SermoXI
virgine ſine corruptione q̄ eſt mirabilis. Cōceptus ſine ſemine qͥeſt mirabilior. Perſonalis vnionaturarū. diuine ⁊ humane q̄ eſtmirabiliſſima. ¶ C Hec ſuntmirabilia ſed poſſibilia. Mirabilia qꝛ ꝯͣ vel p̄ter nature ordinēīſtitutū. Mirabilis ē natiuitascorꝑis ex virgine ſine eius corruptione. qꝛ neceſſe eſt fieri penetrationē dimenſionū. q̄ nature repugnat. vt experientia docet. Nulla em̄ violentia fieri pōt. vt vnuꝫcorpus alteriꝰ locuꝫ occupet ſineſui ceſſione. ¶ Mirabilior ꝯceptꝰ ſine ſemīe. qꝛ ꝯͣ cauſaꝝ limitationē ſecūdarū. Sic̄ enī cuilibetrei indita eſt ꝑfectio ꝓpria. ita ⁊certꝰ ſue ꝓductiōis modus. Inſtitutus eſt gͦ modus hūane ꝓductionis ex mare ⁊ femina. Mirabiliſſima ꝟo vnio humanitatis ⁊ diuinitatꝭ. Et quia ex duobus in actu nō fit vnū. Et qꝛ maxime diſtāt vtputa finitū ⁊ infinitū. Et vnū vniendorū penitusīmutabile. Oīs āt natural̓ vniomutationē infert vtriſqꝫ vnitis.vt ptꝫ diſcurrēdo ſingula vnionū genera. Subſtātialis. Accidentalis. et Spūalis ſcꝫ gr̄e. q̄creat̉. Sꝫ licꝫ hec ſint mirabilia nō tn̄ ſunt deo impoſſibilia. licet em̄ dn̄s ſingulis rebꝰ certū ordinē īdiderit. ex quē nō pn̄t Ro.13. Que a deo ſunt. ordinata ſūtHuic tn̄ ordini potentiā ſuā nōalligauit. Sicut in ſil̓i mgr̄ loqͥtur de ſacramētis li. 4. diſ. j. qͥn
potiꝰ ſibi q̄dā ſpecial̓r exͣ hūc ordinē reẜuauit. qͦ qͣſi ꝑ q̄dā noua.mētes hoīm qͥbꝰ qͦtidiana viluerūt excitaret. vt dic̄ Augꝰ. ſuperIoh̓. omel̓. 8. ī pͥncipio. Et ſic nature dn̄s ꝓbaret̉ Sic in miraculis ſcpͥture. vn̄ nō inſolita. ſꝫ ſimplicit̓ īpoſſibilia ⁊ q̄ implicat cōtradictionē. a natura diuina negāda ſunt. Nō enī impoſſibile ēapud deū om̄e verbū. Uerbū notater dic̄. Sꝫ nihil īpoſſibilein dictis includit̉. gͦ deo attribuendū. Nā penetratio corpoꝝ nōimplicat. qꝛ maxīe hoc eſſet ꝓpt̓indiſtinctionē. ſed nō tollit ſimplicit̓ diſtinctiōem penetrationūſꝫ diſtinctionē cognitionū a nobis. Nā ſub̓e nō ꝑ accidētia ſꝫ ſeip̄is diſtīguūt̉. Licꝫ nos ꝓ ſtatuvie. ſub̓am nō niſi ꝑ accidētia cognoſcamꝰ. jͣ. de aīa. Iō in accidētibꝰ q̄ ꝓpͥas hn̄t actiōes vn̄ cogͦſcunt̉. penetratio ꝯſueta ē. vt ptꝫin dulcedīe et albedīe lactꝭ. Quiergo cognitionē infundere pōtpenetrationē pōt dimenſionū facere. ¶ Ita nec ſcd̓m. Cū enī homines in cōmixtiōe ſolā materiāāminiſtrēt. Aīam ꝟo q̄ pͥncipalior ꝑs eſt ſolus deus creet. Quidmagni. ſi vn̄cūqꝫ voluerit materiā ſumat. Sed nec terciū qꝛvnio hec nullā deo infert mutationē. Sic̄ nec ꝙ de nouo factureſt creator ⁊ dn̄s nō ꝓpt̓ ſuā ſꝫ ſoliꝰ creature mutatione. Nec etiādic̄ īꝑfectionē. ꝓpt̓ infinitatē ꝑſone aſſumētꝭ. ſꝫ magis declarat