ſingularem pugnam poſcentem. mediū a lateribꝰgladio lochatingio diſſecuit. cuius deſecta mediecate iam in armis palpitante reliquaꝫ tulit equuscui inederat adeo firme turens ille militando ſeutyro cināde īſed̓rat equo ſuo. Idē godefridꝰ alteꝝꝯgreſſum vibrato in caput enſe a vertice vſqꝫ adinguina diſcidit. & ex eodem ictu ſellā & ſpinamequi penitus diſcidit. In eadem obſidione militemquendam ſuum pabulatū ꝓgreſſuꝫ a leone inuaſū& clipeo ſe defendentē tandē occiſum adeo indoluit. vt venabulo feram trāſfoderit. que ſaucia &dolore acrius ſeuiens in eum irruit ita ꝙ ex ferroquod extabat ex vulnere tibiā eius ſauciauit. quimox gladio beſtiam euiſcerauit. ¶. CIIII.¶ De interitu impij regis anglie guilleri & de ſignis p̄cedentibus. Helmandus.Nno domini. A. c. qui fuit annꝰ vltimꝰvite regis guilleri anglie viſibiliter dyabolus apparuit homībꝰ in ſaltibꝰ & deuijs trāſeuntes allocutus. Preterea in pago beruhēſare in villa anfrede cōtinuis. xv. diebus fonsſanguinē tam vbertim manauit vt vicinū vadū inficeret. Anſelmus aūt cantuar̄. archiep̄s cum quoomnis piter religio exulauit. venit hoc anno marcenniacū. Cunqꝫ ibi loqueret̉ cum hugone abbate cluniacenſi. reſpondit abbas ꝓxima nocte regēguillerū ante deū ductū & adiudicatū damnacōiIdem rex pridie ꝙͣ ꝑiret. vidit ꝑ quietē ſe fleubothomi ictū ſanguinē emittere. radiūqꝫ cruoris incelū vſqꝫ ꝓtendi. ita vt lucem obnubilaret & dieꝫint̓polaret. Eadem nocte monachus quidā tranſmarinus vidit ꝑ ſomniū ꝙ idem rex ī eccleſiā quādā intrauerat ſuꝑbe & inſolenter (vt ſolebat) circūſtantes deſpiciēs. Tunc crucifixū mordicꝰ app̄hendens brachia illi corroſit. crura pene truncauitCrucifixū diu toleraſſe ſed tandem regeꝫ ita pededepuliſſe vt ſupinꝰ caderꝫ. Ex cuius iacētis ore tāta flama effuſa eſt. vt fumeorum voluminū orbesetiam ſidera lamberēt. Hoc ſomniū cū ei quidamretuliſſet. Reſpondit monachꝰ. eſt & cauſa numorum monachalite̓ ſomniat. Date ei. c. ſolidos. Eadem die ꝑcuſſus eſt in ſaltū penitꝰ eiꝰ ſagitta quāiecerat galtherꝰ turianus miles quidam de frāciaqui ceruū volebat ꝑcutere qͥ ꝓpe regē ſtabat. Obiit āno domini. M. c. regni ſui. xiij. xliiij. nonas auguſti. Nullum ſuo temꝑe ꝯuentū eccleſiaſticū fieriꝑmiſit. ſacroſ honores ſui iuris eſſe dictitabat. Eodie quo mortuus eſt tres ep̄atus &. xij. abbatiasvacantes in manu ſua tenebat. ¶ Ex cronicisAnno p̄notato godefridꝰ dux lotharienſiū & prīceps hieroſolimitanoꝝ obijt. eiqꝫ bald̓winꝰ fratereius in principatu ſuccedit. C. V.¶ De bald̓wvino rege hieroſolimitāo. ¶ Sigib̓tꝰbethleem. Anno domini. A. cj. vix tūcEx vero baldewinꝰ coronatus eſt apuderant in tota militia xp̄ianoꝝ. cccc. milites & tot pediteſ qui hieruſalem & ramulā & caiphā & ioppen cuſtodirēt. Illo anno ſacratꝰ ignisin vigilia paſche tardauit vſqꝫ ī mane reſurrectōnis dominice. Accenſa autem diuinitꝰ vnā lamꝑade ſepulcri mox per omnem eccleſiaꝫ cetere lampades diuinitus accenſe ſunt. Poſtea cepit baldewinus ceſareā paleſtine. ibi captus eſt admiratꝰ vꝫbis & ep̄s eorum. Ibi turcus in collo pugno xp̄iani ꝑcuſſus bizanceos euonuit. Mares em̄ int̓ginginas femine intra pudēda bizanceos abſcond̓rātSubegit idem rex poſtea tiberiadē. ſidonem. accaronem. & cunctas