Glo. ordi.EpiſtolaNico. de lyra
vel ꝓ illata iniuria: vel ꝓ aliqua culpa vel domeco dāno: vel qualibet reTriſtāt̉ aliqͥs veſtrū: oret ęquo aīo ꝑet̓ pſallat. Infirmat̉ quis in vobisca F nō ad iuniores minuſqꝫ doctos cām ſue imbecillitatis referat: ne forte quid ꝑ eos allocutionis vel conſilij nocentis accipiat.induca̓t p̄ſbyteros eccleſię: vt orēt da ſ cōſecrato vel qn̄ īungit̉. bI nomē dn̄i īuocet̉.ſuꝑ eū: vngētes eū oleo ī noͣīe dn̄i.a I fratrē.bF ab infirmitate corporis.Et oratio fidei ſaluabit īfirmuꝫ ⁊ al eI etiā ſi cōtigerit mori.cleuiabit eū dn̄s. Et ſi in peccatis ſit sa § gratia.F coequalibus.remittent̉ ei. Cōfitemī gͦ alterutrū ha § quotidiana ⁊ leuia grauiores lepre īmūdiciā ſacerdoti pādamꝰ: ⁊ quāto iuſſerit tꝑe purgare curemꝰpeccata vr̄a: ⁊ orate ꝓ inuicē vt ſal iuemini. Multū enī valet dep̄catioka § nota iuſti ⁊ aſſidua.I origine carnis. § qͣꝫuis nulli hoīm virtute ſcd̓sI nodū trāſlatud iu̓ſti aſſidua. Heliaſ hō erat ſimilis ma ſ vt nos mētis ⁊ carnis fragilitate. b ſad cōuincēdā ſuꝑbiā regꝭ ⁊ idolatrie gētis duritiā.e nobis paſſibilis: ⁊ oratiōe orauit: nvt nō plueret ſuꝑ terrā: et nō pluit ofannos tres ⁊ mēſes ſex. Et rurſum ꝑorauit: ⁊ cęlū dedit pluuiā: ⁊ terras fructū ſuū. Frēs mei: ſi qͥs ex vobis qa ſ vel bene monēdo: vel tacente lingua exempla bone actionis oſtendendo.errauerit a veritate ⁊ cōuerterit qͥs seū ſcire debet: qm̄ qͥ cōuerti fecerithͦ peccatorē ab errore vię ſuę: ſalua ta §a conſpectu interni iudicis ſuꝑpoſitione vite melioris abſcondit.bit animam eius a morte: ēt operitvmultitudinem peccatorū.Finit epl̓a beati Iacobi apl̓i.¶ Ex libro ſancti Hieronymi d̓ viris illuſtribus.Imon petrꝰ filiꝰ ioh̓isꝓuīcię galileę vico bethſaida frater andreę apl̓i⁊ princeps apl̓oꝝ: poſtep̄atu antiochēſis eccl̓ię ⁊ p̨̄dicationē diſꝑſiōis eoꝝ qͥ d̓ circūciſiōe crediderāt ī pōto galathia capadotiaaſia ⁊ bithynia ſcd̓o Claudij āno adexpugnādū ſimonē magū romā ꝑgit. Ibiqꝫ vigintiqͥnqꝫ ānis cathedrā ſacerdotalē tenuit vſqꝫ ad vltimū ānū Nerōis .i. qͣrtūdecimū: a qͦ⁊ affixꝰ cruci martyrio coronatꝰ ē:capite ad t̓rā ꝟſo: ⁊ ī ſublime pedibꝰeleuatꝭ: aſſerēs ſe īdignū vt ſic crucifigeret̉ vt dn̄s ſuꝰ. Scpͥſit duas epiſtolas q̨̄ canonicę noīant̉: qͣrū ſcd̓ai a pleriſqꝫ eiꝰ eē negat̉ ꝓpt̓ ſtili cū pͥore diſſonātiā. Sꝫ ⁊ euāgeliū iuxtamarcū qͥ auditor eiꝰ ⁊ interp̄s fuit:huiꝰ d̓r. Libri aūt eiꝰ e qͥbꝰ vnꝰ actorū eius ſcribit̉: aliꝰ euangelij. Ter-
xie pe. diui ſ aliqn̄. §. cuncta.
liūt8I.ſiobijcitur.
rj Rciꝝ. c.