BGlo. ordi.Iacobi. Ca. INico. de lyra.

ananus pōtifex adoleſcēs ananifilius: de genere ſacerdotali accępta actione cōciliū ꝯgregauit: etcōpellēs publice iacobum vt xp̄ꝫnegaret. Cōtradicētē lapidari iuſſit. Qui cū p̨̄cipitatꝰ de pinna tēpli: cōfractis cruribꝰ ſemianimisdiceret: Dn̄e ignoſce illis qͥd eī faciāt neſciūt. Fullōis fuſtę cerebropercuſſus int̓erijt. Tradit item ioſephꝰ tātę eū ſctītatꝭ fuiſſe ⁊ celebritatꝭ ī ppl̓o vt ꝓpt̓ eiꝰ necē ſubuerſā hierl̓m creditū ſit. Teſtant̉acta apl̓oꝝ ml̓ta de eo. Trigintaannis hieroſolymā rexit vſqꝫ adſeptimū neroniſ annū: iuxta templū vbi p̨̄cipitatꝰ fuerat ſepultuseſt: titulū vſqꝫ ad obſidionē titi ⁊vltimā adriāi notiſſimū habuit.Quidā ē nr̄is putauer̄t eū ī mōteoliueti ꝯditū: ſꝫ fl̓a eoꝝ opinio ē.¶ Argumētū in epl̓am iacobi.Acobꝰ apoſtolus ſanctūiſtituit clerū: de culturaceleſtiū p̨̄cęptoꝝ: ⁊ regl̓acatholicę obſeruatiōe ⁊ de īuictępatiētię maieſtate: ⁊ de reuelatione pl̓imoꝝ: ⁊ d̓ mādatiōe mgr̄oꝝ.¶ Finit argumentū.¶ Incipit epiſtola canonica beati Iacobi apoſtoli. ¶ Ca. Iſupplantator vitioAcobus dei acvl̓ luctator. F celebrisdn̄i nr̄i ieſu xp̄i bꝑſona.ſ officiū celebren̄ oībꝰ ſꝫ aliqͥbꝰ d̓ oībꝰſeruius duodecītribubꝰ q̨̄ ſūt in dEa § fidē ⁊ ꝯſtātiā vl̓ vitā eternā optat.diſꝑſiōe ſalutē.a I tribulatio in pn̄ti iuſticiā in futuro auget corouā. ſnihil eſt vn̄ doleatꝭ: vn̄ dubiteris.b 5 qꝛ ex eodē patre ſūt idē habituri.Omnē gaudiuꝫ exiſtīate fratres gͦa ſ vl̓ a ꝑſecutiōe vl̓ cōcupiſcētia. bſ qͣ vad mei cū ī tētātiōes variaſ īcideritꝭ: hrie tētāt. a § qͣſi ex alto vr̄e fidei. b §. i. tribulatioqͣ fides ꝓbat̉. cſ quā exigit fides nr̄a. d ſ facitintelligere ⁊ habere virtutē patiētie.ſciētēs ꝙ ꝓbatio fid̓i vr̄e patiētiā

V

du.i. 1

pir. 16. 6

A