beato gregorio dei gratia cōceſſit. vt merito ab anglorum populis debeat apl̓us appellari ¶ Hugolibro. vj. Quā gentem p̄fatoꝝ labore viroꝝ deo lucrifaciens. lōdonie & elboraci metropolitanos cōſecrauit ep̄os ¶ Sigibertus Anno mauricij. xv.ſāctus colūbanus abbas & p̄ſbiter doctor ſcotoruꝫ & pictoꝝ obijt. qui poſteris ſuis multa ſāctitatis monimēta reliquit. p̄terꝙͣ ꝙ ruſtica ſimplicitate paſcha dominico die celebrari debere neqꝫ didicit neqꝫ docuit. Marculfus abbas baiocacenſisſactitate claruit in gallia ¶ XII ¶ De cōuerſione cātuarioꝝ & regibus nordanimbrorum.Alno ſequenti edilbertꝰ rex angloꝝ quicantuarij vocant̉ p̄dicāte auguſtino cuꝫgente ſua baptizat̉. Porro gens angloꝝqui mercij dicūtur. & gens nordanimbroꝝ qui ꝙad aquilonarē ꝑtem humbri fluminis habitent itavocant̉. ſub regibus echelfrido & elle nōdū audierat verbum vite ¶ Guilderinus malmeſbiriēẜ.Annis. xcix fuere nordanimbri duces cōmuni habitu cōtenti. ſub imꝑio cātuaritaꝝ. Quibꝰ nordanimbris pͥmi p̄fuerūt frater hengeſtij ocha eiuſdēfilius hebuſa. Sed āno ab incarnatōne dn̄i. d. xlvijpoſt mortem hengeſtij. lx. ducatus in regnū ē mutatus. regnauitqꝫ ibi pͥmꝰ ydā vir nobilis etate &viribus integer. wodenio quippe fuerūt tres filij.weldegius a quo reges cātuaritaruꝫ withlegiꝰ aquo reges mercōꝝ. beldegiꝰ a quo reges veſt ſaxonū & nordanimbroꝝ p̄ter duos. Yda igit̉ a beldegio. nonus. xij. ānis regnauit. poſt hunc allaannis. xxx. Huius temꝑe venales ex anglia pueriromam deducti. ſaluti omnium cōpatriotaꝝ ſuorum occaſionē dedere ꝑ beatū gregoriū tūc archidyaconū. Quos ille cōſpicatus. queſiuit ab aſtātibus qui genꝰ. vnde domo reſpōſū eſt genere eſſeanglos. ꝓuincia deiros. eſt eniꝫ deira ꝓuincia nordanimbrie. alle rege ſubditos. paganiſmo d̓ditosQuod extremū dolentibꝰ ſuſpirijs ꝓſecutus. reliquis eleganter alluſit. vt angli agelis ſimiles deira dei eruerent̉. & alleluia cātare docerent̉. Allatamen rex neſcio quo infortunio de xp̄ianitate nichil audire meruit. Sed ad filiū eius manauit electō. Poſt allā regnauit eldericꝰ yde filius āniſ v.poſt quē filius eiꝰ echelfridus. Hic fugauit regeꝫſcotoꝝ edam. in quo bello mortuꝰ eſt frater echilfridi thethaldus. ciuitatem ligonū que nūc caſtradicitur expugnauit. pͥus in monachos debachatꝰqui ꝓ ſalute populi ſupplicaturi frequentes cōuenerāt. Quoꝝ maximus cōuentus erat in loco quidicitur bancor Eduuinū alle filiū regno & ꝓuīciaeliminauit. Qui fugiens. venit ad redualdū regeꝫorientaliū anglioꝝ. qui cōtra eum pugnauit. & eūdeꝫ occidit. amiſſo pͥus filio remero. Regnauit autem eldefridus ānis. xxiiij. Hic habuic ex acca filiaalle ſorore euduuini filios duos oſuualdū duodēnē. & oſuuinū quādrimū. Qui occiſo patre ī ſcotiā ſūt delati. Poſt echelfridum regnauit euduuinus. ¶ XIII. ¶ De ſācto goare & falſa eius accuſatōne apud archiep̄m ſuum.