ta ſꝑ & prudēs debet eſſe diſcretō. In dilectōnequippe dei. nō alia rō. n̄ alia diſcretō ē. nͥ vt ſic̄ illecū dilexiſſꝫ ſuos in finē dilexit eos. Sic ſi fieri pōtin īfinitū diligamꝰ eū. ſꝫ cū nullū finē vl̓ terminuꝫhēat d̓uotō amātis. tn̄ termīos ſuos & fines & regulas debet habe̓ actō oꝑantis. vbi ne erret aliqn̄nimia volūtas neceſſe ē ſꝑ aſſit mediāte obediētiacuſtodiēs veritas. Nihil em̄ bonū hoīs in deū ꝓficiētis tā ſibi ꝯueīt ꝙͣ volūtas & u̓itas. Nec em̄ duoſunt q̄ ſicut dn̄s dicit ſi ꝯſenſerīt ī vnū qd̓cūqꝫ petierīt fiet eis a patre meo. Si duo hec ī vnū ꝑfecteꝯſenſerīt. oēm in ſe ꝯtinēt u̓tutū plenitudinē ſinealiquo vicō ītercurrēte. oīa pn̄t in hoīe languenteoīa hn̄t & poſſidēt in hoīe nih. l hn̄te. dāt. mutuātꝯferūt. ꝓſunt. in hoīe ſecū qͥeſcēte. Gloria & diuitie in ꝯſciētia beati viri illiꝰ. ex fructibꝰ bone volūtatis eiꝰ. Foris v̓o n̄ ex vno late̓ ſicut ſcutū huiuſmundi. ſꝫ vndiqꝫ eū circūdat. Scutū v̓itatis dei hilarem eum & iocūdū intꝰ ſꝑ efficit bona volūtasIn exteriore v̓o actōe ſeriū & grauē. tutū ac ſecuꝝreddit veritas. Ideoqꝫ ſuꝑgreſſꝰ hūana. ille hō ſꝑin ſereno ē. Sic̄ de aere illo hoīes ferūt qͥ ſuꝑ globū lune eſt. ¶ CXXI. ¶ Iterū de regimīe & cūſtodia voluntatis.Oluntas em̄ nat̉alis qͥdaꝫ aī appetitꝰ eſtAlia ad deū & circa īteriora ſua Alia circa corpꝰ & exteriora corꝑalia. Nec cumſurſū tēdit ſic̄ ignis ad locū ſuū. hoc ē. cū ſociaturveritati. & mouet̉ ad altiorā amor eſt Cū vt ꝓmoueat̉ lactat̉ a grā dilectō ē. Cū app̄hēdit. cū tenetcū fruit̉ caritas eſt. deꝰ ē. vnitas ſpūs eſt. deꝰ em̄caritas eſt. In his aūt cū ꝯſūmauerit hō. tūc īcipitqꝛ nulla hoꝝ ī hac vitā plena ꝑfectō ē. Cū u̓o d̓clinat ī ea q̄ carnis ſunt ꝯcupiſcētia carnis ē. Cū ī curioſitatē ſecl̓i ꝯcupiſcētia oculoꝝ ē. cū in ābitōneꝫgl̓ie vel honoris ſuꝑbia vite ē. Quādiū tn̄ in huiꝰmodi vtilitati ſeu neceſſitati nat̉e ſeruit. nat̉a eſtvl̓ appetitꝰ eius Cū u̓o in ſuꝑflua ſe expoīt vel nōxia. viciū ē nat̉e vel ſuiip̄ius. Volūtati em̄ ī huiōicito ſatis ē. vicijs u̓o eius nil vnꝙͣ ſatis eſt. Nec inſpūalibꝰ. et ī eis q̄ ad deū ſunt. cū vult qd̓ pōt laudanda ē. cū vult qd̓ nō poteſt & pluſqͣ pōt regenda ē. cū nō vult qd̓ pōt excitāda & ꝓuocāda ē. Sepe em̄ vl̓ negligētia vl̓ pͥuato amore noſtri erramꝰin nobis. Bona ergo cuſtos