Druckschrift 
3 (1473)
Entstehung
Seite
127r
Einzelbild herunterladen
 

ſeptis non egreſſurū. niſi violēter abſtrahe̓t̉. Diſceſſit ergo rex. & virum ꝓcerem nomine bandulfum reliquit. qui virū dei a monaſterio pellēs. penes neſoncionēſe opidum ad exulādū ꝑduxit. Ibiergo ꝯmorās. audiuit carcece̓ ī loco illo plenū eſſedamnatoꝝ. Illuc ꝓperās. & nullo obſtāte ingreſſꝰverbū dei dānatis ꝓpoſuit. Qui cum ſponderēt ſeſi liberarētur emendaturos. & penitētiā acturosille ſupͣdicto miniſtro ſuo domoali p̄cepit ut fer quo cōpedes erant innexi. apprehēderet & traheret Quod faceret. velut frutex putrefactaꝑtes ꝯminuit̉. Tūc eg̓di dānatos ex carce̓ iuſſit.actoqꝫ. euāgelici cultus officio pedes lauit & linteo abſterſit. Deinde imꝑauit vt eccleſiā peterēt.& cōmiſſū ſcelus fletibus abluerēt. Properantesergo eccleſie fores obſeratas reꝑiūt. Tribunꝰ autem vidiſſet carcerem vacuū. ip̄e & militesnatoꝝ calces inſequi ceperūt Qui poſt tergū eoſaꝓpinquare videntes. & obſeratas eccleſie fores.gemina vallati anguſtia. virū dei ut eruātur ꝯpellant. Ille ſurſū caput attollit. precaturqꝫ deuꝫ. vtſua virtute ereptos ex ferro non ſinat d̓nuo tradiſatellitū nexui. nec morata d̓i bonitas. fores firmiter obſeratas reſerauit. & in angnſtijs poſitiſ aditum pandit. Pernici curſu intrāt eccleſiā fores vero poſt eoꝝ introitū in oculis militum abſqꝫ hūana manu obſerant̉. ac ſi cuſtos more clauigeroniciter eas reſeraſſet & obſeraſſet Nec quiſꝙͣ poſtea dānatis inferre īiuriam auſus eſt. quos diuina virtus eruiſſet. VI. De iterato eiuſdemOſt hec vir dei cernens nullis exiliocuſtodijs angeretur. videbāt enim omneſin eo dei virtutes flagrare. & ideo om̄esab eius iniurijs ſegregabātur. ne culpaꝝ ſocij forent. aſcendit dominica die ī cacuniē montis illiꝰ.Cunqꝫ nullū videret qui iter ad monaſteriū reuertendi ꝓhiberet media vrbem cum ſuis ad monaſteriū regreſſus eſt. Quo audito rex auia eiusatroctioribꝰ aculeis ire ſtimulati iubent cohortimilitū. vt virū dei rurſū vi abſtrahant. & ad p̄ſtinum exiliū reuocent. Qui tribuno veniētes. ſeptaqꝫ monaſterij ꝑuagātes eum ꝑquirūt. ille in atrio eccleſie ſedebat. librūqꝫ legebat. vbi cum ſepeveniſſēt. & ꝓpe trāſiſſēt ita ut nōnulli in pedibus offenderēt. obcecati luminibꝰ. ip̄m nequaꝙͣ videbant. Fratqꝫ ſpectaculū pulcerrimū. quiaet ille orans cernebat querētes. & illi in medio eorum poſitū non videbāt. Veniens aūt tribunꝰ &intuitus feneſtrā. vidit virū dei inter ip̄os letureſidere. & legere. cernenſqꝫ dei virtutē. ait. Nequaꝙͣ amplius errore inſanie cor noſtrū decipiat̉Non em̄ poteſtis inuenire. quē virtꝰ diuina tegitRenūciantibꝰ illis talia regi. ille aucto furore bertarium comitē & ſupͣdictū bandulſū deſtinauitQui cum in eccleſia pſallentē reꝑiſſent. ſic eumallocuti ſunt. Vir dei precamur. vt regis p̄ceptisobedias. egreſſuſqꝫ quo pͥmū huc veīſti itineregas. At ille ſe ait iam ſepiꝰ eſſe teſtatū. niſi vitraheretur ſe diſceſſuꝝ. Illi gemino vallati ꝑicl̓ocum formidine palliū eius attigerūt. alij genibusꝓuoluti p̄cabāt̉. vt tanti ſceleris culpā illis ignoſceret. qui non ſuis deſiderijs. ſed regijs obtēꝑaret p̄ceptis Vidēſ uir d̓i ꝑicl̓ū alioꝝ ſi ſeueritati ſue ſatiſfaceret. cum omniū eiulatu egreſſus adaualonē caſtrū ꝑuenit. Sed pͥuſꝙͣ illuc ꝑueniret. īvia cuſtos equoꝝ theodorici