vrbes maritimas. Boamunduſautem inſidijs cuiuſdam admirandi turcoꝝ captꝰ& decentus. ſed ꝑ gratiā dei liberatus. argenteosꝯpedes quibꝰ illigatus fuerat antiochiā ſecū detulit. Non multo poſt gallias venit offerēs cathenas ſācto leonhardo. Vxorē duxit filiaꝫ regis frācorum. ꝓ ſuſpicatōne noxie potōnis cutellū habebat ꝑatum qui ante ora ꝯmedentis infixus ſudoreꝓdebat manubrij. Si aliquid tecto illatū eſſet veneficij. Poſt hunc tancredꝰ nepos ſuns p̄fuit antiochie. cui ſucceſſit rogerins filius richardi.¶. CVI. ¶ De clerico ꝑ quandā viſioneꝫad ordinem ciſtercienſiū conuerſo.Ano domini. M. ciiij. quidam clericꝰ d̓rendoꝑa cum ſtuderet in ſcolis apud lugdunū vidit in viſione noctis quandaꝫvallem ſuo quodam monte ſuꝑ quā ciuitas qued̓āpulcerrima ſita erat cuius af pectꝰ nimiū delectabat intuentes. ita vt quiſquis eam videret. d̓ aſpectu illius ſatiari nō poſſet & modis omnibꝰ laboraret quomodo ad illam ꝑuenire valeret. Intereavidit fluuiū quendā ſub pede montis. immo circapedem currentē. quē dum circūiret querēs artemquomodo illum trāſmearet. vidit ſuꝑ ripā flumīsxij pauꝑes ſiue. xiiij. lauantes in flumine tunicasſuas. inter quos erat quidam veſte cādidiſſima indutus. multū alijs diſſimilis qui adiuuabat illos ītunicarū ſuarum ablutōne. qui poſtꝙͣ adiuueratvnum ibat adiuuare aliū. Tunc clericꝰ qui hoc videbat acceſſit ad illuꝫ qui ceteros adiuuabat & dixit. Que gens eſtis vos. Qui ait. Iſti pauꝑes homines ſunc penitentiā agentes. & ſe a peccatis ſuis lauantes. & ego filius dei hieſus chriſtꝰ ſine cuius auxilio nec iſti nec alij poſſunt benefacere. Ciuitas hec pulcra quam vides ꝑadiſus eſt. vbi egomaneo. & quando quiſqꝫ tunicaꝫ ſuam lauerit .i.penitentiā ꝑegerit in illam ītrabit. Tuip̄e ſatis diuqueſiſti viam qua itur ad illaꝫ ſed nulla alia via ꝙͣiſta ducit ad eaꝫ. His dictis clericus a ſomno euigilauit & mirari cepit de viſione. Cūqꝫ non ml̓topoſt rediſſet a ſcola in patriaꝫ ſuā narrauit ep̄o cabilonenſi cui familiaris erat viſionem hanc. Quaudita ep̄s ſuaſit ei vt ſeculū relinqueret & religonēm intraret. ꝯmendās ei ſuꝑ omnes ordines nōuellum illum ordinē ciſtercienſē. Ille venit ciſtercium & inuenit locum incultum & deſertū et fratres īter beſtias ꝯuerſantes. Ad portam vero monaſterij que de vimine facta erat pendebat in alleus ferreus. cuius ſonitū ad portam portariꝰ appellabatur ab intrare volentibꝰ. Hoc ſonitu portarius vocatus venit ad eum foras. & inclinans ſalutauit eū. Quem clericus intuens. ſtatim recognouit ſe euudem vidiſſe inter eos qui tunicas ſuasin flumine lauabāt. Rogauitqꝫ eum vt adduceread ſe abbatem. Abbas igitur & totus ꝯuentꝰ venit ad eum & recognouit clericus omnes ſe vidiſſe tunicas ſuas in flumine lauantes. ſtatīqꝫ ceciditad abbatis pedes. rogans eum lacrimis vt ſuſciꝑetur. qui ſuſceptus nō multo poſt factꝰ eſt prior.¶. CVII ¶ De clade fuldenſi et vulſtanowigornienſi ep̄o. ¶ Guillerinus.O tempore in cenobio fuldenſi exitialisues graſſata priꝰ abbatē corripuit. moxmultos monachorū extinxit. ſuꝑſtites pͥmo ſibi quiſqꝫ timere oratōes & elemoſinaſ largiores facere ſed ꝓceſſu temporis vt eſt natura oīmpedetentim mētu de mpto omittere ceꝑūt. p̄ſertiꝫ