Intellectum. pͥuilegia enim in dubijs r̄cipiunt intellectum ẜm intenconem concedentis. j. e. dilecto. s. de reſcrip. mandatū.et. c. ſe. ff̄. de reg. iur̓. neracius. Et ita no.ꝙ non trahantur ad iniquitatem vel gͣuamalterius. ff. de mū. et pu. ſub. ex facto. ⁊ potes ſcire ꝙ vbi dans p̄uilegiū reſpondet deintencione ſua non eſt neceſſe ꝑtibus pn̄tibꝰfieri ut hic et facit p̄iudicium partibus tal̓ interptacio et ad eam obẜuandam cogunturut hic et. j. e. ex ꝑte nr̄a. et hͦ ꝓprie declaracio dicitur. ff. de teſta heredes. §i. ⁊ hoc inpͥuilegio. ſed ſi ſm̄am ferat vel aliquid aliudde iure faciat non eſt ſua interp̄tacio qꝛ functus eſt ſuo officio. s. dof. del̓. in lr̄is. Itēqn̄qꝫ fit interp̄tacio ẜm ꝓpriam v̓boꝝ ſignificacionem ẜm ꝙ habes fere ꝑ totum huncti. et. ff. et. C. de here. et hec interp̄tacio fit eciam non pn̄tibus ꝑtibus et extra iudiciumnec ꝑ talem interp̄tacōnem coguntur ꝑtesad ẜuandam interptacionem nec eis p̄iudieat et eſt racio quia leges et verba legis ⁊ vl̓timarum voluntatum et contractuū ⁊ pͥuilegiorum recipiunt qn̄qꝫ interp̄taconē a coſuetudine contra verbi ꝓpriam ſigniīficacōꝫut. ff. del̓. ſi de interpretacone. et. l. ſe. et. l.miinime. ⁊. l. ergo. et hec interptacio tm̄ adprincipem ꝑtinere videtur. ff. de leg̓. et id̓oſemꝑ remanet eis ſaluū ius ſuum nec fit eispreiudiciū ꝑ talem interpretacone poteſt autem⁊ hec interpretacio fieri ꝑtibus pn̄tibꝰet tunc preiudicatur ꝑtibꝰ ut nō. s. e. c. ꝓxi.ar. ad hͦ. ff. qͦs or. in bo. poſ. ẜ. l. ij. §. i. ⁊. ij.melius credimus ꝙ quelibꝫ interpretacō obſit ꝑtibus quo ad hoc ꝙ conẜuant interp̄tacionem pape nec alio iure iuuentur. j. e. venerabili. s. de decimis ex multiplici. ⁊ d̓ of.or. duo. Eſt aūt alia intetptacio cuiuſſibet iudicis .ſ. qn̄ iudex interp̄tatur v̓bum legis vel contractus in cauſa que corā eo v̓tit̉s. de poſtul̓. c. i. ff. de leg. non poſſunt. ⁊hoc debet fieri ꝑtibus pn̄tibus et prohabita copia defendendi vtriqꝫ p̄ti. j. e. venerabili. xxx. q. v. iudicantem. et ideo ad ea que interptanda ſunt coguntur ꝑtes. et hec veraſunt in interp̄tacōnibus. modifacio aūt pͥuilegij non debet fieri niſi ꝑtibus preſentibuset eciam conſencientibus. s. d̓ decimis nup.Quamuis ſi vellet conſentire eis inuitisdans pͥuilegium poſſet illud modificar̓ ex iuſta cauſa ar. s. de exceſ. p̄la. c. ij. et no. s. e.ut ec. bene. ut noſtrum. in fi. nec contradiēdecre. s. de deci. ex parte nr̄a. quia ibi nō fuerunt modificata pͥuilegia vel que habebātet ille papa magis ꝑriuilegia dabat d̉ nouomonachis ꝙͣ ſui anteceſſores fecerāt iſte autem modificacones non fiunt lite pendentenec fiunt niſi petente eo cuius intereſt. s. utlite