¶ Sigibertus.Nno mauricij. xvij. ſanctus goar veniēſex aquitania. claret in gallia ¶ Ex geſtis eiꝰ Hic ī ſuburbano treuerico iuxtari uuiū uuocara ecc̄iolaꝫ fecit. multoꝝqꝫ ibidem reliquias ſāctoꝝ collocauit Ibi die noctūqꝫ deo ſeruiebat in ieiunijs. vigiliis p̄dicatōne. & oratōne.multoſqꝫ paganos verbo cōuertit. & egrotoſ ml̓tos oratōne ſanauit. Vnde dyabolus virtutibuseius inuidens. multas ei tribulatōnes ingeſſit. Itaqꝫ contigit vt legati ep̄i treuerici nomine ruſtici ſcilicet albous & almānus ad cellā viri dei qͣſiſpeculatores aduenirēt. ut ibi aliquā rem nonā vl̓inanem īuenire poſſent Viderūt ergo ꝙ more ſolito mane poſt pſalmodiā & miſſam. cū ꝑegrinis& pauꝑibus in caritate cibum ſumeret. Quod ipſi non caritate ſed guloſitate fieri eſtimātes. accuſauerūt eum apud archiep̄m. dicentes ſe eū vidiſſe ſine temꝑamento mane comedere. vel potuꝫ ſumere. Qd̓ audiens archiep̄us ſtatim iuſſit ip̄os legatos illic redire & ſāctum dei goarem ſibi p̄ſentari dicens. ꝙ inquiſitōneꝫ de ip̄o facere vellet. vtpoſſet ſcire quo ingenio vel arte talia p̄ſūpſiſſꝫ plebi ſibi cōmiſſe exempla monſtrare. Qui venientesad ſāctum goarem. locuti ſunt ei doloſe. putātesꝙ accuſatōnem illam ꝑ quā eum infamauerūt poſſent blandiciis verboꝝ obtegere Archiep̄ꝰ in qͥūtnoſter ruſticus ſalutem tibi mādat. iubetqꝫ vt adcolloquiū ipſiꝰ treueris feſtinanter accedas. Necaudiēs hō dei ſāctꝰ goar. cū gaudio dixit Faciatmichi deꝰ faciat vt poſſim ei obedire. quia obedientia ſine mora eſt faciēdia. Nocte illa fecit ill̓ cenam ẜm vires ſuas. & ip̄e in dei laudibus vt ſolebat fuit ꝑſeuerans. Mane aūt facto. poſtꝙͣ curſūſuū finiuit. miſſaꝝ ſolēnia celebrauit. cūqꝫ ꝯpleſſꝫdiuinū officiū die illo. dixit mīſtro ſuo. Fili fac nōbis letum diem de abūdantia noſtra. vt iſti legatiarchiep̄i ſimul nobiſcum faciant caritatē. qꝛ in itinere ſunt. & forſitan deꝰ aliquē ꝑegrinū vel pauperem adducet. vt ꝑiter epulemur. Quod audientes illi non potuerūt malignitatem cordiſ abſcondere. nec ei voluerūt cōſentire. Ac ſāctus ītroducto quodā ꝑegrino. ꝑ caritatem comedit cum illoQuod videntes legati. cū leticia ſtrauerūt equosdicentes. Nunc manifeſte vidimꝰ. qd̓ domino nōſtro archiep̄o nūciemus ¶ XIIII ¶ Qualiter aduerſarioꝝ ſuoꝝ famem & ſitim ſedauit.Ccepto itaqꝫ a viro d̓i cibo & potū ī vaſcul̓ ad viaticū itineris ābulāteſ cū eo ceperunt. fame & ſiti vehementer vrgeri. Miſerūtqꝫ manus ad ſiſtarciā & ad vtrem. & nichilinuenerūt cum vtiqꝫ de domo ſācti goaris. ſufficientem in eiſdem deportaſſēt alimoniā. Et ait albuinus ad almānum. Talem ego famem & ſitim nunꝙͣ habui. Et hec dicens. cecidit de equo ſuo. quaſi mortuus. Almānus vero cōuerſus. ait ad famulum dei odarem Succurre nobis pie ſacerdos xp̄iquia fame & ſiti morimur. Sāctus goar cum hocaudiſſet. cum gaudio dixit. Hodie filij quād omēindignū vidiſtis caritatem facere. non d̓buiſſetisrecuſare. Iſta vero que nunc patimini. ad corripiendū vos deus meus ꝑmittit fieri Dum hec illisdiceret. quos vehemēter cruciabat fames. vener̄ttres cerue mire magnitudinis. quaſi ſāctā trinitatem p̄figurantes. ſteterūtqꝫ alonge. ip̄os qui loq̄bantur aſpicientes. Quas cuꝫ vidiſſet vir domini& inuocaſſet ſanctam trinitatem. iuſſit eas ſtare.Que cum ſtetiſſent. apprehendit vaſculum ſuum.& mulſit eas. Quod cū factū fuiſſet. p̄cepit easabire & ex ip̄o lacte liniuit mēbra p̄dictoꝝ viroꝝ& ſtatim nullum dolorē laſſitudinis qui in eis demedia acciderat ſenſerunt. Hoc remedio cōfortati. mox vt miſerunt manus ad ſacculos. inuenerūtque apta erāt ad māducandū et bibendum. vſqꝫad abūdantiam. et ceperūt epulari. Cūqꝫ mirarēt̉