Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
139v
Einzelbild herunterladen
 

Idimus de membris ceteris reipublice.nunc de militibus videamus. qui manusappellantur. Nullus eſt vt ait vegeciusrenatus quem oporteat vel plura vl̓ meliora ſcireꝙͣ principem. Xp̄ianus princeps milites magis afide & moribus ꝙͣ a viribus debet eligere. Noſtriautem milites hodie ſic ad bella quaſi ad nuptiasdealbati procedunt. In caſtris ſermo illis eſt d̓ ꝯuiuiis in conuiuio de armis. Non ſunt que faciuntmilitem tam corporalem ꝙͣ ſpiritualem. electō &ſacramentum. longa pax miſitem incurioſius legitlucio flacco. & gayo. verrone conſulibꝰ. Militesprimo iureiurando facti ſunt. Antea enim ſacram̄to tantummodo a tribunis rogabantur. Cōceptioſacramenti teſte vegecō hec eſt. Iurant milites perdeum et chriſtum eius. & ſpiritum ſanctum & ꝑmaieſtatem principis que ſecundum deum humano generi diligenda eſt et colenda. ſe ſtrenue facturos omnia que preceperit princeps nunquam deẜturos militiam vel mortem recuſaturos pro republica. cuius ſunt conſcripti militie. Catho militemnon dicit niſi eum qui ſacramento ad militiam iaꝫconſecratus ē. Miles igitur ſicut laboris ita & honotis nomen eſt. Nemo enim ſibi honorem ſumat.niſi qui vocatur a domino. qui non electus ſeipſūmilitie ingerit. in ſe gladium prouocat queꝫ ꝓpriatemeritate vſurpat. Vſus autem ordinate militieeſt tueri etcleſiam. impugnare perfidiam. & ſacerdotium venerari. pauperum propulſare iniurias.pacare prouinciam. pro fratribus (vt ſacram̄ti docet conceptō) fundere ſanguinem. Miror aūt quomodo princeps illis habet fidē quos vid̓t deo ſuocui ut cetera taceam & ſacramento militie alligatiſunt. fidem debitam non ſeruare. nequaquam fidēſeruabit ſecundam. qui primam irritam facit. Deniqꝫ conſecratio militis hec eſt. conſuetudo ſolennis eſt. vt ea die qua quis militari cingulo decorat̉eccleſiā ſolenniter adeat. gladioqꝫ ſuper altat poſito & oblato quaſi ceſebri profeſſione facta. ſeipſum altaris obſequio deuoueat. & gladij .ſ. officiiſui iugem deo ſpondeat famulatum. Eis ergo proeccleſia plurimum. contra eccleſiam licet nichiſ. a̓em̄ pſus aut non minus in ſua profeſſione faciuntꝙͣ epiſcopi & abbates qui cedulam offerunt. In qͥbuſdam etiam locis moris eſt militem in craſtinuꝫconſecrandum. cotam noctem precedentem peruigilem in orationibus ducere. et nec iacēdi nec ſedēdi habere licentiam. niſi forte repentine infirmitatis neceſſitas coegerit. ſed tota nocte ſtanteꝫ ora CXXXII. Ꝙ obedire debent principi ſed magis deo.Rimum hominium deo debetur cuius eſthomo creatione & redemptione. Secundum autem homini. ſaluo tamē hominiodei. qui ab omnibus hominibus ſuis exigit innocētiam. Cum periculo ergo innocentie nemo cuiꝙͣ d̓bet fidem. nec abbati monachus. nec patri filius.nec domino ſeruus. nec marito vxor. Eſt igitur pnͥcipis prouidere in primis ne miles ſuus perdat innocentiam pro defenſione reipublice. ſine quā reſpublica ſalua eſſe non poteſt. Solus .n. ille pͥncepseſt bonus. eſt & iudex incorruptus. cuius ſentētiaex contemplatione aſſidua imago ē equitatis. Eſtenim publice equitatis uindex & equitatis ſeruus& in eo perſonam publicam gerit. ꝙ omniuꝫ miurias et damna corrigit. & omnia crimina media eotate punit. cuius