De aſcenſione domini
.i. mortalē. ꝑ qd̓ putauimꝰ eū tm̄hoīem ẜm glo. ſꝫ nunc nō nouīꝰſic. ſed hoīem deū. nedum in terris ſed in celo potētem. Et ideomerito reuerendū. E ¶ Perdn̄icam aſcenſiōeꝫ. fides noſtrarecepit augmentū. que eſt de nōviſis. de quo Leo in ẜmōe Sacramentū d̓t. Tunc filiꝰ hoīs. d̓ifiliꝰ. excellentiꝰ ſacratiꝰqꝫ innotuit. cū in paterne maieſtatꝭ gloriam ſe r̄cepit. ⁊ ineffabili mō cepit eſſe diuinitate p̄ſentior. quafactus eſt hūanitate longinqͥor.Tunc ad equalē patri filiū eruditior fides greſſu cepit mentisaccedere. ⁊ ꝯtrectatiōe corꝑee inxp̄o ſubſtātie qua pr̄e minor eſtnō egere. quin glorificati corꝑmanēte natura. eo fides credentiū vocabat̉. vbi nō carnali manu. ſꝫ ſpiritali intellectu par genitori vnigenitꝰ tangeret̉. Hācfidem aſcenſiōe dn̄i auctā. ⁊ ſſ.munere roboratā. non vincula.nō carceres. nō exilia. nō famesnō ignis. nō lāniatus feraꝝ. necexquiſita ꝑſequentū crudelitatibus ſupplicia terruerūt. Prohac fide ꝑ vniuerſum mūdū. nōſolum viri ſꝫ et femīe. nec tm̄ impubes pueri. ſed etiā tenere ꝟgines vſqꝫ ad effuſiōꝫ ſui ſanguinis decertarūt. Hec ille. Hec fides ꝯformiter ad euangeliū hodiernū. Demonia eiecit. egritudines depulit. mortuos ſuſcitauit. Un̄ et ipſi apl̓i qui tot miraculis ꝯfirmati. tot ſermōibꝰ eru
diti. atrocitatē tn̄ dn̄ice paſſionis expauerant. ⁊ veritatē reſurrectōis eiꝰ dubitādo ſuſceperūttm̄ de aſcenſione dn̄i ꝓfecerūt.vt quidqͥd illis pͥꝰ intulerat metum. nunc verteretur in gaudiūEt quibꝰ abceſſus corꝑalis dn̄itriſticiā intulit. poſtea aſcenſusin celū gaudiū cumulauit. vndeLuc̄. Et factū eſt. dum bn̄diceret eis receſſit ab eis. et ferebat̉in celū. ⁊ ipſi adorantes regreſſiſunt hieruſalem cū gaudio magno. Quid ni gauderent. dumiam certiſſima fide deū cognoſcerent ꝓpria virtute aſcēdentē.cuiꝰ hūanitati tam dulciter adheſerunt? Dum iā ſe fruſtratosnō eſſe ſcirent. qꝛ dn̄m celi foreiam nō dubitarūt. quē in terrisrelictis oībus ſunt ſecuti.Spes etiā noſtra hac domīaſcenſiōe plurimū eſt roborata.Nam quo p̄ceſſit gloria capitꝭ.eo ſpes vocat̉ et corꝑis. ait Leo.Ideo enim noſtram naturamin ſuo corpore leuauit in celum.⁊ nos ad ſe in fine leuaturum ꝓmiſit Ait em̄ nunc. Si abieroet preꝑa ⁊cͣ. quatinꝰ ꝑ ea que cognoſcimꝰ p̄ſtita. diſcamꝰ ſperareꝓmiſſa. ⁊ dei quoqꝫ nr̄i p̄teritāp̄ſentēqꝫ bonitatē quaſi futurorū teneamꝰ cautōꝫ Hinc leo ſermone qui incipit hodierno dieait. Ille ꝑ quē factū eſt celum ett̓ra. ꝓpt̓ eū quē fecit de terra deſcendit in terrā. ⁊ in celū hinc leuauit terrā. Ꝙ gͦ in illo p̄ceſſit.