¶ Glo. ordi. Ad Romanos Ca. XVNico. de lyra

I veterꝭ ⁊ noue legꝭ. b F qͣ poſſitꝭ cognoſcere. c ſ releti eſtꝭ his duobꝰ. d Fniſi culpa remaneat vr̄a. e § viomni ſciētia: ita vt poſſitis alterutruꝫ aciſſim. a ſ vos vt non dicā docere. b § et ſi pleni ſitisdilectione ⁊ ſcīa. § aliqͣꝫtulū tn̄ audacter. I ſed tamen.a monere. Scripſi autem audacius vo­ ba Feccleſie vel epl̓e. Fvobis ex ꝑte .i. ꝑfectioribus: nōqͣſi putas vos inſipiētes ſꝫ quaſi faciēs vos memores qͥdagere debeatis in quo quaſi oblitos latenter arguit.bis frēs ex ꝑte: tanqͣꝫ ī memoriā voscb reducēs propter gratiā q̨̄ data eſt miquē ipſe non alius inſtituit.hi a deo: vt ſim miniſter xp̄i ieſu ī gētiea §ſanctū eſſe oſtendēs ⁊ cōfirmās bona oꝑatiōe ⁊ mraculis.I vt gētes quas offero ſint accepte deo fideiperfectionee. et ſanctificate bona operatione.bꝰ ſanctificās euāgeliū dei vt fiat ob­ tlatio gētium accepta ⁊ ſanctificata in sa ſcuius gratia eſt fides et bonum opus. b ſ et qꝛ itaſpūſancto. Habeo igit̉ gloriam in xp̄o hc ſ meritum dignum gloria. F per.a ſ referendam. I gloriam. b § id ē ea tm̄ loquor queieſu ad deum. Nō e̓nī audeo aliqͥd oer me efficit. vt pſeudo.qui eorum quę per me nō efficit chriI vt gentes obediant euangelio.ſtus in obedientiā gentiū in verbo et īſ per predicationem meam in verbo et factis bonamoperationem ⁊ pertentiam minorum ⁊ maiorū miraculorum factorū in virtute ſpiritus.gfactis et in virtute ſignorū ⁊ prodigia § qui in me talia operatur quo in me operāte ita laboorū in virtute ſpirituſſancti ita vt ab pcircūquaqꝫ.raui.F mare.hieruſalē per circūitū vſqꝫ ad illyricuꝫF plene predicauerim.I in tali loco.repleuerim euāgeliū chriſti. Sic autē ꝙ§a pſeud predicaui euangeliū hoc: non vbi nodo apoſtolis. a Iſi enim illud facerem hoc inde cōtingeret. §. i. ne predicarem iam per alios conuerſis nō ꝙminatus eſt chriſtꝰ ne ſupra alienumhoc nō faceret: ſi ꝯtigiſſet. F ita feci. I in eſaia ita fieri.fundamentū ędificarem: ſed ſicut ſcriprius.ptū eſt Quoniā quibus nō eſt annūI xp̄o. Fcredent. a §prius. I predicationē alieciatū de eo videbūt: ⁊ qui non audiep̄dicaui. c§vt pſeudo apl̓oꝝ cōmenta praua excludecuius de deo. a ſ meā p̄dicationē eſſe verā. b§ qꝛ totrūt intelligēt. Propter qd̓ ēt impediesret. Iſicut in initio epiſtole dixit.bar plurimū venire ad vos et ꝓhibitus ſum vſqꝫ adhuc. Nūc ꝟo vlteriꝰ lo gFcauſam morandi.cū nō habēs in his regiōibꝰ: cupidita xtē aūt habēs veniēdi ad vos ex mula ſ quia ⁊ hos p̄occupare feſtinat. b § vbi difficile itertis iā p̨̄cedētibꝰ ānisˣ Sed cū in hiſpqͦ ypſeudo apl̓is: et iō tardare licuit. a ¶ qͣſi ex me nihil pſuꝫ. b§ qꝛ nō indigetꝭ lōga mora: ſꝫ interim vos p̄paniā ꝓficiſti cępero: ſpero ꝙ p̨̄teriēs vi­ 3tis: ne me a ceteris retardetis.a Iin hiſpaniam.deaꝫ vos: ⁊ a vob̓ deducar illūc: ſi vo­ gͦItit̉ itint̉.l5º.lflcſtisl.bis pͥmū exꝑte fruitꝰ fuero. Nunc igit̉et ꝓficiſcar ī hieruſalē miniſtrare ſanctꝭ. dI non eos coegi.g Probauerūt enī macedonia ⁊ achaia ?hͨcollatiōem aliquā facere in pauperes ſꝫ

I

D

E

FEſa. 4. d

.x22.q. 1. 6be atus

F

c 3