Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
145v
Einzelbild herunterladen
 

Idiſti et miratus es. imo etiā valde ꝯtriſtatus. quoſdā etiā impudicos & totius religionis inimicos hoīes. predictarū mulieꝝreligione malicōſe infamātes. & canīa rabie cōtramores ſibi ꝯtrarios oblatrātes. & cum haberētampliꝰ quid facerent. noua noīa ꝯtra eas fingebātſicut iudei chriſtū ſamaritanū. chriſtianos vero galileos appellabāt. Nec mirū Egiptij em̄ abominantur oues. & homines tenebroſi & malicōſi mnocētium ſimplicitatē derident int̓ potus & epulas. inter ebrietates & crapulas vitaꝫ abſtinentiū lacerātes. vnde cum quidā ſanctꝰ adhuc de ſācti bernardi monachis. in abbatia que dicit̉ alua domīo militaret. & ex ſimplicitate dubitarꝫ cuiuſmodi eēntmulieres et homines qui quibuſdā nouis nomībusa malicioſis appellarent̉. hmōi in oratōne reſpōſuꝫaccepit a ſpūſācto. Inuenient̉ ī fide ſtabiles. & inoꝑe efficaces. Extūc ſenex ille tanta dilectōe illisadheſit. non pot̓at ſuſtinere aliquis coram ſemalū diceret de eis Ipſe aūt mirabili patientia opprobria ſuſtinuerūt & ꝑſecutōnes. frequent̓ ad memoriā reducentes illud euāgelicū. Si de mūdo eſſetis. mundꝰ quod ſuū erat diligeret. Et iteꝝ.eſt ſeruus maior domīo ſuo. Si me inquit ꝑſecutiſunt etiā & vos ꝑſequent̉ .XIII. Leꝓbatōne ſanctitatis earuꝫ.Ed qm̄ ſcriptū ē. a fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. ꝙͣ vere deo adheſerint in vaſtatione leodienſis ciuitatis ſatis ꝯꝑtū eſt. Queem̄ ad eccleſias ꝯfugere non poterāt in fluuium ſeꝓijciebāt. magis ſic eligentes mori ꝙͣ daminū caſtitatis vel virginitatis incurre̓. Quedā etiā in ſtercorarias ſentinas ꝓſiliētes. malebāt extingui fetore ꝙͣ ſpoliari v̓ginitate vel caſtitate. Itaqꝫ tamenclenens ſponſus ſponſis ſuis dignatꝰ eſt ꝓuidere in tāta multitudine non eſt inuenta aliqua quemortē corꝑis vel detrimentū incurreret caſtitatisCum aūt vna ſāctarū mulierū ꝑiculoſe laboraretin flumine. duo ex hoſtibꝰ cum nauicula ad eaꝫ venientes in nauim traxerūt vt ei turpit̓ ꝯmiſcerētur. Sed quid eēt caſta inter leones. agna inter lupos. columba inter accipitres. maluit iteꝝ fluuioſubmergi ꝙͣ corrunipi. A nauiqꝫ ꝓſilijt in vndas.dumqꝫ nauis ex impetu ſalientis iergeret̉. ſimulilli duo merſi ꝑierūt. Illa vero gratiā dei ſine corꝑis & aīme obſeq̄nte fluuio ad ripā ꝑuenit.Mirādiſqꝫ plus miranda ſuccedūt. cum diuturna& intolerabilis fames trienniū in regno francie& in magna imꝑij ꝑte adeo inualuiſſet vt homīespaſſim villas & agros fame morerent̉. illi etiaꝫqui prius diuites fuerant publice mendicare & fame ꝑire cogerent̉. non eſt inuenta in tāta multitudine ſanctaꝝ mulierū in toto leodienſi ep̄atu. licꝫomnia chriſto reliquiſſent. aliqͣ que vl̓ famereretur vel publice mendicare cogeret̉ XIIII.De quibuſdā ſingularibꝰ perſonis quibus data ēgratia ſpēalisEd iam ad ꝑſonas ſingulares. & ſingularia miracula deſcendamꝰ. Teſtē em̄ inūoco ſāctitatē tuam. oculis em̄ vidiſti mirabilem dei oꝑatōnem. & in diuerſis ꝑſonis diuiſiones gratiaꝝ. Aliquis em̄ a domino te certiſſimebante tantā gratiā accepit. vt peccata hoīm queverā ꝯfeſſionē tecta non erant. in multis ꝑſonisciꝑet Et dum multis peccata oblita nunciaret. ml̓tos ad ꝯfeſſionē inuitās cauſa ſalutis eoꝝ pꝰ deūextitit. Aliqͣs etiā vidiſti mulieres taꝫ ſpēali et