Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Seite
457r
Einzelbild herunterladen
 

LLiber Octauus Rōnalis.punctū: momentū: vncia: et athomus. Annus ꝯtinet. xij. meſes.. lij. ſeptīanas. die vna. trecētos ſexagnitaquiqꝫ dies ſex horas. Mēſis ꝯtinettuor ſeptimanas vel pauloplꝰSeptimana ſepteꝫ dies. Diesqͣtuor qͣdrantes. Quādras ſexhoras. Hora qͣtuor pūcta. Puctum decē momēta. Momētūxij. vncias. Vncia. xlvij. athomos. Athomus īdiuiſibilis ē. thomoſ grece diuiſio dicitvn̄ athomos grece īdiuiſio latine. Anmi ergo ſolaris fere xij.ꝑs mēſis ē. Septimana v̓o ēfere qͣrta ꝑs menſis. Dies naturalis ſeptima pars ſeptimane.Quadras qͣrtā ꝑs diei naturalis. Hora ſexta ꝑs qͣdratis. Puctum qͣrta ꝑs hore. Momētuꝫdeciā ꝑs puncti. Vncia duodecima ꝑs momēti. Athomus. xlvij. ꝑs vncie. Eſt alia tꝑisdiuiſio .ſ. euū: etatē: ſeculum. luſtru: olimpiāde:inditione. de qͥbus infra dicet̉Ceteꝝ tria ſūt tꝑa anoꝝ ſiuetriplex ē annꝰ .ſ. ſolaris: lunaris: et magnus. de qͣbꝫ p̄uidimus ī hac octaua ꝑte tractare duas pͥncipalit̓ hꝫ ꝑtes ī qͣꝝpͥma agit̉ de anno ſolari demagno. In ſecūda vo de lūari. De anno ſolari.de āno ſol̓. Quid ſit lu. an.N hac pͥma hꝰ oꝑis ꝑtede anno ſolari tractat̉̉ī qͣtuor ſb̓diuidit̉ ꝑticulas Inqͦꝝ pͥmaagit̉ qͥd ſit annꝰ. demitio anni. De multiplici annoDe duodecī ſignis. De biſextoDe qͣtuor anni tꝑibꝫ. deieiunijs illoꝝ. De ſolſtitijs eqnōctijs. De magno anno. De eraDe olīpiāde. De luſtro. De etate. De ſeculo. de euo. In ſecūda ꝑte agit̉ de mēſe. De kalendis. De nonis. De ydibꝫ. vn̄qͣlit̓ dies denoīent̉. De diebꝰegiptiacis canicularibꝫ. Intercia agit̉ de ſeptiana ſitlrā kalēdaꝝ cuiuſlibet mēſis die ſeptiana qͣlibꝫ meſis incipiat. de lr̄is dnīcalibꝫ. De regularibꝫ ſolaribꝫ. De ꝯcurrētibꝫ. de inditione. In qͣrta agiʳ de die. de moniēto. de hoa̓ſela 6Quid ſit lunaris annus.¶¶ Nnus ē ſolis anfractuscu ꝑactis trecētis ſexagitaquiqꝫ diebꝫ ad eadē loca ſideꝝ redit. Dicit̉ ergo annꝰ qꝛmēſibus in ſe recurrētibus voluit̉. ab an qd̓ ē circū. et eo is.quaſi circularit̓ rediens. Vn̄ ānus dicit̉ quaſi anulus. ideſt circulꝰ. eo in ſe redit. vnde vgiliꝰ. Atqꝫ in ſe ſua veſtigia voluit̉ annꝰ. Et ob hoc an̄