Druckschrift 
1 (1499) Sermones de festivitatibus Christi
Entstehung
Seite
43r
Einzelbild herunterladen
 

SermoXI

virgine ſine corruptione eſt mirabilis. Cōceptus ſine ſemineeſt mirabilior. Perſonalis vnionaturarū. diuine humane eſtmirabiliſſima. C Hec ſuntmirabilia ſed poſſibilia. Mirabilia qꝛ ꝯͣ vel p̄ter nature ordinēīſtitutū. Mirabilis ē natiuitascorꝑis ex virgine ſine eius corruptione. qꝛ neceſſe eſt fieri penetrationē dimenſionū. nature repugnat. vt experientia docet. Nulla em̄ violentia fieri pōt. vt vnuꝫcorpus alteriꝰ locuꝫ occupet ſineſui ceſſione. Mirabilior ꝯceptꝰ ſine ſemīe. qꝛ ꝯͣ cauſaꝝ limitationē ſecūdarū. Sic̄ enī cuilibetrei indita eſt ꝑfectio ꝓpria. itacertꝰ ſue ꝓductiōis modus. Inſtitutus eſt modus hūane ꝓductionis ex mare femina. Mirabiliſſima ꝟo vnio humanitatis diuinitatꝭ. Et quia ex duobus in actu fit vnū. Et qꝛ maxime diſtāt vtputa finitū infinitū. Et vnū vniendorū penitusīmutabile. Oīs āt natural̓ vniomutationē infert vtriſqꝫ vnitis.vt ptꝫ diſcurrēdo ſingula vnio genera. Subſtātialis. Accidentalis. et Spūalis ſcꝫ gr̄e.creat̉. Sꝫ licꝫ hec ſint mirabilia tn̄ ſunt deo impoſſibilia. licet em̄ dn̄s ſingulis rebꝰ certū ordinē īdiderit. ex quē pn̄t Ro.13. Que a deo ſunt. ordinata ſūtHuic tn̄ ordini potentiā ſuāalligauit. Sicut in ſil̓i mgr̄ loqͥtur de ſacramētis li. 4. diſ. j. qͥn

potiꝰ ſibi q̄dā ſpecial̓r exͣ hūc ordinē reẜuauit. qͣſi q̄dā noua.mētes hoīm qͥbꝰ qͦtidiana viluerūt excitaret. vt dic̄ Augꝰ. ſuperIoh̓. omel̓. 8. ī pͥncipio. Et ſic nature dn̄s ꝓbaret̉ Sic in miraculis ſcpͥture. vn̄ inſolita. ſꝫ ſimplicit̓ īpoſſibilia implicattradictionē. a natura diuina negāda ſunt. enī impoſſibile ēapud deū om̄e verbū. Uerbū notater dic̄. Sꝫ nihil īpoſſibilein dictis includit̉. deo attribuendū. penetratio corpoꝝimplicat. qꝛ maxīe hoc eſſet ꝓpt̓indiſtinctionē. ſed tollit ſimplicit̓ diſtinctiōem penetrationūſꝫ diſtinctionē cognitionū a nobis. ſub̓e accidētia ſꝫ ſeip̄is diſtīguūt̉. Licꝫ nos ſtatuvie. ſub̓am niſi accidētia cognoſcamꝰ.. de aīa. in accidētibꝰ ꝓpͥas hn̄t actiōes vn̄ cogͦſcunt̉. penetratio ꝯſueta ē. vt ptꝫin dulcedīe et albedīe lactꝭ. Quiergo cognitionē infundere pōtpenetrationē pōt dimenſionū facere. Ita nec ſcd̓m. enī homines in cōmixtiōe ſolā materiāāminiſtrēt. Aīam ꝟo pͥncipalior ꝑs eſt ſolus deus creet. Quidmagni. ſi vn̄cūqꝫ voluerit materiā ſumat. Sed nec terciū qꝛvnio hec nullā deo infert mutationē. Sic̄ nec de nouo factureſt creator dn̄s ꝓpt̓ ſuā ſꝫ ſoliꝰ creature mutatione. Nec etiādic̄ īꝑfectionē. ꝓpt̓ infinitatēſone aſſumētꝭ. ſꝫ magis declarat