Nico. de lyraIII¶ Glo. ordi. Ad Coloſſenſes Ca.
a ſ non ſolū ſupradicta grādia vitia:zetiā oīais.alia .ſ. b que eſt ſubitus animi moc § de alio ſublimato.ponite omnia: irgͦm: indignātio?a ſaffectū ire ⁊ indignatiōis. b ſin fratrem.nem: maliciam: blāſphemiam: f§ vel turpiloquiū. a § ⁊ ſi ī corde ſit cōceptꝰ.turpem ſermoneꝫ de ore veſtro sne emiſeritis. Nolite mentiri in hingula. b5 hō vetꝰ vialij alijs. a 5 qͥdī adā. Fhabitū pctōꝝ.ta vetus in peccatisuicem: fexpoͣliantes vos veterē ia ſ vt nec interdum actus peccati aſſit.hominē cum actibus ſuis: et in fa ſhabitū virtutū: qͥ non caret actibꝰ. b 5 qꝛmagis ⁊ magis creſcit: ⁊ acqͥrit cognitionē dei.bduētes nouū eū qui renouatur ma §. i. in imagine ī rōne .ſ. q̄ ē imago dei.nin agnitionem dei ẜm imagine oa F ī agnitionē ſui. b 5nouū hominem.c( in quo nouo hond eius qui creauit eum: ubi non ē ꝑ§. i. diſcretio maſculi ⁊ femīe. a F nullis officitvel ꝓficit ꝙ de his vel de illis nati ſint. Fnullꝰvt idignus excipit̉.maſculus et fęmina: gentilis eta ſ nō aliqͥ ſūt ibi digniores eo ꝙ ip̄i hoc habētvel eo minus digni qꝛ non habēt.iudęus: circūciſio et pręputiumFū ꝓpter iſta aliqͥs ibi dignior ē vl̓ minꝰ dignꝰ.barbarꝰ ⁊ ſcytha: ſeruus ⁊ liber:I oēs ꝑtes noui hoīs ſūt oꝑa xp̄i. a ſ fidelibꝰ.ſed omnia ī omnibus chriſtus. aqꝛ xp̄s ē oīa in oībꝰ. s5. i. vere. b quosdeus ab eterno elegit.Induite vos gͦ ſicut elēcti dei rſacramētoꝝ ꝑticipatiōe. ſ ⁊ qꝛ iā ſancti: ⁊ qꝛdilexit. a Fa deo. b §affectū pietatꝭ ergaſancti ⁊ dilecti viſce̓ra miſericoroēs. a §animi ad bn̄faciēdū parati. § executio v̓nē miſcd̓ie. b ſvt humiles corde et habitu.dię: benignitatem: humilitateꝫ xͣI in oībꝰ modū ſeruātes. a I in aduerſis tolerālis.b Falter alterius onera portet.modeſtiam: patientiam: ſuppor 3a Iſi alter alterū offendat nō ſolum non vindi hdicet ſed donet.tātes inuicem: ⁊ donātes vobiſmetip̄is: ſi qͥs aduerſus aliquēhabet quęrelā: ſicut ⁊ dominusI integre et pure. a § magisdonauit vobis: ita ⁊ vos. Suꝑ dei ſtudēdū ē virtuti q̄ maior ē oībꝰ. ſtudioſiꝰalijs petite charitatē vel q̄ eſt ſuꝑ oīa.t omnia autem hęc charitateꝫ cōa I cetera faciūt ꝑfectum: charitas oīa ligat notinuā habete: quod eſt vinculūeibeāt. a quā xp̄s habuit ⁊ haberi p̄cepit: velquā īter deū ⁊ hoīes fecit: ſit ī cōſciētijs vr̄is cāxultationis qd̓ vtiqꝫ erit ſi habeat̉ charitas q̄verā habet pacē quā puro corde cuſtodis ꝑfectionis. Et pax xp̄i exultet īcordibus veſtris: in qua ⁊ vocaa ſꝑ eā poſiti. b F eccl̓ie. c F d̓ his oībꝰ. d § deoti eſtis ī vno corꝑe: ⁊ grāti eſto faſ p̄mittit ꝑ quid hec poſſint vt .ſ. prudēter doceant et maneant quite. Uerbū xp̄i habitet ī vob̓ abū mna ſ vt̓ oēꝫ ītellectu ſcripturaꝝ habeatꝭ. b 5 voset alios de ignoratis. I de his que continent̉.hdāter: in omni ſapiētia docētes g
f Epb. .1
⁊ De pe. dia. c. quō renoua ri.
1. Coꝝ. 11. b
rEx.1
IIb. 13ʰ