pen. dilecto. s. de teſti. cauſā. Interp̄taciones autem fiunt ſine lit̓. conteſ. et pen.lite et prtente eo cuius nihil intereſt ut hēshic ⁊ in multis iuribꝰ hic allegatis. s d̓ ſen.ex. inter alia. et. s. de ſymo. ꝑ tuas. vbi exp̄ſſe ſatis apparet non eſſe reſponſum illisquoꝝ intererat. poteſt aūt ea eſſe racio qͣrenon ẜuatur ordo iuris in interp̄tacōnibus.quia eſt notoriū de iure. dicuntur enim ſicinterp̄tanda verba iuris vel pͥuile gij ⁊ contractus vel teſti. et ex aduerſo contra eumcum ergo ius hͦ diffiniat et non ſint neceſſarie ꝓbaciones facti nec fiat piudicium ꝑtibꝰut ſupra dictum eſt non ẜuabitur ordo iur̄.ut no. s. de conſue. cū inter nos. Interpretanda. ad expoſiconem huius decre. optime facit. s. de p̄ben. dilecto fil̓. t. in glo. illa ſed nonne.Vni ꝑtibus. ex hijs verbis ar. ſumpAto a contrario ſenſu dicebant iſti pͥuilegiati ꝙ ſi non eſſet generale interdictū puta regni vel ꝓuincie qd̓ licebat eis more ſolito ſcꝫ ianuis aꝑtis et alta voce celebrare diVn tibi de benignitate. Indultū.hec decre. non habet locum vbi quishabet aſcendentes vel eciam deſcendentescollaterales vel eciam cōſanguineos tunc enim tm̄ cōſāguinei ſuccedūt. xij. q. vl. c. ul.et. q. iij. §. i. Item ſi in illos conſanguineos habet hec decre. locū non habet. qꝛ ſuccedit eccleſia. xxij. q. iiij. quicūqꝫ. s. de ſuc.ceſ. ab inteſ. c. i. et de hac materia no. s. deteſta. ad hͦ. et. c. tua nos. Item non habꝫlocum vbi deputauit eertam ꝑſonam ꝑ quābona eius diſpenſentur quia tunc ille diſpēſabit non alius. s. de teſta. tua. et. c. iohannes. in auten. de ec. ti. § ſi quis aūt redempcione. coll̓. ix. C. de epiſ. et cle. nulli. poteſtergo locum hr̄e vbi bona ſua in pias cauſaserogari p̄cipit. nec deſignauit ꝑſonā ꝑ quāhec fierent vel deſignauit ſed negligentemIn hijs enim caſibus p̄allegatis licet per epiſcopum dyoc. hec fieri debeant ut in legibus palle. tn̄. de ſpēali grā papa alijs hͨ mndulgere poteſt quāuis hͦ alijs non indulgeat. ſed tm̄ ep̄o cui ſcribitur et nō eſt hic ſpecialis graciā ſed ius cōmune vel forte ē hicſpecialis gracia quia archidyaconus et alijhēbant de conſuetudine.VVni clerici. in p̄lacione conſtituti eciā⁊ alij ſi eſt conſuetudo. Fidelis. hͨiuramentum tm̄ obtinet vim obediencie ⁊ n̄fidelitatis vel homagij qd̓ ꝓ ſpūalibus p̄ſtādum non eſt. s. de ſymo. dilectus. s. c. ꝓxi.c. fi. hoc aūt iuramentum ꝓ ſpūalibus preſtabatur et ideo conſenſu cōiter tenētur hociuramento non tm̄ epiſcopo ſed eciam capitulo. Spiritualia enim iura ſi non ſuntdiuiſa inter epiſcopum et capl̓m vnde d̓ cōſenſu capituli facere debet. ſed ſi aliqͦ cl̓icivel layci iurarent epiſcopo fidelitatem pro