Aq. Odi.Ad Hebreos Ca. XII Nico. de ſyra

2. 5 q pͥmi crediderūt. a 5 qͦꝝ noīa ſcd̓tſibro vite. § ad ſil̓itudinē vt pr̄es cōſcripta primitiuorum: qui conſcripti ſūt aa §. i. xp̄m cui pat̓ dedit om̄e iudiciū. Iet ita iuin cęlis: ⁊ iudicem omnium deuꝫ ꝑdicabitis cū eo. Iſpūs .i. aīas. § vl̓ ſpirituū.et ſpiritū iuſtorum perfectoruꝫ et ?R teſtamenti noui mēdiatorem iea § per quem poſſunt fieri ſocij angelorum.a ſad emūdationē ſāguinis xp̄i. § qꝛ iſte veniā ille vindictā: iſte ſalutē: īmo et ꝑſequētibꝰ veniā. cuꝫinqͥt: Pat̓ ignoſce ⁊cͣ. ille dānationē clamat.n ſum: ⁊ ſangūinis aſperſioneꝫ mea ſ qꝛ ad ieſū acceſſiſtꝭ. cuiꝰ ſāguis meliꝰ lo. ⁊cͣ. gͦ.lius loquētem qͣꝫ abel. Uidēte ne fa ẜꝑ euangeliuꝫ qͥ carnalia ꝓhibet et ſpiritualirecuſetis loquētem. Si enim illi sprecipit.b F patres noſtr§ penā. a §. i. xp̄m qͥ terrena .i. carnales obſeruātias dabat ꝑ moyſen et terrena ꝓmittebat.I moyſen vel angelum.non effugerunt recuſantes eumqui ſuper terrā loquebatur: mul­ h§ nō effugiemꝰ. a F eūdē loquētē nobis ſpūaliatomagis nos qui de cęlis loquēet ꝓmittetem eterna.quia idem.tem nobis auertimus: cuius vox iſ vt cōminaretur ne recuſarent. a Fcū de terraloquebatur. F cum legē dabat in ſina.mouit terram tunc. Nunc autemk§ nō minat̉ ſed ꝓmittit: ⁊ ideo multominꝰ debetꝭa ſ in Aggeo hoc legitur.recuſare.repromittit dicens Adhuc ſemel 1d ⁊ ego mouebo: nō ſolū terraꝫ ſeda ſ īferiꝰ. Faereū. bſ huiꝰ aucͣtꝭ ſēſū expōit.etiam cęlum. Ꝙ au̓tem adhuc ſe mmel dicit: declarat mobiliū tranſI per adhuc m. § qd̓ pōt qꝛ fecit ea.lationeꝫ tanqͣꝫ factorum: vt ma­ nI hoc notat ꝑ ſemel. a ſ poſtea eternaliter.eneant ea q̄ ſunt īmobilia. Itaqꝫ oItam ſpefratres: regnuꝫ immobile ſuſcipigentes: habemꝰ gratiā ꝑ quam ſer 8a § quia deus ⁊ iudex omnium.uiamꝰ placētes d̓o cū metu ⁊ reue§amore honorꝭ qꝛ pr̄ .i. diligēteſ eū vt prēꝫ. a ſꝑgr̄aꝫ poſſumꝰ placere: qꝛ deꝰ cōſumit oīa pctā.hͦ ꝙ purgat ⁊ fac̄ ẜuire ī virtutibꝰ: placemꝰ deohrētia Eteī deꝰ nr̄ ignis ꝯſumēs ē. r

B

Glo. iſtorūiijxijcet lhabet̉ vtēdo folium.

G

Aagt . 1

r Deu. .4.1