¶ Glo. ordi. Ad Corinthios Ca. XV Nico. de lyra

ꝓpter hec oīa: nolite ſeduci ꝑ pſeudo: nec coloqͥ illis: qꝛ colloqͥa illoꝝ ꝟtutes necāt: dū faciuntſeduci. Corrumpunt bonos mo­ anō ſperare reſurrectionē. Fcōtra illos.a res colloqͥa ˣ praua. Euigilate iua § qd̓ exigit iuſticia dei. b §qui .ſ. mortuos reſurrecturos: ſtultū eſſe dicebāt credere.ſti ⁊ nolite peccare. Ignorātiamea ſpudeat credere ignarꝭ. § ⁊ hoc. ſvt eis aceſcere vereamini. I vel verecūdiā. §. i. vtilitatenī dei qͥdā habēt. Ad reuerētiaꝫ dgnorantium deum.b vobis loquor. Sed dicit aliqͥs: e§ quō poteſt eſſe.qui iam cinis.cQuomō reſurgēt mortui? Quaa ſ ꝓbatio quō reſurgēt.li aūt corpore veniēt? Inſipens hqui nō attendis ꝙ granū.I vegetatur.d tu: quod ſeminas nō viuificaturI putre fiat. ꝓbatio qͣli corꝑeniſi priꝰ moriatur. Et quid ſemia ſ ſubſtātiā nō negat: ſꝫ dignā qͣlitatē cū adoleſcit. b 5 qͣle. § idē ī eſſentia: ī qͣlitate diuerſum.nas? Non corpus quod futuruꝫeſt ſeminas: ſed nudum granuꝫ:I granum.I ſeminū.vtputa tritici: aut alicuius cęte§ grano.erorum. Deus autem dat illi cor­ iI cū palea ⁊ ariſta. F nō oībꝰ granis idē corpꝰt pus ſicut vult: ⁊ vnicuiqꝫ ſeminūſ vt tritico tritici.F eiuſdē dignitatis.ꝓpriū corpꝰ. Nō oīs caro eadē calro: ſed alia hoīm: alia pecoꝝ: alia mI non iā caro dicit̉.g volucrū: alia aūt piſciū. Et corꝑa nI ſunt.a ſ non ſolū terreſtria differūt inter ſeſed ⁊ a cetibꝰ.hcęleſtia ⁊ corpora terreſtria. Sed oalia qͥdem cęleſtium gloria: aliaF etiā ip̄a celeſtia īter ſe differūt. ſ ⁊ ſi vniꝰ nature: diuerſe ſūt claritatꝭ: ita hoīes ī reſurrectiōe.autem terreſtriū. Alia claritas ſo ꝑi lis: alia claritas lunę: ⁊ alia clariq§ ab illis differunt: qꝛ ⁊ inter ſe.ktas ſtellaꝝ. Stella enī a ſtella difa §ita differēti corpore reſurgēt mortui.fert in claritate: ſic ēt reſurrectioI ſꝫ hoc oēs cōiter ꝙ īcorrupti re. ſed.I ſepelit̉ vel mortificat̉.mortuoꝝ. Seminat̉ ī corruptiōe:

B

Al̓s mala-

Iob .19. d

F

Iob̓. 14.a

i 3