Druckschrift 
Sexta pars biblie cu[m] glos[s]a ordinaria [et] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necno[n] additionib[us] ac replicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.EpiſtolaNico. de lyra

deus faciet te ꝑfectū. a Iſi diligimꝰ manet in noa eiꝰ ī nobis ꝑfecta ē. In hoc ꝯgno abis: qd̓ tali exꝑimēto ꝓbamꝰ: qm̄ de ſpū .ſ. d .n.bſcimꝰ qm̄ ī eo māemꝰ: ⁊ ip̄e ī nob̓aI ſubtiliter de diuinitate ſua facit ſcire ⁊ loquib ſ ꝑ hͦ ꝓbamꝰ ꝙ de ſpūſctō dedit: qꝛ vidimꝰ .i. ꝑqm̄ de ſpūſctō ſuo dedit nob̓. et bꝑ teſtificātē ſpm̄ tepirātē ſpm̄ fide nouimſtificamur: qd̓ nō hi qͥ ſprtm̄ nō acceperūt.ſ qꝛ ī mūdo erat ⁊ mūdꝰ eū nō cognouit.noſ vidimꝰ ⁊ teſtificamur: qm̄ pr̄ ͦa ſad cognitionē hoīm. b5 nō mō ſaluatoremſed ⁊ iudicermiſit filium ſuū ſalua̓torē mundifſ nos ꝑ ſpm̄ datū credimꝰ ⁊ teſtificamur ⁊ exemplo nr̄o qͥſqͥs ꝑ eūdē ſpm̄ cōfeſſus vera cōfeſſionecordis: vt nec hereticoꝝ fraudibꝰ nec ꝑſecutoꝝ tormētis nec carnaliū fratrū exēplis nec ꝓpria fraglitate titubet. a ſnēo dic̄ dn̄s ieſus niſi ī ſpi. ⁊c̄c Quiſqͥs ꝯfeſſus fuęrit quoniā ie ſꝫdſus ē filiꝰ dei: deꝰ ī eo māet: ⁊ ip̄e§ xp̄iana fide ac ſi viderimus. § q̄ neminē fallitē in deo. Et nos ꝯgnouimꝰ ⁊ credi mmus charitati. quā hꝫ deꝰ ī nob̓. Deꝰ charitas ē: ⁊ qͥ manet ī charitate in deo manet: ⁊ deus in eo. 8§ ꝑ hͦ on̄dimur ꝑfecte deū diligere: ſi aduētū iudicij eiꝰ nō timemꝰ qͥ timet nō ē ꝑfectꝰ ī charitate.g In hͦ ꝑfecta eſt charitas nobiſcūrI nō timētes apparere iudici.vt fiduciā habeamꝰ ī die iudicij:Iꝑ hͦ habemꝰ fiduciā: qꝛ imitamur ꝑfectionē dilectionis eius ī mūdo amando etiā inimicos: ſic̄ ille pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos in celo.h qꝛ ſic̄ ille ē: ⁊ nos ſumꝰ ī hͦ mūdo. ᵍq̄ ꝓ merito iuſticie fiduciā hꝫ: ſꝫ ⁊ pn̄tes tribui Timor nō ē ī charitate: ſꝫ ꝑfecta xlatiōes facit nō timeri charitas. a §ſeruilem.charitas foras mittit timōrem:a § qꝛ torquet cor cōſcīa pctōꝝ cū nōdū facta eſtquoniā timor penā hꝫ. Qui aūtiuſtificatio. vt ꝑfecti ſimꝰ diligamus.timet: nō ē ꝑfectꝰ ī charitate. Noſ gͦ1ergo diligamꝰ deū quoniā deusI nulla neceſſitate: ſed vt de inimicis amicos ⁊cͣ.a § qꝛ multi ꝟbotenꝰ dicūt diligo: ſubdit̉: ſi qͥs.prior dilexit nos. Si quis dixe­ crit: qͦniā diligo deū: ⁊ frēm ſuumoderit mēdax ē. Qui enī nō dili­ d

S

Rom̄. 5. 9

A

Phil̓. 1. c

Prouer. i a

Ioh̓. 15. 6