Druckschrift 
3 (1499) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
7v
Einzelbild herunterladen
 

De ſanctoNicolao

q̄ ex legēda ꝓ ꝑte ẜmōis. .z. laciꝰdeduci pn̄t Ut gͦ eꝰ pr̄ocinijs ſꝑfoueamur mores eiꝰ adoleſcētieimitemur vt cū eo exꝑiamur ī btītudine eterna. qꝛ bonū ē viro cūportauerit iugū ab adoleſcentiaPreſtāte hoc eiꝰ interceſſiōe. domino nr̄o ieſu xp̄o. cui ẜuiuit corpore ⁊ ſpū in via. et aſſiſtit perpetuo in patria. Amen.De eodē ſer. II. in or. IIIICce ſacerdos magnus. Exepl̓a. eccī. 44. ⁊ infraſꝑſim ſcpͥta A Magni ſacerdotis dn̄i. btīſſimi ꝯfeſſoris nicolai mirree ciuitatꝭ ep̄i ac huiꝰcapelle pr̄oni feſta ꝑagentes. dignū eſt deuotis hūc laudibꝰ p̄uenire. quē dudū nouimꝰ. teſte btōbern. in ẜ. de eodē iuuenū gloriāſenū reuerētiā. ſacerdotū hōnorē. pontificūqꝫ ſplendorē. Siqͥdē culpabilenimis iudicat̉ eumqui apud deū magna gloria ſublimat̉ in celis. crebreſcētibꝰ miraculis honorat̉ ī terris. a nob̓ negligu cꝰ bn̄ficijs ⁊ auxilio ꝯfouemur. ad ip̄iꝰ qͦꝫ ꝓſidia. oēs qͥ ī tribulatōe ⁊ āguſtia ſūt ꝯcluſi ꝯcurrūt. eūqꝫ īuocāt clamoroſis vocibꝰ ꝯfident̓. Hīc ait bern. Nōnepꝰ meōriā ꝟgīs ſingl̓aris. tā dulcis pietas. ⁊ pia dulcedo ī cordibꝰ fideliū obẜuat̉. vt ī die tribulatōis nomē nicolai teneat̉ in orereqͥeſcat ī corde. Cū oīs mūdus

bn̄ficia ſentiat ꝯfeſſoris nec ſit qͥab amore eiꝰ ſe abſcōdat. Hincſctā mr̄ eccīa. ſacerdotꝭ magnitudinē. ꝯmēdare volēs. dictōem ecce ad mirādum excitatiuam premiſit. qm̄ nō niſi in ſtupēdis ⁊ admiratōe digniſſimis deſignādisp̄mittere aſſolet. dū ī epl̓ari officio quā ad eiꝰ laudē legi ꝯſtituitab eodem verbulo orditur apercius. Ecce inquit ſacerdos magnus d̓ quibus pro gratia. Auemaria. B Uolentibꝰ nobismagͣ magni ſacerdotꝭ geſta pꝰ illa q̄ pͥori ẜmōe de eiꝰ ingreſſu inhūc mūdū īfācia ac iuuētute laudabilibꝰ breuit̓ ꝯmeōrata recolitis. q̄ ī vite ſue ꝓgreſſu (maxīe inpōtificali ſac̄dotio egerit ſpecl̓ari. ꝯgruētē nob̓ dicēdi ordinē p̄miſſi thematꝭ ꝟba p̄figūt. qͥbustriplicē pr̄oni nr̄i magnitudinēſacerdocij ꝯtēplamur. Eſt .n. ſacerdos magnꝰ d̓ina electōe. magnꝰ ꝟtuoſa ꝯuerſatōe. magnꝰ officioſa ſolicitudīe. Per pͥmū magnꝰ fuit qͦ ad deū. ꝑ ſcd̓m magnꝰq̄ ad ſeip̄m. ꝑ terciū magnꝰ qͦ adꝓximū. Pro qͦꝝ clariori exp̄ſſiōeſubdit̉ in diebꝰ ſuis placuit deoqͦ ad ſui electōem. qꝛ nō ex nobisſꝫ d̓ina electōe dn̄o ꝯplacemꝰ. dicēte apl̓o ad heb. 12. hēmꝰ gr̄amſcꝫ electōis. ꝑ quā ẜuiētes placeamꝰ d̓o. ⁊ ad ro. 8. qͦs p̄deſtinauithos iuſtificauit. ⁊ īuentꝰ ē iuſtꝰ.qͦ ad ꝟtuoſā ꝯu̓ſatōꝫ. ē nāqꝫ iuſticia. vt arꝭ. di. 5. ethi. n̄ ꝑs ꝟtutꝭſꝫ tota ꝟtꝰ. ⁊ ī tꝑe iracūdie factꝰ