Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
51r
Einzelbild herunterladen
 

incūbebat ſpeciē infantilē ſupra humanū modummirifice radiantem. Digna ꝓrſus viſio & veraſaga futuri in calice apparuit nondū natus qui abadoleſcētia calicē ſalutaris accipiēs. paſſionis imitator dnīce. euāgelij verba v̓tit in oꝑa. & vſqꝫ inſenectam nomen domini īuocauit. In pupillaribꝰannis ꝯſtitutus ( vt illa etas aſſolet) laſciuie frena laxanit. nec inerti luxu emollitꝰ nugales ineptias ſectatus eſt. ſed ſcd̓m ſcriptū eſt iacob inocenter habitabat domi. Dehinc cluniacen̄. adiensbeato odiloni ſe tradidit. Mutanſqꝫ vitam tunica habitū ſacre religionis deuotiſſime ſuſcepit.Conſequēter de rubigine mundana in camino diſcipline ad purū excoctus. ſubito calore longū tēporem plurimoꝝ ſuꝑauit. Poſt hoc factus prior. etiam beato odilone defuncto abbate ī regimine ſucceſſit licet cum lacrimis renitens. bonus vtiqꝫ ſcientia. melior conſcientia. optimꝰ temꝑantia. formaangelicus. moribus cōpoſitus. naturali inceſſuſpicuus. ſermone non affectato ſuauis & alijs huiuſmodi cariſmatibus ſpectabilis. Illo in temporehenricus ſecundꝰ imꝑator regni apicē ſtrenuiſſime gubernabat. Cuiꝰ pater auguſtꝰ inſignia queromē geſtauit in regni adeptione cluniacō delegauit. Quaꝓpter dilectōem cluniaci quaſi ius hereditariū medullitus retinens floridū patrē colligare ſibi artius decreuit. Itaqꝫ ſanctū hugonē pubeſcenti etate vernantē venire ad ſe inuitauit. iuitatum glorioſiſſime excepit. Et vt filiū ſuū henricūterciū ſacro fōte leuaret gratant̓ obtinuit. Tūcetiaꝫ paſcha celebrauit paſchalis agni filiꝰ vnaimꝑatore. angelica cluniacenſiū ſeniorū ſtipatꝰ caterua in agrippina colonie. Nec ml̓to poſt vix abauguſto laxatuſ cluniacū redijt muneribꝰ comitatus & gratia. Cuius etiā gratia ſtephanū papāfugit. qui cum in ciuitate florētie valitudine ꝯſtrictꝰ decūberet. adueniēte ſancto hugonē inimicūrecedere. exeunte eodem accedere circūſtantibusꝓteſtatus eſt. Quare ne infederabilis infeſtatōnibus hoſtis vrgeret̉ ſedulitatē ip̄ius iugiter exorabat. Cuius p̄ſentia inſidiator ꝯfundebat̉. Iāqꝫ malignos incurſus lacrime patris longe remouerantcum vir apoſtolicus in ſinu p̄ſidentis animā exalauit. Cuius manibus digne cōpoſitꝰ traditꝰ eſt ſepl̓ture. Sed & reuerēdiſſimo hildebrāno mutatonomīe & gradū poſtmodum gregorio nuncupatomanifeſtiſſime claruit. multū gratie ſpētialiſ pater hugo obtineret. hic ſane nōdū ppͣli apice inſigtus poītuſ in cluniacenſi capitulo ip̄m mundi iudicem ꝑhihuit ſe vidiſſe ſancto hugoni collateralemqui ſedens a dextris regularē diſciplinā fauoreſeq̄bat̉. Hinc papa factus blande tirannū vocitare ſolebat. quoniā ſeuis leonē mitibus agnuꝫ acceꝑat. haud ignarū ꝑcere ſb̓iectis & caſtigare ſuꝑbos. Temꝑe ſancti leonis pape noni remis trāſlatu eſt corpus ſancti remigij. Prefuit tante tranſlatoni apoſtolicꝰ ac generale cōciliū p̄cipue cōtra ſimoniacos celebrauit. Interfuit pater hugo fid̓ armatus. ip̄mqꝫ ingens illuſtriū virorū ſequebaturagmne. at tanta erat ꝑuerſorū multitudo. vt bonibix auderēt rep̄hendere. Et ſi auſi fuiſſent. faciliꝰeruꝑet reclamatō male viuentiū. ꝙͣ vox libera eorum qui ſanius ſentiebāt. Mox exhortatōeꝫ ſinodalica iuſſu domini pape & ꝑſuaſione cuiuſdā nomīatiſſimi viri