Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
174r
Einzelbild herunterladen
 

ANloco igit̉ illo vbi poſitꝰ ē īꝑator ī throno vocti fuimꝰ corā ip̄o. Cunqꝫ gingal ꝓthonotariꝰ eiusnomīa noſtra ſcripſiſſet. illoꝝqꝫ a quibꝰ miſſi eramus. et ducis ſolangoꝝ & alioꝝ. clamauit alta voce. recitās illa corā imꝑatore ac ducum vniu̓ſitateQuo facto flexit vnuſquiſqꝫ noſtrū quater genuſiniſtrum. & monuerunt ne tāgeremꝰ limē deorſūCunqꝫ ꝓ cultellis nos diligentiſſime ſcrutati fuiſſent. & nullatenꝰ inueniſſēt. intrauimꝰ hoſtium aborientali ꝑte. quia nullꝰ ab occidēte niſi ſolꝰ imꝑator audet intrare. ſimilit̓ & dux ab illa ꝑte ingreditur ſolus. ſi eſt tentoriū eius. Minores aūt nō multum curāt de talibꝰ. Tunc ergo primū in eius preſentia. ſuā intrauimꝰ ſtatōnē. videlicet poſtqͣm factus eſt imꝑator ibidē. Om̄s quoqꝫ nuncij tūc abeo recepti ſunt. ſed pauciſſimi tentoriū eius ītrauerunt Ibi vero tanta donaria ab ipſis nūcijs fuerūtei pn̄tata. ꝙ qͣſi videbant̉ infinita. videlicet in ſamitis ac purpuris & baldakinis ac cingulis ſericis cūauro preꝑatis. pellibꝰ etiā nobilibꝰ. ceteriſqꝫ mūeribus. Quoddā etiā ſolinū ſiue tentoriolū. qd̓ ſuꝑcaput imꝑatoris portat̉. fuit eidē pn̄tatuꝫ qd̓ totūcrat cum gēmis preꝑatū. Quidam vero prefectusvnius ꝓuintie adduxit ei camelos multos cum baldakinis tectos. ſuꝑ quos ſelle poſite cum inſtrum̄tis quibuſdā erant. in quibꝰ homīes interiꝰ ſede̓ valebant. Equos etiā multos & mulos adducebanteidem faleratos ſiue armatos. quoſdā quidam decorio & quoſdā de ferro. Nos etiā reqͥſiti fuimusan ei munera dare vellemꝰ. ſed iā facultas nō eratqm̄ omnia fere noſtra ꝯſumpſeramꝰ. Ibideꝫ longea ſtatōnibꝰ ſuꝑ montē erāt poſiti currus pluſqͣmqͥngenti qui om̄s auro & argēto ac ſericis veſtibꝰerāt pleni. Cunctiqꝫ inter imꝑatorē & duces diuiſi fuerunt. ſinguliqꝫ duces inter homīes ſuos. ꝑtesſuas vt eis placuit diuiſerūt. XXXVI Deloco diuiſionis imꝑatoris & matris ſue & mortegerozlai ducis ruſcie.Ade recedētes venimꝰ ad aliū locū. vbi tentoriuꝫmirabile totū de purpura rufa. quod kitai dederāterat poſitū. Illic etiā interiꝰ introducti fuimꝰ. &ſemꝑ cum intrabamꝰ nobis dabat̉ ad bibendū. ceruiſia vel vinū. & etiā carnes cocte ſi volebamꝰ adedendū. Eratqꝫ ſolariolū vnū d̓ tabulis alte preꝑatum. vbi thronꝰ imꝑatoris erat poſitꝰ ex ebore mirabiliter ſculptꝰ. in quo etiā erat auruꝫ & lapidescioſi ſi bn̄ memīmꝰ. & illuc aſcendebat̉ ꝑ gradusEratqꝫ rotundū ſuꝑiꝰ. banci vero erāt poſiti ī circūitu ſedis vbi domīe ſedebāt a ꝑte ſiniſtra in ſcānis. a dextris aūt nemo ſedebat ſuꝑius. Sed ducesſedebāt in bācis inferiꝰ. & hoc in medio. Alij veroſedebāt poſt eos. & quolibet die venit dominaruꝫmaxima multitudo. Iſta vero tria tentoria de quibus ſupͣ diximꝰ erāt valde magna. aliaqꝫ hēbāt vxores eius de filtro albo ſatis magna & pulcra. Ibidem imꝑator diuiſus eſt a matre ſua. que iuit ī vnāterre ꝑteꝫ & imꝑator in aliā ad iudicia faciēda. Ca̓pta ſiquidē erat amica imꝑatoris iſtiꝰ que venenointerfecerat pr̄em eius. eo temꝑe quo exercitꝰ eoꝝin hungaria fuit. ꝓpter quod etiā exercitus eoꝝ qerat in ꝑtibus illis receſſit. De qͣ cum alijs pluribꝰfactū fuit iudiciū. & occiſi fuerunt Fodē temporemortuꝰ fuit ierozlaꝰ dux magnꝰ ſoldal. q̄ eſt q̄daꝫruſcie ꝑs. Vocatꝰ em̄ ad matrē imꝑatoris qͣſi ꝓ honore vt māducaret ac biberet de manu