ei occurrit. eūqꝫ lancia traijcere voluit. ſed eum mox diuina vlto peculit. dextra quā contra ſāctum tetēderat torpente. lanceā ante pedes ſuos terre defixit. & ipſea demone correptus. ante veſtigia ſancti corruit.Quem cernens ille corā ſe vltōne diuina ꝑcuſſuꝫdie illa noctūqꝫ penes ſe tenuit. & ſequēti die adſe accerſiuit. deoqꝫ fauente curatus ad ꝓpria r̓meauit. VII De quibuſdam miracul̓ eiuſdemVodam temꝑe vir dei ligerim advrbem thuronicā ꝑueniſſet. ad beati martini ſepulcrū acceſſit. ibiqꝫ tota nocte īoratōne excubauit. Sublato deinde prādio ad ſcapham redijt. ſuoſqꝫ multa triſticia dep̄ſſos reꝑit.Inqͥrens aūt inuenit preterita nocte quecunqꝫ inſcapha habuerāt furto ꝑdidiſſe ſil̓qꝫ aureos quosin pauperes non erogauerat furtim ablatos fuiſſe. Quo audito. ad ſepulcrū ſancti redijt. queſtusſe idcirco ad eiꝰ excubias excubaſſe. vt ille ſuaac ſuoꝝ damna patrari ſineret. Nec mora is quiſaccellū aureis furatus fuerat. cepit int̓ flagella corporis & penas clamare. illo & illo in locoreos occultatos ſe habere. Quod videntes ſocij.omnes currūt. furto ſublata omnia reddūt. virūqꝫ dei p̄cantur. ut tanti ſceleris culpas ignoſcat.Poſt hec ad meldenſe opidū venit. quo vir nobil̓clangericos. theodoberti cōuiua. vir ſapiens. &cōſiliarius regis gratus. miro gaudio recepit.Qui domū eius benedixit. & filiā eius nomīe pharam deo vouit Quodā etiam loco ꝓpe ſueuosmoraretur reperit habitatores loci ſacrificiū ꝓfanum litare velle & cuppam magnā. l. circiter modioꝝ. cereuiſia plenam in medi poſitā eſſe. Cūqꝫ inreret quid de illo agere vellent. aiūt ſe deo ſuodano quē alij mercuriū autumāt. velle immolare.Audiens opus peſtiferū vas inſufflauit. miroqꝫmodo vas cum fragore diſſolutū ē. & ī fruſta diuiſū. viſqꝫ rapida liquore cereuiſie ꝓrupit. vnde & dat̉ ītelligi dyabolū ī vaſe occultatū ut caperet animas ſacrificātiū Stupefacti barbari. aiuntvirum dei habere āhelitum. qui poſſet diſſoluerevas ligaminibus munitū. Multiqꝫ verbis eius aberrore caſtigati. ad xp̄m cōuerſi ſunt baptizatiqꝫ ſub quodam ſcopulo īter vaſta heremi ieiuniocorpus cōficeret. & nichil aliud p̄ter ſupͣdicta ruris poma in cibos capit. hora refectōnis ꝓpinquāte. chanoaldū miniſtrū direxit. ut cōſuetam mēſuram pomoꝝ deferret. Qui abiens vrſum inter ruris frutices rubos ꝑuagari ꝑſpexit. ac poma lābēdo carpere. feſtinus ergo redijt. patriqꝫ indicauit. Ille imparauit vt iret. partemqꝫ furticuꝫ in cibos fere dimitteret. aliā ſibi reẜuari iuberet. Abiit ergo. & iuſſa impleuit. diuiſitqꝫ virga frutices.rubuſqꝫ que poma ferebant ꝑtē ſuā ut fera cōmedat iubet. aliamqꝫ parteꝫ in vſum viri dei reẜuet.Mira ī fera obediētia. nequaꝙͣ ſibi ex parte ꝓhibita cibos capere auſa ē. ſed in ſegregata & permiſſa ſibi fruticum ꝑte tantūmodo pabula requiſiuitquādiu vir dei in loco illo cōmoratus eſt. VIII De cōpletōne ꝓphetie eius ſuper domo theoderici regis & obituipſiꝰ & qͥbuſdā alijsOrro theodericꝰ penes inetenſe opiduꝫdiuinitus percuſſꝰ. inter flagrātis ignisincendia mortuꝰ eſt. Poſt quē brunichildis filiū eius ſigibertum in regno ſuffecit. At lotharius memor ꝓphetie viri dei. collecto exercitufines regni ſue ditōni debebāt̉ volēs recipere. ſigibertū captū peremit. fratreſqꝫ eiꝰ. v. theod̓ricifilios cui auia brunichilde cepit. & pueros qͥdeꝫ