Nico. de lyra¶ Glo. ordi. Ad Titum Ca.III
a § mūdo ꝑ carnē. § vl̓ nobis ꝑ fidē. Fapparuit .i.gnitas ⁊ humanitas apparuit ſalilluxit hoībꝰ.§ qꝛ nulla bona feceramꝰ nos.uatoris nr̄i dei. Nō ex oꝑbꝰ iuſti acie quę fecimꝰ nos: ſꝫ ẜm ſuā miſe ba § ita forſitā etiā illos qͥ adhuc increduli. Fiā ſpefuture ſalutis. b ſbaptiſmi. I in quo depoſitoveteri hoīe generatur nouus.ricordiā ſaluos nos fec̄: ꝑ lauacrūea § qꝛ qui credit quotidie magis et magis renouatur ꝑ ſpiritum in baptiſmo datum.regenerationis ⁊ renouatiōis ſpida I ſpm̄. b § ad remiſſionē oīm pctōꝝ ad copiāvirtutirituſſācti: quē effudit in noͣs abūde ꝑ ieſum xp̄m ſaluatorē noſtrū: fa ſ ad hͦ vt iſtud addat. b F interim in p̄ſenti.ut iuſtificati gratia ip̄ius hęredes ſꝫa ſ et ſi nōdū ẜm rem.ſ verax.ſimꝰ ẜm ſpēm vitę ęternę. Fide̓lis iI iſte ꝙ xp̄s ſaluauit ⁊ heredes fecit. I p̄dictis.§alios. I vel volo te cōfirmare .ſ. eos qͥ credunteſt ſermo. Et de his volo te confir kdeo vt curent.a § alijs multis: vel ſibijpſis.a mare: vt curēt p̄eſſe bonis oͥꝑibusaſ p̄dicta. I ideo volo te de p̄dictis confirmarealios quia.n ſe.qͥ credūt deo. Hec ſunt bona ⁊ vti ma alijs. b§ de his cōfirma. c § vbi nec ſalꝰ neclia hōībꝰ. Stu̓ltas aūt quēſtiōes nvtilis ſcīa. a I originū enumeratiōes. b Fqͣs d̓ lege faciūt vt d̓ cibiſ qͦs alij aſſerūt diſcernēdoſ. alij nō⁊ geneālogias ⁊ cōte̓ntiōes ⁊ pu 4ſ vt qn̄ inemēdata ſcriptura d̓ annis mathuſalam⁊ de hmōi alijs cōtraria vel īpoſſibilia ſentire videt̉gnas legis deuita: Sūt enī inuti rI ſine fructu. § falſe. F nōſolū hec deuita ſꝫ ⁊ corbles et vane. Męreticū hoīem poſt ᵉrectionē poſtqͣꝫ bis feceris. a Fal̓s vnam.primam ⁊ ſecūdā correptionē de xperditus.cur.I incorrigibilis.uita: ſciēs qꝛ ſubuerſus ē qͥ eiuſmo ya ſ ⁊ quia ſcienter peccat vel ⁊ cū ſit.cdi eſt: ⁊ delinquit cū ſit ꝓprio iudi3ſ vt interim ꝓuideāt Cretēſibꝰ dū ad me veneris.cio condēnatꝰ. Cū miſero ad te ar aa ſ ideo dicit qꝛ vult eū videre cauſa affectus ⁊ vtplenius confirmet in eccleſiaſtica diſciplina.theman aut tychicū: feſtinā ad mevenire nicopolim. Ibi eniꝫ ſtatuia Iſic erat ī ſynagoga. b § qͥ ꝑfectꝰ erat ī ſcpͥturise hyemare: ge̓nā legiſperitū ⁊ apollo ca I eoꝝ q̄ ad viaticū neceſſaria ſūt ill̓. I ita ſollicitet ſollicite p̄mitte: vt nihil illis deſit. d§ vnde aūt res illis. Fcretēſes vt ⁊ alij. § ſibijpſisDiſcāt aūt ⁊ nr̄i bonis oꝑbꝰ p̄eſſe?dādo mīſtris. F nō ad q̄libet. § qꝛ iuxta ꝑabolā:arbor q̄ nō facit fructū bonū excidet̉ ⁊ ī igne mittet̉ad vſus neceſſarios: vt nō ſint īfru ſꝫa ſꝓpt̓ cōpēdiū ſimul oēs cōſalutatores ſignificat.ctuoſi. Salutāt te qͥ mecū ſūt oēs. i§. i. fideli affectu. § nō ficte.Saluta eos qͥ noſ amāt ī fide. Gr̄a kdei cū oībꝰ vob̓ amē. Epl̓a pau inli ad Titū finit. Argumētū ī epiſtolā ad Philemonē incipit.Hilemoni familiares litVteras facit ꝓ oneſimo ſer-uo eiꝰ ſcribens ei ab vrberoma de carcere per ſupraſcriptuꝫ
I
E
24. 9.i. q̄dignio3. c. dixitl̓s. 26. q.5. c. ep̄i. inprinci
D