cellula que ſub nomīe petri apoſtoli fuerat ꝯſecrata. ij. annis et. ix. mēſibus deo militauit. ac demuꝫvocatis diſcipulis ſuis obitus ſui diem indicauit.in quo et expletiſ omnibꝰ valedicens eis inter verba oratōnis ad deum migrauit. iiij. kl̓. ſeptēbris¶. XCIII. ¶ De tranſlatōne regni frācorum ad hugonem caphet. ¶ Sigibertus.Ano othonis. iiij. ludowvico rege frācoꝝmortuo. francis regnū trāſferre volentibus ad ducem karolū fratreꝫ lotharij regis patruū .ſ. ip̄ius lud owici. dū ille rem ad ꝯſiliūdefert regnū francorū vſur pat hugo filius hugonis ꝑiſienẜ ex hawide ſorore primi othonis imꝑatoris et regnauit annis. ix. ¶ Actor. ¶ Guillerinus dicit hunc hugonē duxiſſe vxoreꝫ filiā edwyardi regis anglorū ſororē echelſtani regis qui longeante hoc tempꝰ regnauit. temꝑe videlicet henriciregis theutonicorū patris othonis primi. qͥ othoprimus duxit vxorem vna in ſororē eiuſdem echelſtani. alterā vero ludowvicus aquitanorū princepsterciam que pulcerrima erat duxit hugo iſte. miſitqꝫ patri ꝓ ea munera ampliſſima. aromata et gēmaſ p̄cioſas et p̄cipue ſmaragdos. equoſ curraceſpl̓imos cū phaleris. et vas quoddā ex onichīo itacelatū vt in eo et fluctuare ſegētes et gēmare vites. et hominū moueri imagīes viderent̉. et ita lucidū et politū vt vice ſpeculi imagines intuentiūredderet. Enſem quoqꝫ conſtantini magni in quoliteris aureis nomen antiqui poſſeſſoris legebat̉.In capulo quoqꝫ ſuꝑ craſſas auri laminas clauusferreus affixus erat. vnus ex quattuor qui dominico corꝑi fuerāt affixi. Lanceaꝫ quoqꝫ karoli magni quam imꝑator inuictiſſimꝰ ꝯtra ſaracenos exercitū ducens quotiēs in hoſtes vibrauit. victorredijt. ferebat̉qꝫ eadeꝫ eſſe. que domīco lateri manu militiſ impacta ꝑadiſum mortalibꝰ aꝑuit. Vexillum quoqꝫ beatiſſimi martiris mauricij prīcipiſthebee legionis. quo idem rex karolus in bello hiſpano quoſlibet cōſertos inimicorū cuneos dirūpere et fugare cōſueuerat. Diadema quoqꝫ ex auro multo et geminis p̄cioſis. quarū ſplendor oculos intuentiū reuerberabat. Particulā quoqꝫ ſancte crucis criſtallo incluſam. ita vt ꝑ ip̄m criſtallum poſſit diſcerni color et quātitas ligni. Portiūculam quoqꝫ ſpinee corone eodem modo incluſaꝫPrinceps huius legatōnis fuit adulphꝰ filiꝰ balduini comitis flandrie ex filia regis edyyardi echeliunda ſorore echelſtani ip̄ius ex patrē. Sigibertus. ¶ Anno othonis tercij. v. karolus dux regnum francoꝝ ex paterna et auita ſucceſſionē ſibio̓bitū contra hugonem nepoteꝫ ſuū repetit. eūqꝫbello ꝑurgens vrbem laudunū capit. Hugo karolum in lauduno obſidet ſed ſecūdo obſidioīs menſe obſeſſi ꝑſilientes. caſtra obſidentiū incenderūtet rex plurimis peremptis vix fuga euaſit.XCIIII. ¶ De tranſitu ſancti dunſtani cātuarienſis archiepiſcopi. ¶ Guillerinus.Oc anno mortuꝰ eſt ſanctus dunſtanuscuius vitā deſcripſit oſbernꝰ cantuariecantor nulli noſtro tꝑe ſtilo ſcd̓us. ī muſica omniū primus. Actor. ¶ Hic oſbernꝰ demorte eiuſdem ſancti ſic ſcribit. Inſtabat inqͥt dies aſcenſionis domīce. et ꝑactis vigilijs remāſitin oratōne ſotus in eccleſia dunſtanus et vidit. etecce innumera cādidatorū multitudo coronas aureas in capitibus geſtātiū ineſtimabili fulgorē micantiū ꝑ eccleſie ianuā irrumpens āte ip̄m ꝯglobaea ꝯſtitit. vna voce eū ſalutans