta.¶ Duo eē p̄cepta in qͥbꝰ tōta lexpēdet ⁊ ꝓph̓e. mat. 22. dn̄i teſtīofreq̄nt̓ auditꝭ. d̓ dilectōe ſcꝫ d̓i ⁊ꝓxī. qͦꝝ alt̓o ſine mō ⁊ mēſura. deum ſuꝑ oīa diligere iubemur. nōem̄ exceſſū timere oꝑtꝫ in amoreboni infiniti. oīa ſuꝑexcellentisHīc ſcribit̉ eccī. 43. Gl̓ificātesdn̄m qͣntūcūqꝫ potueritꝭ. ſuꝑualebit adhuc mirabil̓ magnificētia eiꝰ. Bn̄dicētes dn̄m exaltateillū qͣntū poteſtis. maiorē .n. oīlaude. ⁊ be. bern̄. in de diligēdodo Cā inqͥt diligēdi deum d̓s eſtmodꝰ ſine mō diligere. Idcircobtūs pr̄ nr̄ ſeip̄m ⁊ oīa q̄ hr̄e potuit deo impedit. Illi oēm ſuametatem ꝯſecrauit. actōes. deſideria. labores. ſub̓am. corpꝰ ⁊ aīampleno corde obtulit. Et hec faciens nihil dignū ei qͥ hec poſſe. etoīa dedit quiqꝫ pͥor dilexit repēdiſſe arbitratus eſt. De qͦ paucatrāſacto anno me dixiſſe recolo.¶ Altero mādato ꝓximū dilige