ipſiꝰ. incontinenti eſt ad hoſpiciū reuerſus infirmatuſqꝫ mortuus ē. Poſt ſeptē dies totūqꝫ corpꝰ eiꝰ miro mōglaucum effectū eſt. Dicebat̉qꝫ ab omnibꝰ ꝙ ibid̓vt terrā eius libere ac plenarie poſſiderent. fuiſſetimpocionatus XXXVII Qualiter tandemfratres ad imꝑatorē accedētes literas dederunt &acceperuntEnīqꝫ tartari noſtri nos ad mꝑatorē duxerunt. Qui cum audiſſet ꝑ illos nos ad eūveniſſe iuſſit nos ad matrē redire. volebatem̄ ſecundo die ſicut ſuꝑius dictū eſt ꝯtra totā occidentis terrā vexillum erigere. quod nos volebatignorare. Itaqꝫ reuerſi ſtetimꝰ paucis diebꝰ. & iterum ad ip̄m reuerſi ſumꝰ. cum quo bn̄ ꝑ menſē fuimus in tāta fame & ſiti ꝙ vix viuere poteramus.nam expēſe que nobis ꝓ diebꝰ qͣttuor dabant̉ vixvna ſufficiebat. nec inuenire potamꝰ aliqͥd ad emēdum. qꝛ foꝝ erat nimis remotū. Sed dominꝰ nob̓quendā ruthenū. nomīe coſmā aurifabꝝ preꝑauit.qui ſatis dilectꝰ imꝑatori nos in aliquo ſuſtētauitEt hic nobis on̄dit thronū imꝑatoris quē ipſe fecerat anteꝙͣ poneret̉ in ſede. & ſigillū eiuſdē. quodetiam fabricauerat ip̄e. Poſt hec imꝑator ꝓ nobismiſit. nobiſqꝫ ꝑ chingay ꝓthonotariū ſuū dici fec̄vt verba noſtra & negocia ſcriberemus eiqꝫ porrigeremus. Quod & fecimꝰ. poſt plures dies iteruꝫnos vocari fecit. & vtrū eēnt apud dominū papāqui ruthenoꝝ vel ſaracenoꝝ. aut etiā tartaroruꝫ literā intelligerēt. interrogauit. Cui rn̄dimꝰ ꝙ nl̓lāiſtaꝝ literaꝝ hēbamꝰ. ſaraceni tn̄ erāt in terra. ſedremoti erāt a domīo papa. diximus tn̄ ꝙ nobis expedire videbat̉. ꝙ in tartarico ſcriberēt. & nobisinterp̄tarent̉. nos aūt in litera noſtra diligent̓ ſcriberemus. & tā literā ꝙͣ īterp̄tatōnē ad dominū papam deferremꝰ. Tunc a nobis receſſerūt. & ad imꝑatorē iuerunt. porro ī die beati martini fuimꝰ vocati. Tunc kadac totiꝰ imꝑij ꝓcurator. & chingai& bala. plureſqꝫ ſcriptores ad nos venerunt. nobiſqꝫ litera de verbo ad verbū interp̄tati fuerūt. Etcum in latina litera ſcripſiſſemꝰ. faciebāt ſibi ꝑ ſingulas orōnes interp̄tari. volentes ſcire ſi nos in aliquo verbo erraremꝰ Cum igit̉ ambe litere fuiſſētſcripte. fecerunt nos ſemel ac ſecūdo legere ne forte minꝰ aliqͥd hēremꝰ. dixerūt nobis vidēte ꝙ oīabn̄ intelligatis. qꝛ non expediret ꝙ non omīa beneintelligeretis Literas etiā in ſaracenico ſcripſerūtvt aliquis in ꝑtibus noſtris inueniri poſſet. qͥ easſi opus eēt legeret. XXXVIII. Qualit licētiati fueruntT aūt nobis tartari noſtri dixerūt. ꝓpoſuit imꝑator nuncios ſuos nobiſcuꝫ mittere. Volebat tamē vt credimꝰ ꝙ nos idab eo peteremꝰ. Sed cum vnꝰ de tartaris noſtrisqui ſenior erat nos ad hoc petēdū hortaret̉. nobisquidē vt venirēt nequāꝙͣ bonū videbat̉. Iōqꝫ rn̄dimus ei ꝙ non erat noſtrū petere. ſꝫ ſi ſpōte ip̄e imꝑator mitteret eos. libēt̓ eos ſecure ꝯduceremꝰ domino adiuuāte. Nobis aūt ob vlures cauſas vt venirent. non videbat̉ expedire. Prima quidē fuit. qꝛtimuimꝰ ne viſis diſſētionibꝰ aut guerris q̄ fiuntinter nos magis aīmarent̉ ad veniendū cōtra nosSecunda fuit. qꝛ timebamꝰ illos exploratores terrefieri. Iercia vero qꝛ timebamꝰ eos interfici. Gētesem̄ noſtre arrogantes ſunt & ſuꝑbe. Vn̄ quandoẜuiētes qui ſtāt nobiſcū ex rogatū cardinalis legati ſcꝫ alemānie in habitu tartarico ibant ad ip̄m. īvia fere lapidati ſunt a theutonicis & coacti ſuntdepone̓ habitum illum. Conſuetudo aūt ē tartarorum vt cū illis qui nuncios eorum occiderint nūqͣꝫ