hoc modo. Saluedunſtane noſter ſalue. Mandat tibi quem pie deſideras filius dei quatinꝰ ſi ꝑatus es venias. et diem̄ hanc ad cuiꝰ gaudiū ſuſpiras nobiſcū celebreſAd quod ille imꝑterritꝰ manens ſciſcitatꝰ eſt quieſſent. Cherubin ac ſeraphin inquiūt ſumus. & reſponde quid velis. Tunc reſpōdit ille. Hodie dies ſolenniſſimꝰ eſt. et incūbit michi pane verbi d̓iplebem reficere. et oſtēdere illi quomodo ad hocgaudiū poſſit ꝑuenire. ꝓpter qd̓ et multi ꝯuenerunt. nec debeo illos deciꝑe. et ideo hodie venirenon poſſum. Qui dixerūt. Eya ꝑatus eſto vt dieſabbati p̄ſto ſis hinc nobiſcū rōmaꝫ venire et corāſummo pōtifice. Sanctus ſanctꝰ ſanctꝰ eternalit̓canere. Annuit ille. et illi recedūt. Lecto igit̉ diead miſſam euangelio. locutuſ eſt ad plebem qualit̓nūquam locutꝰ fuerat. Et reuerſus ad altare celebrauit miſteria. Vbi autem ventū eſt ad benedictōꝫ ſuꝑ ppl̓ū. iterū ab altari p̄dicaturꝰ regredit̉ita vt non hominē ſed angelū loqui putarēt. Iteꝝad altare reuertit̉. et data benedictōne iteruꝫ adpopulū redit cūctis ſtupentibꝰ. et mox vt ad loquendum os aꝑuit tanta claritate vultus eius reſplenduit. vt nemo in eum intende re poſſet. obitūqꝫ ſuum illis inſtare p̄dixit ꝓmittēs ſe illis nunquā defuturū et tunc ad menſam domini regreſſꝰeſt. Eadem die cū a menſa ſumpto cibo ſurrexiſſꝫoratoriū petijt. et d̓ſignauit locū in quo ſe voluitſepeliri. mox languor eum inuaſit. Sexta feria lecto decubuit. omeſqꝫ aduentātes ad ſequēda xp̄iveſtigia incitabat. Sabbato iterū cōmunicatꝰ eſtet cum horam ſuam expectaret. ſubito cū lecto īquo iacebat vſqꝫ ad ſuꝑiora leuatus eſt et trabibus obſiſtentibꝰ ad terrā leuiter demiſſus. Quodimiſſo dum quaſi ad quieſcentē qui aufugerant̉reuerterent̉. iterū vſqꝫ ad trabes cū lecto ſuo raptus eſt vt prius et iterum leuiter d̓miſſus. Hocvſqꝫ tercō factū eſt. Tūc ait ad circūſtātes. Voſvidetis quo vocor. Si vltis mecuꝫ venire ite viaqua inceſſi. deꝰ qui me vocat ip̄e dirigat corda &corpora veſtra ad ſuam voluntateꝫ in pace. Et reſponſo ab omnibus amen. trāſijt. ¶ XCV.De miraculis eiuſdem poſt obitum.Reſbiter quidā inter ſuos nobilis ꝑaliticus factus eſt ad corpus ſancti delatusſenſitqꝫ quendam manū ꝑ totū corpꝰ ſuum ducentem et membra ſua reſolidāteꝫ. Sanatuſigitur grande ꝯuiuiū celebrabat exultantibꝰ cōuiuis et dunſtanū laudantibꝰ. tumens ille ait. Nunquid me inter pauꝑes numeratis. Et ſi dunſtanꝰnō eſſet ſanatuſ fuiſſem. Quo dicto ſtatim pͥſtinomorbo correptus eſt. et cum miſerabilit̓ clamaretemiſit ſpiritu. Theutonicꝰ quidaꝫ ab ep̄o ſuo excōmunicatus fuerat ꝓ crimine voluptatis et arrogantie et ꝑ. vii. annos ſathane tradituſ. ſenſu perdito toto corꝑe tremebat. qui tandeꝫ ad ſepl̓eruꝫdunſtani ꝑtractꝰ in nocte purificatōis beate marie quando reſponſoriū videte miracl̓ū inchoabat̉demonem ſuū cum multo cruore euoniuit. Quedam virgo a natiuitate ceca erat iuxta tumbā ſācti ad vigilias feſtiuitatis ſancti audireni. xi. kl̓.ſeptembris. que duꝫ cantaret̉ reſponſoriū. ſint lūbi veſtri p̄cincti et lucerne ardentes. illumīata ē.Quidā pue̓ claudꝰ ab vt̓o a matre ſua illuc d̓latꝰeſt. qui cū ſua matre orāte pomuꝫ teneret. ſubitopomum illud rotari cepit vſqꝫ ad tumulū ſancti.qd̓ ille ꝑdere nolens ſtatim pꝰ illud ſanꝰ cucurrit