Druckschrift 
Sexta pars biblie cu[m] glos[s]a ordinaria [et] expositio[n]e lyre litterali [et] morali:necno[n] additionib[us] ac replicis: .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.Nico. de lyraAd Corinthios Ca. I

Nico. de lyra

§myſterij dicobediant. I bene operando.ni dei ad obeditiōeꝫ fidei: in cūctꝭ gētibꝰ cognipatefactū. § deo ſoli vel xp̄o. Fa nobisgͦ ti ſoli ſapiēti deo ꝑ ieſum chriſtum: ⁊ cui honorI in ſe.et gloria in ſęcula ſęculorum Amen. Epiſtola Pauli ad Romanos finit. Prologus in epiſtolam ad Corinthios incipit.Piſtola pͥma ad Corinthios mul ℟tas cauſas diuerſaſqꝫ complectit̉.Quaꝝ partē relatiōe fratrū cognouit apl̓us. Partim ip̄oꝝ corinthiorū ſunt lr̄is indicatę. Nōnullas ꝟo ꝓ officij ſuicura: aut ordinat: aut emendat et varijs curationibꝰ medet̉: diuerſa infirmitate languētibꝰ.Nā apud eos primū curat̉ diſſenſiōis vitium:qd̓ multi pſeudo apl̓oꝝ intulerūt vnitatē ſcindentes eccl̓ię: vt ꝓprij noīs facerēt ſectatores:qd̓ his exprobat verbis apl̓sˣ hoc aūt dico: qꝛvnuſqͥſqꝫ vr̄m dicit: Ego qͥdē ſū pauli: ego aūtapollo: ego ꝟo cephę: ego autē chriſti. Et ob hͦquidē hoꝝ ſe dicit facere nominū mētioneꝫ: vtmulto magꝭ erubeſcant id facere ſub falſorumapl̓oꝝ nominibꝰ: qd̓ etiā ſi ſub pauli et petri fiet noīe diſpliceret. Secūda cauſa eiꝰ inducit̉:qui paternę oblitꝰ reuerentię vxorē ſibi nō erubuit facere de nouerca. Qd̓ facinꝰ licet fornicationē appellauerit apl̓us: tamē ita cōdēnauitvt ī vltionē facti auctorē talis oꝑis diabolo iudicauerit deputandū impoſita iudicioꝝ ⁊ litiūtertia q̨̄ſtione. Quarto loco matrimoniorū iura tractant̉. His quinto loco virginitatis cōſiliū velut e vicino cōiungit̉. Sexto loco de eſcarū licētia diſputat̉. Septimo atqꝫ octauo locode attondēdo viris ⁊ mulieribꝰ velādo capiteac ſacramentoꝝ cōmunione p̨̄cipit̉. Nono locoęmulatio q̨̄ diuerſitate donoꝝ ſpūaliū naſcebatur: ſub exēplo mēbroꝝ ⁊ corꝑis caſtigat̉. Decimo reſurrectiōis ſpes multis ⁊ argumētis ⁊ rationibꝰ approbat̉: Ultimo de colligēdis ad neceſſitatē ſanctoꝝ noīe charitatis cura: vel ędificatio cultui imponit̉. Interſerunt̉ his pauca q̨̄aut (vt qͥbuſdā videt̉) pēdēt ex ſuꝑioribꝰ: authabēt (licet) ꝓrpias tamen ꝑuulas actiones. Explicit prologus: incipit argumentū.Orinthij ſūt achaici et hi ſimilit̓ abc apl̓o audierunt verbū veritatis: etſubuerſi ſūt multifarie a falſis apoſtolis. Quidā a philoſophię v̓boſa eloquētia: alij ſecta legꝭ iudaicę inducti ſūt.Hos reuocat apl̓us ad veram fidem ⁊ euangelicā ſapientiam ſcribens eis abſepheſo per timotheum diſcipulum ſuum. Ca. IFa deo vel hominibꝰ. Felectꝰ. a 5 deivolūtate miſſus ad p̄dicādū gētibꝰ xp̄mAulus vocatus apl̓s ieſu h

B

Ks. i1. d

Lucꝭ .18. d

g

Rom̄. 16. d

τ. jͣ. i. c

A

e 5