volūtatis ē obedīa. ſiue imꝑij illa ſiue ꝯſilij. ſiue ſubicctōis ſiue ſoliꝰ caritatis. Puriꝰ em̄ ac dulciꝰ ſcd̓ꝫ apoſtolū petꝝ adpares. ſeu etiā ad minores ſuos filij obedīe caſtificant corda ſua in obedīa ip̄iꝰ caritatis ꝙͣ ad maiores ſuos ſubigant̉ ꝑ obedīam neceſſitats In illa eīſola vel p̄cipit vel ꝯſulit. & obedit caritas. Hic aūtpenā vel timet vel minat̉ imꝑioſa neceſſitas. & inilla obediēti ſepe debet̉ maior gloria. ī iſta u̓o īobediēti maior ſꝑ intētat̉ pena. Ergo in homīe ſuiſūcor hn̄te ꝓpter exteriora ſua regēda. moderāda. cōponēda palā ꝯībꝰ eſt ꝙͣ neceſſaria ſit volūtati cūſtodia ſua. āpliꝰ aūt ꝓpt̓ īteriora ſua. ¶ CXXII.¶ Ꝙ voluntatē ſequit̉ impetꝰ cogitatōnis.Nimo nāqꝫ ſępe ſeip̄m vel deū cogitantivolūtas in om̄i cogitatōe pͥnceps ē. et neceſſario prīcipiū volūtatis ſequit̉ oīs tenor cogitatōnis. At cogitatōes ſine intellectu ip̄eſunt vane ille & ocioſe. non repēte ꝑimentes ſꝫ ſenſim & paulatī corrūpentes. occupātes tꝑs. neceſſaria īpediētes. & aīm īficiēces. n̄ tā cogitatōes ꝙͣ ſimulacra q̄dā cogitatōnū ſeu etiā ip̄e recordatōresvltro & ml̓tipliciter de memoria ſcaturiētes. ī quibus paſſio quedā volūtatis potiꝰ eē videt̉ ꝙͣ actōcū nulla ſit ī eis cogitātis ītentō. cū qd̓ ſpōte ebullit de memoria. formādū ſe offert ītellectui nō curanti. Et qͥdqͥd agit̉ potius videt̉ agi ī ſōnio dormientis ꝙͣ in acie cogitātis Vbi tn̄ & ſi repellere aſe ſpm̄ſanctū n̄ eſt in voto cogitātis. ſit tn̄ ex culpa negligentis vt ſpūs diſciplīe merito ſe auferata cogitatōnibꝰ īdiſciplīatis. Vbi u̓o ſerio de rebꝰſerijs bn̄ cogitat̉. volūtas libero aibitrio de memoria eius euocat qd̓cūqꝫ opus habet. & ītellectum:formantē memorie adhibet. formatūqꝫ qͥdqͥd illudeſt ītellectꝰ adhibet aciei cogitātis. & ſic ꝑagit̉ negociū cogitatōnis. Cū u̓o de eis que de deo vel addeum ſūt cogitat̉. & volūtas eo ꝑficit̉ vt amor fiat. ꝯtinuo ꝑ viā amoris īfūdit ſe ſpūſſanctꝰ. qui ēſpūs vite & oīa viuificat. Adiuuās ſeu in orōe ſeuī meditatōe. ſeu ī tractatu īfirmitatē ip̄iꝰ cogitātis& ꝯtinuo mēoria efficit̉ ſapientia. cū ſuauiter ei ſapiūt bona dn̄i & qd̓ ex eis cogitādū eſt. formādūin affectū adhibet ītellectui. Intellectꝰ u̓o cogitātis efficit̉ ꝯtēplatō amātis. & formās illud ī qͣſdaꝫſpūalis vel diuīe ſuauitatis exꝑiētias afficit ex