Druckschrift 
1 (1499) Sermones de festivitatibus Christi
Entstehung
Seite
171r
Einzelbild herunterladen
 

SermoXLIIII

vtiqꝫ diuites. de quibꝰ mox ſubiunxerat (et diuites dimiſit inanes) ſed eſurientes bonis p̄dixerat adimpleri Eſuriētes ſuntpauꝑes quoꝝ animꝰ rēnuit ꝯſolari in hoc md̓o. quoꝝ ſtomachꝰiuſticia eſuriens a noxijs humoribus ſeculariū delectatōnū euacuatus eſt. qui extinctis inanibꝰdeſiderijs. ſitiunt ad deū. qͣtinꝰveniāt ⁊ appareāt ante facie̓ eiꝰ.De qͥbus ꝓph̓a p̄dixerat. Paraſti in dulcedine tua pauꝑi deus.Et iteꝝ. edent pauꝑes ⁊ ſaturabūtur. Et in alio cantico. Famelici ſaturati ſunt. Btī vtiqꝫ quiſic eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā. qm̄ ſaturabūtur. dū implebūt̉ bonis. C¶ Uerū qꝛ eſuries iſta addiſpoſitōꝫ ꝑtinet cibandoꝝ. dequa dū ad cōicandū fideles cōueniūt. puta in preꝑatiōe paſcheſolet ꝯueniētiꝰ p̄dicari. Nūc adbona quibus ſacroſancta repleteſuriētes eucariſtia. mentis oculum reflectamꝰ. Hec vt dixi necefficaciꝰ. nec breuiꝰ. nec pleniꝰ expͥmi poterant. qͣꝫ verbis iam ſepius repetitis. Eſuriētes impleuitbonis. Cū em̄ tanti ſunt fructꝰeucariſtie q̄ntus ipſe qui ſumit̉.Enumeret fructus eiꝰ et effectꝰ.qui poteſt ꝯp̄hendere incōp̄henſibilem Ineffabilē eloqui. atqꝫſub nūero cōcludere menſura etpondere infinitū. Innūerabilesitaqꝫ fructꝰ in ꝑticulari. pulcreregis ſuꝑni filia diuīoꝝ ſecretorū. ſuꝑ oēs creaturas in vnionē

ſuppoſiti diuini non aſſumptasꝯſcīa. in vl̓i bonitatis noīe ꝯglomerauit. cū eſuriētes non affici.nō tangi. ſꝫ impleri bonis dixit.Quibꝰ bonis? oībus nimiꝝ. qꝛvniuerſali bono oīa includente.ſcꝫ xp̄o dn̄o totius ſcaturiginebonitatis. Unde panis iſte. ẜmmgr̄. diſ. 8. qͣrti. Eucariſtia excellenter. id eſt bona gr̄a d̓r. qꝛin hoc ſacramēto nō mō eſt augmentū virtutꝭ ⁊ gr̄e. ſed ille totſumitur qui fons eſt totius gr̄eet origo. Recte itaqꝫ hec dicensprudētiſſima virgo. panis huiꝰexhibitrix. imitata eſt pr̄em ſuūdauid. qͥ eodem ſpū infuſus. dūdiuinā benignitatē magīficarevoluiſſet ait. qm̄ bonus iſraeldeus Et iteꝝ Confitemini dn̄oqm̄ bonꝰ q. in ſe. mīa eius. Dicēdo dn̄m bonū in ſe. ⁊ miẜicordēnobis. nec tn̄ expͥmendo in quoillo vel iſto in ꝑticulari bono. ſignificauit ip̄m eſſe bonū vl̓e. oēqd̓ bonū eſt includens. nullo ꝑticulari bono deſignandū. Quēcum iteꝝ in alio pſalmo miẜicordem ceciniſſet. memoriā inqͥt fecit mirabilium ſuoꝝ miẜicors ⁊miſerator dn̄s. addidit. eſcamdedit timentibꝰ ſe. quaſi in hoccibo ſalutari nobis p̄ſtito omnēbonitatis ſue miẜicordiā collegiſſet. D Quia ergo ad cōphendendū omēs fructꝰ quibusimplet eſurientes. bonoꝝ nomīedeſignatos. huiꝰ panis ſuꝑceleſtis nō ſufficimꝰ. ſaltem aliqͦs ꝓ