Druckschrift 
1 (1499) Sermones de festivitatibus Christi
Entstehung
Seite
10v
Einzelbild herunterladen
 

In vigilia nati. domini

A miniſtraſſet. Et ẜm bern̄. ſuꝑmiſſus eſt omel̓. 2. Ego qui infirmus ſumcitius quidē crediderithome dubitāti palpanti. qͣꝫ cephe audiēti credenti Et matris cōtinentia faciliꝰ ſponſo eiꝰcuſtodiēti experienti. qͣꝫ ipſi qͦꝫvirgini ſola ſua ꝯſcīa ſe defendēti. Et etiā vt ſignificet̉ vniuerſa eccl̓ia ſit virgo. tn̄ deſpōſata eſt vni viro ẜm Aug. in li.ſancta virginitate. Et vt in ip̄iꝑſona virginitas matrimonium honoraret̉. cātra hereticosalteri eoꝝ detrahentes ẜm tho.vbi.. Ecce ptꝫ qͣre ꝟgo ꝑpetuafuerit deſponſata tm̄ de pͥmo. E Scd̓m pͥncipale ſcilicet ſponſi ioſeph trepidatio tangitur ſequit̉. Ioſeph aūt cumeſſet vir iuſtꝰ ẜm Chriẜ. i. ī om̄ivirute ꝑfectꝰ. modeſtꝰ. benignꝰet nollet traducere voluit occulte dimittere. Aliter hic ſentiunt ſancti cur occulte ea volebat dimittere. Nam ẜm orige. Bern̄. ꝓpter hoc voluit occult¶imittere. ꝓpter qd̓ petruſrepulit dn̄m a ſe dicens. exi a medn̄e. qꝛ homo pctōr ſū ego. Luc..5. Propter qd̓ centurio a domo ſua ꝓhibebat dicēs. Dn̄e ſum dignus vt intres ſubtectū meū. Ita ioſeph indignūpeccatore ſe reputas. dicebat intra ſe. maior eſt eiꝰ dignitas. ſupereccellit eiꝰ ſanctitas. nec meeꝯgruit īdignitati vt dic̄ Orige.Expauit petrꝰ potētie magnitu

dineꝫ. Expauit Centurio pn̄tiemaieſtatē. Exhorruit nimiꝝ ioſeph ſic̄ homo. tāti mifaculi nouitatē. tati miſterij ꝓfunditatē.qͥd mirū ſi ioſeph pregnātis ſeſeꝯſortio virginis iudicabat indignū. Cum elizabeth iam miraculū grauida eius poſſetferre pn̄tiā. niſi timore. Un̄exclamauit. vn̄ mihi hoc. vt veniat mater dn̄i mei ad me. Obhāc ergo cauſam noluit traducere .i. ī ꝯiugē ducere. mr̄imonium ſolēnizando. ſꝫ voluit occulte dimittere eaꝫ. Quare occulte palā? Rn̄det Bern̄. Ne diuorcij cauſa q̄reret̉. Quid virſanctꝰ rn̄deret ppl̓o dure ceruicꝭ credēti ſꝫ ꝯtradicēti. Si diceret qd̓ ſentiebat qd̓ de eiꝰ puritate cōprobauerat. nōne mox increduli crudeles iudei ſubſānarent illū. lapidarēt illā. Qn̄ naqꝫ veritati crederēt tacēti in vtero. quā poſtea ꝯtēpſerūt clamanti in tēplo? Quid facerēt necdūapparēti. cui poſtea impias manus iniecerūt etiā miraculis coruſcāti? hec ille. F Aliterexponūt Augꝰ. in ſer. qͦdā de natiuitate. Chriẜ. in oꝑe ꝑfecto. ioſeph vidēs marie vterumgrauidari turbat̉. eam quā detemplo acceꝑat nec cognouerat.grauidā ſentiebat. ſecūqꝫ eſtuabat diſputās dicens. Quid faciam an̄ ꝓdam. an tacea? Sididero. crudelitateꝫ incurro. qꝛ lapidandā eſſe cognoſco. Si