officium eſt illis qui nimiruꝫ poſſunt plurimum prodeſſe. & qui nocere deſiderantplurimum aduerſari. Vnde & in ſacra ſcript̉a columbe gladius appellatur. qꝛ ſine felle rixatur. ſineiracūdia ferit: & cum dimicat amaritudinē nullārecipit. Nam vt ait cicero orator egregius. Sicutlex ꝑſequit̉ culpas ſine odio ꝑſonaꝝ ita princepsfacere debet. Dauid vir ſanguinum dictus eſt. nōꝓpter bella ut ait auguſtinꝰ. ſed ꝓpter vriam. Naꝫnec ſamuel nec helias nec phinees vir ſanguinū appellatus eſt. cū quilibet eoꝝ ſanguinē fuderit Puſcre autē ſecundum ſtoicos lictor dicit̉ quaſi legisictor. quia ad eius ſpectat officiū ferire quē lex iudicat feriendū. Vnde & antiquitus illi cuius māuiudex innocens nocentem punit. cū reo gladius immineret dicebat̉. obtemꝑa legis arbitrio vel legemimple. vt vel ſic manſuetudo verborum puniendirei triſticiam mitigaret. Cuꝫ ergo milites ſint manus corꝑis publice poteſtatis illius principis manus ſanguine plene ſunt. cuiꝰ officiales & militeſvel innocentū ſanguinē fundūt vel innocentes opprimunt. Huius ergo principis orō nunꝙͣ exaudiēda eſt. elemoſina deo nunꝙͣ acceptanda. CXXXIII. De mutuoaffectu principis. et ſubditorum.Ltimū eoꝝ que plutharcus habere iubet¶athęnienſiū rex pro victoria populi ſui ſeprincipem. ē amor ſubditoꝝ. Codrus eniipſum morti tradidit. naꝫ mutato regis habitu ſarmenta colligēs. caſtra hoſtium ingreſſus. a militequē falce in iurgio ꝑcuſſerat interfectus eſt. Vnd̓& illud poeticū. Et iurgia cōdri. Decios duces rōmanoꝝ ſe ꝓ ſuis exercitibus morti deuouiſſe ꝑcelebre eſt. Iulius em̄ ceſar dicere ſolitus erat̉. Duxqui non laborat vt militibus carus ſit. militē neſcitamare neſcit humanitatē ducis in exercitu. & adue̓ſus hoſtē debe̓ eſſe. Idem em̄ piſtorē in vincula ꝯiecit. quia ſibi meliorē panē ꝙͣ ceteris militibus in m̄ſa ſuꝑpoſuerat. Alexander militē ſuū macedonemſenio confectū nimio frigore obſtupefactū ipſe īſublimi & ꝓpinqua igni ſede ſedēs. cū aīaduertiſſꝫſtatim deſcēdit. & in ſuis manibꝰ corpus frigoreduplicatū ī ſuā īpoſuit ſedē. Plato cū vidiſſet dionſiū tirannū ſicilie corꝑis ſui circūſeptum cuſtodibus. Quod tantū malū inquit feciſti. vt a tā ml̓tis cuſtodibꝰ neceſſe habeas cuſtodiri. Principemem̄ ſic oportet vincire obſequijs omnium affectꝰvt quiſqꝫ ſubditus ꝓ eo ꝑiculis imminentibus caput opponat. Sic etiā vrgente natura ꝓ capite cetera ſe ſolent membra opponere. Vnde claudianuſnon ſic excubie. nō circūſtantia tela. Quam tutat̉amor nō extorq̄bis amari. Nec alterna fides hec ſīplex gratia donat. Nucuſqꝫ dictū ſit de inſtitutōeregū & principū. qualit̓ ſe habe̓ debeant vl̓ domivl̓ militie. non ſolum ſecundū leges diuinas ſed etiam humanas que eatēꝰ valēt. quatenus a diuiniſnō diſcrepēt. Alioquin falſū eſt quod in lege ſcriptū eſt. Qd̓ principi placꝫ legis habꝫ vigorē. Nullas em̄ leges credunt quidam ciuilibus p̄fe̓ndas. ſꝫhas anatharſis ſeta telis aranee comparauit. quemuſcas & culices d̓tinent & volatilia grandioratranſmittūt. CXXXIIII.. Planctusamici lapſi. a ſtatu monachali.G. lamētatoēs & reh de carmine nichilad te. Carmē em̄ illis debet̉ quibus bonūē confiteri domino & pſallere nomini domini altiſſimi. Carmē illis debetur quoruꝫ in cordibus cātatur domīo. pſallitur ſpiritu: mente iubilat̉