Prouerbiorū

v ⁊ digiti eiꝰ app̄henderuntx fuſum. Raph. Manū ſuāaperuit inopi: ⁊ palmas ſuſuas extendit ad pauꝑem.Lamech. Nō timebit domui ſue a frigoribus niuisz oēs .n. domeſtici eius veaſtiti ſt̓ duplicibus. Mem.b Stragulatā veſtē fecit ſibiI biſſus ⁊ purpura indumēξ tū eius. Nun. Nobilis ing portis vir eius: qn̄ ſederitcū ſenatoribꝰ t̓re. Samechh Sindonē fecit ⁊ vendidit:⁊ cingulū tradidit chanai neo. Ayn. Fortitudo ⁊ decor indumentū eius: ⁊ riAdebit ī die nouiſſimo. pheo Os ſuum aperuit ſapīe: et

p lex clementie in lingua eiꝰq Sade. Conſiderauit ſemir̄ tas domus ſue: ⁊ panemocioſa nō comedit. Coph.s Surrexerūt filij eius ⁊ beat tiſſmā p̄dicauerunt vir eiꝰ⁊ laudauit eā. Res. Mulyte filie congregauerunt dizuitias tu ſuꝑgreſſa es vnia uerſaſ. Syn. Fallax gratiab ⁊ vana eſt pulcritudo muclier timens dn̄m ip̄a laudadbitur. Thau. Date ei d̓ fruēctu manuum ſuaruꝫ: ⁊ laudent eam in portis operaeius.Expliciūt ꝓuerbia ſal̓onis¶ Incipit ꝓlogꝰ ſcī hieronymi in libꝝ eccīaſten.

circulus aliquātulū ponderoſus in inferiori ꝑte fuſi poſitus vt recte ꝑ ordinate vertat̉: ⁊ huic dicto conſonat qd̓ſubdit̉. v ¶ Et di. eiꝰ app̄. fuſum. ꝑ vertebrū hic intelligitur recta intentio opus dirigens ꝑ app̄henſioneꝫ fuſi adfilandū. ꝓſecutio boni oꝑis de genere eiꝰ qd̓ ꝯſonat intētiōi recte. x ¶ Nanū ſuā ape. īopi. ⁊cͣ.ſcriptura .n. ſacra qͣivbiqꝫ induc̄ ad oꝑamīe. y ¶ Nō ti. do.ſue a fri. niuiſ .i. a pena gehēne. ẜm ꝙ dicit hic ra. ſa. allegāsillud iob. xxiiij. Abaqͥs niuium traſietad calorē nimiuꝫ. etloquit̉ de damnato¶ Oēs .n. do. eiꝰ .i.boni doctores ⁊ diſcipuli. a ¶ Ueſtiti ſunt duplicibꝰ .i.v̓tutibꝰ intellectualibus ⁊ moralibus:q̄ ſunt veſtes anīe.b ¶ Stragulatā veſtem .i. diuerſis coloribus intextam.Fecit ſibil. qꝛ ſacraſcriptura d̓ oī genere virtutū chariſmatū ⁊ donoꝝ tractat ⁊ad ea inducit.c ¶ Biſſus. caſtitatis: ⁊. d ¶ Purpura. charitatis.e Indumentū eius .i. vere ſtudentiū in ea ſcīa ꝑiter ⁊ vita. f ¶ Nobilis in portis vir eius .i. doctor bonus qͥ dr̄nobilis in portis .i. inter ſapientes antiqͥtus in portis ſedentes ad reddendū veritatis iudiciū. iō ſubdit̉.g ¶ Qn̄ ſēde. cū ſena. terre .i. cū ſapientibꝰ qͥ hn̄t regere terrā ⁊ iudicare. h ¶ Syndonē fe. ⁊ vē. ⁊ cin. tra. chananeoHebrei dicūt: mercatori. nomē .n. hebraicū hic poſitū ēequiuocū ad hoc ꝙ ſit nomē ꝓpriū ppl̓i deſcendentis decham filio noe ⁊ nomē appelatiuū ſignificans mercatorē. lr̄a tn̄ p̄cedens immediate dicto hebreoꝝ videt̉ magꝭcōcordare cū dr̄. h ¶ Syndonē fecit ⁊ vendidit. ꝑ ſyndonē v̓o que eſt veſtis linea ⁊ mūda intell̓r puritas mētis.ꝑ cingulū v̓o caſtitas corꝑis. vn̄ dicit Greg. homel̓. xxij.Lumbos .n. p̄cingimus cū carnis luxuriā ꝑ cōtinentiaꝫcoartamus. Dr̄ aut ſacra ſcriptura illa facere eo ꝙ ad eainducit: ⁊ vendere: qꝛ nō oēs iſtā mūdiciā ꝯſequunt̉. ſedſoli ad ea cōſequēda fideliter laborātes. i ¶ Fortitudo.i. cōſtantia mentis. k Et decor. exterioris honeſtatis¶ ¶ Indumentū eius. ſunt .n. paramenta mentis ad q̄ ſacra ſcriptura inducit. m ¶ Et ride .i. ridere faciet ſtudentes in ea fideliter. n ¶ In die nouiſſimo. qn̄ audiēt vocēdn̄i dicentis. Uenite benedicti patris mei ꝑcipite paratū vobis regnū. o ¶ Os ſuū ape. ſapīe. qꝛ ſacra ſcriptura docet ſapīam deſurſum deſcendentē que pudica eſt etmodeſta ſuaſibilis. bonis ꝯſentiēs. plena mīa ⁊ fructibꝰbonis. vt dicit̉ Iaco. iij. p ¶ Et lex clemētie in lin. eius.qꝛ tam in nouo qͣꝫ in veteri teſtō ad clemētiā inducit.q ¶ Conſideranit .i. cōſiderare fecit. r ¶ Semitas domꝰſue .i. cōſciētie ſecreta ſtudentiū in ea. Et qꝛ labor ē optimus. iō ſequit̉. Et panē ocioſa nō cōmedit. s ¶ Surrexerunt filij eius .i. diſcipuli ſtudioſi. t ¶ Et beatiſſi. p̄dicauerūt. qꝛ ſacrā ſcripturā ſuꝑ oēm aliā extollunt.v ¶ Uir eius ⁊ lau. eā .i. doctor bonꝰ qͥ doctrinaꝫ ſuā incipit a cōmēdatōe ſacre ſcripture. x ¶ Nulte filie .i. ph̓o.rū ⁊ ſapientū ſcripture. y ¶ Cōgregauerūt diui .i. cognitōes vitatis multas q̄ ſunt meliora bona qͣꝫ corꝑalia.z ¶ Tu ſuꝑgreſſa es vniuerſas. qꝛ ſacra ſcriptura multopiures veritates tradit qͣꝫ alie ſcripture: ⁊ etiā puriores:

qꝛ in ea nulla falſitas admiſcet̉ cū īmediate emanat a pͥma veritate. Scripture v̓o hūanitus adinuente. ⁊ ſi cōtineant multas veritates: tamen habent admixtas multasfalſitates. ſicut patet de ſcripturis Ariſtote. qui minusinter alios philoſophos dicitur erraſſe. Et tamen errauit in multis: vtpote de mūdi eternitate: ⁊ de numero intelligentiarū quempoſuit ẜm numerūorbiū. cuꝫ tn̄ ſit maior qͣi incōꝑabiliterẜm ꝙ dicit̉ iob. xxvNūquid eſt numerus milituꝫ eius etdanielis. vij. Niliamiliū miniſtrabantei: et decies miliescentena milia aſſiſtebant ei: ⁊ d̓ felicitate earū quā ponitin motu orbiū ⁊ inmultis alijs. iō ſubdit̉. a ¶ Fallax gr̄a⁊ va. ē pulcritudo..ſ. verboꝝ rhetoricorū ī hūanis ſcripturis ⁊ maxime poeticis in qͥbus ſub verbis ornatis latēt ml̓te falſitateſ ẜm ꝙ dr̄.j. metaphi. Nultata mentiūt̉ poete cantantes. b ¶ Nulier timens dn̄m..i. ſacra ſcriptura que quaſi vbiqꝫ inducit ad dei reuerentiā ⁊ timorē. c ¶ Ip̄a laudabit̉. p̄ ceteris ſcripturis.d ¶ Date ei de fru. ma. ſuaꝝ .i. ſtudētibꝰ in ea dabit̉ fructꝰglorioſus. e ¶ Et lau. eā in por. oꝑa eius .i. ſapientes inportis ſedentes cū iudicibꝰ. vt dictū eſt. sͣ. ⁊ iſti ſapiētesdicunt̉ oꝑa ſacre ſcripture inquātū ꝑ eiꝰ ſtudiū ſapientiāconſequuntur.¶ Poſtilla venerabilis fratris Nicolai de lyra ſuꝑ Prouerbia ſalomonis finit.¶ Expoſitio ꝓlogi in libꝝ Eccleſiaſten incipit.Emini me hoc ferme quinquēnio ⁊cͣ. Anteqͣꝫaccedamus ad diuiſionem ꝓlogi. quia pleriqꝫdubitant de accentu hꝰ noīs Eccleſiaſtes. Notandū ꝙ inenit̉ eccīaſtes indeclinabile: ⁊ tuncſꝑ acuit vltimā ſyllabā. Itē inuenit̉ declinabile: eccleſiaſtes eccīaſte. ⁊ eccleſiaſtes eccleſiaſtis. ⁊ tūc hꝫgrauē accentū in fine in oībus caſibus. Significatōeꝫ etrōnē iſtius noīs inuenies ſupra in ꝓlogo p̄cedēti. Iſte ꝓlogus pōt diuidi in quinqꝫ ꝑtes. In prima ꝑte deſcribitquo temꝑe. quo loco: ⁊ cuiꝰ rogatu inchoauit vel vt ceſſet calūnia inchoare ꝓpoſuit cū dicit. Hemini me ⁊cͣ. tēpus .n. notat cum dicit. Hoc quinquennio. locum dicit.Rome. ꝙ rogatu Bleſille cum dicit rogatum ab ea. Inſecunda parte dicit ꝙ de morte bleſille tantū doluit ꝙ inceptū opus incōpletū dimiſit. vel vt ceſſet calumnia inoꝑe nō ꝓceſſit ibi: Itaqꝫ qm̄ in ꝓcinctu nr̄i oꝑis. In tercia parte dicit ꝙ ad paule ⁊ euſtochij honorem. ⁊ ad bleſille memoriā opus illud in bethleem conſummauit. ibiNunc bethleem poſitus ⁊cͣ. In quarta particula dicit ꝙnullum ſequens interpretem de hebraico tranſtulit. vbitn̄ nō errauerant ſe alijs interp̄tibus ꝯformauit. ⁊ ſic necomnino fuit eis conformis: nec omnino diſſimilis ibi:Hoc breuiter admonens ⁊cͣ. In quinta parte ponit ratōnem precedentis partis. vt ſcilicet in omnibus ab eis diſcrepar et nimia nouitas deterreret lectores ſi in oībuscōcordaret cōtra ſuam cōſciētiā omniū ſequeret̉ erroresibi: Ut nec nouitate nimia ⁊cͣ. ordina ſic conſtructōem.