mirabili amoris in deum affectōne reſolutas. vt predeſiderio lāguerent. nec a lecto multos ānos inſi raro ſurgere poſſent. nullā aliam ca̓m infirmitatis habentes niſi illā. cuius deſiderio aīme eaꝝ liq̄facte domīo ſuauit̉ quieſcentes. ꝙͣto ſpū ꝯfortabantur. tāto corꝑe infirmabant̉. clamātes cordelicet verecūdia ore diſſiml̓arēt. Fulcite me floribus. ſtipate me malis. quia amore lāgueo. Alicuiꝰetiā mirabilit̓ & ſenſibiliter dum aīma pre amorismagnitudine liq̄fieret. gene corꝑales attenuate reſoluebant̉. Multis etiā ex fauo ſpūalis dulcedinisin corde redundabat mellis ſapor ſenſibilit̓ in oredulces lacrimas eliciens & mentē in deuotōneſeruās. Quedā etiam tātā gratiā lacrimaꝝ ꝑceperant. vt quotiens deus erat in corde cogitatōnēlacrimaꝝ riuulꝰ fluebat ab oculis deuotionem.ita vt lacrimaꝝ veſtigia in genis ex ꝯſuetudīe fluēdi apparerent. que tam caput euacuabāt. ſꝫ quadam plenitudine mentē refouebant. ſpm̄ ſuaui vnctione dulcorabāt. corpus etiā mirabilit̓ recreabāt& tanto flumīs impetu totam dei ciuitatē letificabant C XV. Iterum de eodēLie vero extra ſe tanta ſpūs ebrietate capiebant̉ in ipſo beato ſilentio fere totum diem qͥeſcentes dum erat rex in accubitu ſuo non erat eis vox neqꝫ ſenſus ad aliqͣ exteriora. Pax em̄ dei ita exuꝑabat & ſepeliebat ſenſꝰearū ad nullū clamore euigilare poterant. nullāpenitꝰ corꝑalem leſionem etiā ſi vehement̓ pungerentur ſentirent. Aliquā em̄ vidi que fere. xxx. annis tanto zelo a ſponſo ſuo in clauſtro cuſtodiebatur extra clauſtrū nullꝰ ei poſſet egreſſꝰ. etiāſi mille homīes eam manus trahere niterent̉. ml̓totiens em̄ exire conabat̉. quibuſdā etiam eam trahentibꝰ ſed fruſtra. quia citius rumꝑet̉. Vidi aliaꝫque dum extra ſe frequent̓ quādoqꝫ. xx. vicibus indie raꝑetur. que etiam me preſēte pluſquā ſeptiesvt credo rapta eſt. in quocūqꝫ vero inueniebaturſtatu. in eo donec reuerteret̉ immobilis ꝑmanebatNec tamē qͣntūcunqꝫ inclinaret̉ familiari cauſa ſpiritu ſuſtentante cadebat. Manus eius qn̄qꝫ in aeredependebāt immobiles. ſꝫm diſpoſitōnem in īuēta fuerat Que dum ad ſe reuerteret̉. tanto gaudioreplebat̉. reliquijs cogitatōnis diem feſtū agertibus. gaudiū interiꝰ plauſu corꝑali cōgebat̉ oſtēdere ſic̄ dauid corā archa ſaliendo. iuxta illud. Cormeū & caro mea exultauerūt in deum viuū. Quedam vero in ꝑceptōe illiꝰ panis de celo deſcēdit ſolū refectōnē in corde. ſed & dulcē ſuꝑ mel &fauū. ſenſibilēqꝫ ꝯſolatōnem ꝑcipiebat in ore. dumcarnes veri agni a faucibꝰ cordis quas replebāt vſqꝫ ad fauces corꝑis mirabili ſapore redundabant.Quedam aūt tanto deſiderio poſt odorē tanti ſacͣmēti currebant nullo diu care̓ eo ſuſtīebantnullamqꝫ ꝯſolatōnē vel requiē ſuſcipientes. ſꝫ penitus languore deficientes. niſi de ſuauitate cibi illius aīme earū freq̄nter vegetarent̉. Erubeſcāt heretici infideles qui cibi huiꝰ ſuauitatē nec fide neccorde ꝑcipiunt. Noui autē quandā int̓ ſanctas mulieres. vehement̓ veri agni carnibꝰ refici deſideraret. ipſe verꝰ agnꝰ diutiꝰ eam lāgue̓ ſuſtnens ſeip̄m illi obtulit. et ſic refecta ꝯualuit. Vidietiā aliam circa quā tam mirabilit̓ oꝑatus eſt dn̄s cum diu mortua iacuiſſet anteꝙͣ corpus eius interra ſepeliret̉. anima ad corpꝰ retertente reuixit.& a domīo obtinuit vt in hoc ſeculo viuens ī corpore purgatoriū ſuſtineret. Vnde longo tempore