Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Seite
472v
Einzelbild herunterladen
 

Siecūda pars octaui librivt ſcirēt hora luna a ſole accēderet̉. Sꝫ qꝛ ꝓceſſu tꝑis hec inuentio falſificata eſt nihil oꝑamur ẜm hūc ciclū. Quartꝰ ēepactalis incipiēs. v. kalend̓.ſeptēbris. hn̄s ſil̓it̓ annos. xix.ꝯtines in ſe regulares: lunares: epactas. annos cōes emboliſmales. Quintus ē ciclusmagnꝰ ꝯſtas ex qͣngētis. xxxijanis. vl̓ ẜm alios qͥngētis. xxxanis. ẜꝫ quē foͣrt̉ tabula dyo.Sextus e ciclꝰ inditional̓ conſtans ex. xv. annis. ꝯtinet inditiones. Ronam em̄ qꝛ difficile erat de remotis mūdi ꝑtibꝰvenire ſingul̓ annis romam adſoluenda tributa eos ꝓuidnſindicta ſtatuerūt ſaltē ſingulis qͥnquenns ſoluer et̉ ita quinquemō apportarettributo ferrū fabricādis armis. In ſecūdo qͥnquemo argitu ſtipēdiis militibꝫ erogandis. in tercio auꝝ ſimulacriſfabricandis. ſic ſeꝑ poſt auyqd̓ in anno. xv. ferebat̉ īcipiebat qͥnquemū ferꝝ iteꝝ ſoluebat̉. ſic erat qͣſi qͥdam ciculꝰ tꝑis. Quia ergo romamſic fieri īdixerūt ideo illi anni inditio nūcupati ſūt. de dictū ēſupͣ. Premiſſum aūt ſpaciū. v.annoꝝ vocatū ē luſtrū qꝛ venietibꝫ nuens ꝓuiciaꝝ tributoDe finali ꝯcluſione hꝰ libri cereis alijs p̄cioſis ſūptibꝫvrbē luſtrabant.FFinalis cōcluſio hꝰ libri.Emō ī hoc oꝑe diuina ofIficia ſufficiēt̓ exiſtimetexpoſita. ne forte opus extollēdo hūanū diuinū īprouide extenuet ſacramētū. In diuis naqꝫ offiens p̄ſerti miſſe tot ta ſūt īuoluta miſteia ut nemoniſi vnctionē edoctꝰ ea ſufficiat explicare. Quis ei nouit ordine celi ponit rōes eiꝰ ī terraScrutator qͥppe maieſtatiſ oppͥmet̉ a gl̓a. Ego v̓o ꝑualēs lippiētibꝫ ocul̓ ſolē ī rotaſpice̓ tāti miſterij maieſtate qͣſi ſpeculū ī enginate mihi viſuꝰſū ītueri. nec penetras ad īteriora cenaculi ſꝫ foribꝫ aſſides inveſtibulo egi diliget̉ ut potui ſufficiēt̓ ut volui in hūanis īuētionibꝫ nil ſit ex ꝑtefectū. Nēpe ꝓpt̓ īnumeras atqieuitabiles negocioꝝ apl̓ice ſedis iuūictas neceſſitudines qͣtidie more fluctuū emergētes.ſtudetis ad ſuꝑiora tēdētis obtūdūt aīm qͣſi ꝑplexꝰ atqꝫ varīs ieuitabl̓ibꝫ irretitꝰ nexibꝫvacaē ad plenū nequi ut vellēqmino vix valui meditata dictare nedū ꝯcipere meditada. cuiuſqꝫ animꝰ ad pl̓a diuiſus fit ꝓfecto ad ſingl̓a minor.