ſancti ꝯſtantij remenẜ canonici & aliorum laudabilit̓ egit & ꝓbabiliter cōfutauit tergiuerſatores qui contra verū mendacō ſtare ꝯſueuerant. ¶IIII. De gratia eius apud romanos pontificeſ.Idefunſus quoqꝫ rex hiſpaniarū patrēſanctū plus omnibꝰ excolens votis ardentibꝰ vt videre mereret̉ īpetrauitIprimo quia a captōne fratris ſui ſancijp̄cibus ſancti hugonis emerſit. Deinde quia ꝯiunctōem patris ſui fredelandi & cluniacenſiū ꝯpaginare fortius diſponebat. alioquin beato petro inobediens beneficijſqꝫ ingratus cōſtitueret̉. Is eniꝫcum artiſſima teneret̉ cuſtodia. & cluniacenſeseo oratōni incumberēt ep̄m quendā beatꝰ petrꝰſibi motuit qualiter inſtantia p̄cum ſancti hugoīſ& ſuorū pulſatus. in breui ip̄m ꝓprie poteſtati recōſignaret. & ad ſceptrum vſqꝫ proueheret. Necmora clauiger ceū ſantō regnū vſurpanti terribiliter noctū apꝑens mortē intētauit niſi fratrē moxdimitteret. Surrexit ocius exturbatus tirannuſ. &eo a vinculis emancipato cubitū redijt. Ita factuꝫeſt vt rex liberatus duplicato cenſu paterno īterceſſoribus ſuis ducentas auri vncias annuatī deſtīaret. diēqꝫ liberatōis recoli noſtris relinq̄rꝫ. MAlta ad vſus pauꝑum ſanctus hugo cōferens quaſiviles ſarcimilas reputans direptōeꝫ illarū ſepetulit non iratus. quintiā p̄ceptorū talem habuitmenſurā. ne autē nimia remiſſio. aut ſeueritaſ excedens videret̉. Spiritu quoqꝫ ꝓphetie diſcernere innouicijs ſolebat. qui eſſent frumenti ſtabilitate ſolidandi & qui tanꝙͣ palee ſpiritū maligno vētilandi. Quodam temꝑe dum eſſet apud maritima cumadiuncto ſibi p̄claro anſelmo. cantuar̄. archiep̄oqui ꝓpter iuſticiā ab archiep̄atū ſemotꝰ. iocūdabatur eius ſolatō. diuina reuelatōne ꝯmonitꝰ mortēwill̓i regis anglie momentaneā p̄nunciauit. Et vtp̄dixerat accidit. Nam dum ille ſaltus fugacesceruos ſagittare geſtiret. Sagittam ſubito ī cordeſuſcepit quā miles ſuus ceruū impetebat. Alio tepore cum dormiret idem pater vidit ſomniū ſb̓capite ſuo cubare ſerpentiū multitudinē & feraruꝫſubito capitale excutiens & exquirēs ſuppoīta inuenit librū maronis forte ibi collocatū. mox abiecto cōdice ſeculari in pace quieuit. Cognouitqꝫmodū materie libri viſioni ꝯgruere quem obſcenitatibus & gentiliū ritibꝰ plenum indiguū erat cubiculo ſancti ſubſterni..V. De miraculis eius & ſpiritu ꝓphetie.Vidam frater nomine durannꝰ de bredon prius ideota apparenſ poſtea moſyacenſis abbas non incōgruus. De hicad tholoſanū epiſcopatū ſapientie p̄rogatiua ꝓmotus inter oꝑarios agriculture de ī merito ſolicitudinis & īduſtrie claruit. Hic circūſpectus cetera verba riſum mouentia ſepe incautiꝰꝑferebat. Qua de re venerandꝰ pater multotienseum inerepans nec ſatis ꝓficiens de futuro interminās ꝓphetice ſic ꝯmonuit. Certe frater cariſſimeniſi ludic v̓ba monacho ꝓrſus īterdicta viuēs dimiſeris enormiter apparebiſ. Qd̓ ſane vaticiniū eomigrante cōſtat fuiſſe completū. Nam ſiguīo cuidam capellano patris ſpūmoſo ore appares poſtulauit flebiliter eius iuuamē. cui noluit obedireviueret. Hoc vbi domino abbati ſiguinuſ retulit.p̄cepit vt fr̄es vna ebdomāda d̓fūcto taciturnitatē ꝓprij oris ꝯtinuarēt. Ad hoc. vij. fratribꝰ electis ceteris obediētibꝰ vnus eoꝝ voti cōtemptorſilentiū interrupit. Rurſus pontifex eidem denuoreuelatus eſt valde ꝯqueſtus ſuꝑ illo fratre ꝑfido