eisaciē cogitātis. Illa uo efficit̉ gaudiū fruētis. & tūcde deo bn̄ cogitāt̉ ſcd̓m humanū modū. ſi tn̄ cogitatō dicēda eſt vbi nil colligit̉ nil cogit̉. ſꝫ tm̄ mōī mēoria abundātie ſuauitatis d̓i exultat̉. iubilat̉. etvere ſentit̉ de dn̄o ī bonitate ab eo qͥ ī ſimplicitatecordis q̄ſiuit illū. ſꝫ modꝰ h̓ cogitādi de deo n̄ eſt īarbitrio cogitātis ſꝫ ē in grā donātis .ſ. cū ſpūſſanctus qͥbꝰ vult hoc īſpirat Sꝫ hoc hoīs eſt iugiterp̄ꝑare cor. voluntatē expiando ab affectōnibꝰ alienis. rōnem vel ītellectū a ſolicitudībꝰ. mēoriā abocioſis vl̓ negocioſis nōnunꝙͣ & a neceſſarijs occupatōnibus. vt in die bona dn̄i tria ſimbolū faciātin gaudiū cogitātis .ſ. volūtas exhibēdo ī gaudiuꝫdn̄i purā affectōem. mēoria materiā fidelē. intellectus exꝑientie ſuauitatē. Sic ergo volūtas neglecta facit cogitatōes ocioſas & īdignas deo. Corrupta u̓o ꝑuerſas q̄ ſeꝑant a deo. recta neceſſariasad vſū vite huiꝰ. pia efficaces ad fructus ſpūs &ad fruendū deo. ¶ C XXIII. ¶ De examīatōevoluntatis in deum tendentis.Tin om̄i genere cogitatōnis oīa quecunxolūtatis agēte in eis mīa et iudicō dei. etqꝫ cogitāti occurrūt ꝯformant̉ intentōniiuſtꝰ iuſtificet̉ adhuc. & qͥ in ſordibꝰ eſt ſordeſcatadhuc. Ideoqꝫ hoī deo volenti uel amauti ſuus ſꝑꝯſolēdꝰ eſt animꝰ. exammāda ꝯſcīa. qͥd ſit qd̓ in totū uult. & ꝓpter qd̓ uult qͥdqͥd aliud uult. ul̓ ꝓpterqd̓ o dit qͥdqd̓ ꝯtra illud caro ꝯcupiſcit Incidentesem̄ qͣſi extrinſecꝰ & decedētes & p̄teruolitātes uoluntates nequaꝙͣ īter uolūtates ſed pene inter ocōſas deputāde ſunt cogitatōes. Namētſi aliqn̄ fiuntuſqꝫ ad delectatōem animi. cito tn̄ ſe īde excuritanimꝰ cōpos ſui. Qd̓ aūt in totū uult primo conſiderandū eſt qͥd illud ſit qd̓ ſic uelit. deinde quantūuelit & quō uelit Si qd̓ in totū uult deꝰ eſt diſcūtiendū ei eſt deū quantū et quō uelit. utꝝ uſqꝫ ī cōtemptū ſui ip̄ius. oīmqꝫ q̄ ſunt uel eſſe pn̄t. et hocnō tm̄ ex iudicō rōnis. ſꝫ etiā ex affectu mēcis. Magna em̄ uolūtas ad deum amor eſt. unitas u̓o ſpūscū deo hoī ſurſum cor habēti ꝓficientis in deū. uoluntatis eſt ꝑfectō Cum iā non ſolummō uult qd̓deus uult. ſed ſic eſt nō tantum affectus. ſed & inaffectu ꝑfectuſ ut non poſſit uelle niſi quod deusuult. Velle autē qd̓ uult deus. hoc iam deo ſimileeſſe eſt. Ꝙ hͨ hominis perfectō eſt ſimilitudo ip̄iꝰ