In feſto trinitatis.

¶ In figuris ſpūalibꝰ vt Gen̄.9. Abraam dū tres vidit ⁊ vnūadorauit miſteriū t̓nitatꝭ agnouit. Deniqꝫ in baptiſmo xp̄i invoce pater. in columba ſſ. in homine xp̄o filius apꝑuit. Sic intranſfiguratōne Matt. 17. Invoce pater. In nube ſſ. In hūanitate filius. ¶ In ſcripturꝭ qͦꝫlatēter notificauit. ſicut illd̓ Inpͥnº creauit deus celum ⁊ terrā.In pͥnº .i. in filio Et ſeqͥtur. Etſpūs dn̄i ferebatur ſuꝑ aquas.Deinde magis apꝑenter. ſic̄ eſtillud psͣ. 32. Uerbo dn̄i celi firmati ſunt. et ſpū oris eius omīsvirtus eoꝝ Aꝑtiſſime aūt in verbis xp̄i. illis pẜtim Euntes docete oēs gentes baptiſantes eosIn noīe p. ⁊ fi. ⁊ ſſ ¶ D Qem̄ ꝑ ſingulas pene ſcripture fillabas ẜcat̉. hijs ꝟb̓ ꝟitas clariſſime manifeſtat. Siqͥdem eſſentie vnitatē in eo. ꝙ d̓t In nomīenō in nomībus. vt d̓t Ambro. i.de trini. Nomen em̄ ad eſſentiāꝑtinet. ẜm illud ph̓i. 4. metha.Rō quā ſigͣt nomen ē diffinitōeius Diffinitio aūt quid eſt eſſerei indicat. Ꝙ gͦ ſingulariter d̓tIn nomīe ad vnitate eſſentie ꝑtinet. que vna eſt in tribꝰ Qd̓aūt ſeqͥtur. Pr̄ ⁊ fi. ⁊ ſſ. ꝑſonasdiuinas. nō ſolum ꝑ appropͥataſed ꝑ ꝓpria exprimit. Quas nōſolū vocibus ſed realiter diſtingui repetita ꝯiūctio et deſignatq̄ ẜm gͣmaticoꝝ regulas. diſtinctōꝫ eoꝝ que ꝯiungit rep̄ſentat

Neqꝫ em̄ de eodem loquētes vere dicimꝰ. iſte eſt homo et anīal.copulatim. ſed vere dicimꝰ ꝙ eſtaīal hō. ſiue aīal qd̓ eſt hō. Hoꝝdeniqꝫ ꝟboꝝ intellectū hunc. dilectus dn̄i diſcipulꝰ btūs Ioh̓sin. j. cano. c. vltimo clare demonſtrat cum d̓t. Tres ſunt qui teſtimoniū dant in celo. pater ꝟbum⁊ ſpūſſanctꝰ. et hij tres vnū ſuntPerſonaꝝ vero originē quapater a nullo A patre filius Abvtroqꝫ eſt ſſ. ipſa noīa ſatis important Nam nomen paternū.nomen ē nō pͥncipiati. ſꝫ pͥncipiantis Neqꝫ em̄ de rōne patrꝭ eſtvt ſit ab alio. ſꝫ ꝙ ab eo ſit aliusFilius ꝟo maīfeſte originē ſiueꝓductōem a patre demonſtrat.Spūs vero ſanctꝰ ꝓceſſionē abvtroqꝫ. Scimꝰ em̄ ſpiramen homīs. neqꝫ ab aīa ſola neqꝫ a corpore. ſꝫ ab vtroqꝫ ſimul ꝓcedereE Sicqꝫ ꝓductōnū differentiā. quaꝝ vna eſt ꝑ modū nature Altera ꝑ modū voluntatislibere. noīa ilta inſinuāt Filiosnāqꝫ mō nature. ꝑ gn̄atōem ſcꝫꝓduci certū eſt. Spūs deniqꝫ qͥet flatus homīs. eſt pͥma oꝑatiolibera apꝑens ad extra Nam inexterioribꝰ oꝑibus nihil magisin nr̄a ptāte eſt qͣꝫ ſpirare. et itaoꝑatio ꝓcedens a volūtate. ſaltem quantū ad ſpiratōis modūaliquē. qꝛ pōt quilibet ꝓ volūtate citius vel tardiꝰ ſpirare. ⁊ ſpiraculū ad tempꝰ licet modicū cōtinere Idcirco modū ꝓceſſiōis