Ly7SermoEE
tiones quia nota refero. ¶ Nōaliter deſipit qui in ſacramentochriſtum indigne ſuſcipit. ingratiſſimus enim eſt. maxima donanon ponderans ſed vilipendensNihil tantū vnqꝫ a domino cōſecuti ſunt beneficiū iudei. quoniam ⁊ ſi patres in deſerto quotidiano celi paſcebant̉ alimentoUnde ſcriptum eſt. Panē angelorum maducauit homo) ſednequaqͣꝫ talem qualem nos percipimus in ſacramento. Quia teſte veritate. Io. 6. Paneꝫ illumqui manducauerūt mortui ſuntin deſerto. Ille ꝟo panis viuusqui de celo deſcendit vitam tribuit mūdo. Manna illud de celo. Iſtud ſupra celum. Illud ſcaturiebat in diem alterū reſeruatum. hoc ab omni corruptiōe alienum. quicunqꝫ religioſe guſtauerit corruptionem nō videbit.Panis ille corporalis. populumillum antiquū ad terram ꝓmiſſionis ꝑ deſertuꝫ eduxit. de quoiterum eiecti ſunt. Hic eſca celeſtis fideles huiꝰ ſeculi deſertumtranſeuntes. in celum ſubuehitperpetue ꝑmanſuros Ille panisangeloꝝ fuit. nō vſus. non perfectio. nō cibus. nō ſalus. ſꝫ opusvtpote angelorū miniſterio preparatus. Iſte panis nō ab angelis factus. ſed factor eſt angelorum beatitudo. gaudiū. ⁊ totuꝫeorum bonū. Unde de hoc panelonge verius dicitur. panem angelorum manducauit ⁊ mandu-
cat homo. Qd̓ exponēs Bern̄.in ſermone quo. s. ait. O ſtupenda dei miſeratio. Uerbum carnem. deus cinerem. figulus lutūvita morticinū induit. vt iumenta manducarent panem angelorum. Homines iumenta erat ſicut ait ꝓpheta. Homo cū in honore eſſet nō intellexit. comparatus eſt iumentis inſipientibꝰ ⁊ ſimilis factus eſt illis. Eaproptercibus ſuꝑceleſtis mutauit ſe ī pabulum pecoris. Panis enī angelorū factus eſt fenum. vnicus patris. filius hominis. Uerbū q̄ppe caro factum eſt. Et iuxta prophetā. Oīs caro fenū Comedūtgͦ angeli ꝟbū d̓ deo natū. Comedūt hoīes ꝟbū fenū factū.Ut deniqꝫ noſcas huiꝰ magnitudinē bn̄ficij. Audi Amb̓. ſic d̓hͦ ſacr̄o loqͣnte. Hoc īquit ſacramentū preſtantiſſimū eſt. in quoeſt diuinitatis p̄ſentia. mūdi redemptio. peccatoꝝ remiſſio. gr̄atiarum diuiſio. virtutum omnium aggregatio. Nec mirū quoniā omniū gratiarū ⁊ virtutū veriſſime fontē ꝯtinet ⁊ auctorem.Ut enī ampliꝰ incaleſceret hō inamorē ſui redēptoris. voluit xp̄ovt iugit̓ coleret̉ ꝑ miſteriū. qd̓ ſemel offerebat̉ ī p̄ciū. Et illa ꝑhēnis victīa viueret ī mēoria. ⁊ pn̄seſſet in gratia. O benigniſſimeieſu nobiliſſime ſponſe tue dotalicium indulſiſti. vt vel ſic teneret colūba tua dulciſſimū memoriale dilecti ſui. Gratulare gͦ
i