copioſa ſimilitudo auium. que mire magnitudīs& pulcre erant. conſuete frequentabāt. Capturaquoqꝫ piſcium ingens. in ſinum maris ecōtra pullulabat. Cōtigit ergo cū beatus maglorius portionem ſuam penetraſſet. & omnis auiū & piſciuꝫcōgeries que alteri medietati comitis inerat. fugam iniret & ſancti ꝑtem expeteret. Quod vxor comitis grauiter ferens. ei ſuaſit vt illā ſibi vēdicaret & quā vtroqꝫ genere orbatā tenebat. beato maglorio daret. Cuius ille ſuggeſtōnē nequāmox ſuſcipiens. quod non debuit expleuit. factaqꝫ nefande cōmutatōnis cōtrouerſia. ſubito aueſ& piſces ab illa ꝑte quaꝫ comes auare ſācto viroſurripuerat receſſerūt. & mox ad dominū ſuummagloriū ſūt reuerſi. Tūc comes apud ſe penitentia ductus. vtrāqꝫ ꝑtem ſācto maglorio cōceſſit.& tunc auiū & piſcium agmina vtrāqꝫ ꝑtē ſicutante repleuerūt. Cūqꝫ virgo eſſet hic ſanctus abvtero. panem ordeaceū & viliora legumina etiamꝑtem ſumebat. iiij. &. vj. feria ab omni pabulo abſtinebat. Corpus eiuſ cilicio iugiter tegebat̉. veſtimentis aforis mediocribus vtebat̉. vniū & ſiceram non bibebat Excubias noctis cum fratreſ ſeſopori darent. clam ab eis frequentatus ſuꝑ alueum maris ꝑuigil ducebat. Deniqꝫ multis miracūlis clarus. in vigilia paſche dum in eccleſia de mōre ꝑnox excubaret. angelus domini choruſcꝰ ei aſtitit. obitūqꝫ ſuū īminere. & dignam mercedemcertaminis eum manere p̄dixit. Cunqꝫ ille heſitaret ne dyabolus forte in angelum lucis ſe trāſformaſſet. oratōnem diutiſſime ꝓtelauit. & eū āgelꝰde viſione certū reddere cupiens. bis & ter eūdēſermonem repetijt. Tandē de manu ipſius āgeliviaticū viſibiliter accepit. & ab illo die niſi cauſaineuitabilis extitiſſet. uſqꝫ ad diē vocatōnis ſueverſiclū hūc ſemꝑ in ore repetijt. Vnā petij a domino ⁊cͣ. Et. ix. kl̓. nouemb̓. ad dominū migrauie.¶ CXXII ¶ De ſācto vaulo leonēſi ep̄o & bonis eius initijſ¶ Ex geſtis eiusAnctus quoqꝫ paulus leonenſis ep̄ꝰ. beato viro hidulto a pueritia traditus ē. doctrina & moribus informādus. ſimul cūbeato ſāſone futuro poſtmodū ep̄o. & alio nomine gilda. & alijs pluribus. Tellꝰ aūt marinis euacuata fluctibus. ſācti hildulti ſeruiebat uſibꝰ. Incuius lata planicie triticū ſeuit. quod vaſtabantalites marine. Quas nulla arte valens abige̓. cureiiij. diſcipuloꝝ impoſuit meſſem defendere. Vnaaūt nocte que paulo d̓putata fuerat. exercitꝰ auium ita ca̓pum vaſtauit. vt nulla ſpēs colligendefrugis remaneret. Qui ante aurorā cōſurgēs campum adijt. detrementū ſegētis mox agnouit. ſeqꝫpigrū cuſtodem accuſās. biduo a p̄ceptoris ſui p̄ſentia iuuenilis gratia pudoris abſtinuit. Terciadie cōdiſcipulos ſuos cūueniens. cāpum ꝑiter cingunt. & infeſtarū auiū īmenſā multitudinē velutouiū gregem ad clauſtra monaſterij quaſi reos d̓ducūt. Dirigūtur ad caulas pēnata aīalia. velutquedam inertia pecora. Vbi aūt ventū eſt ad lim̄carceris. tāꝙͣ captiui repleuerūt celū clāgore miſerabili. Ad quod ſpectaculū cōfeſtim accitus magiſter. quorſū huiuſcemōi p̄da deduceret̉ īquiritCui paulus. Hi ſūt hoſtis ſegētis tue vaſtatoresquos tibi deduximus. vt imꝑio tuo debitas luātpenas. ob cōmiſſa p̄ſūptōnis flagitia. Ad cuiꝰ vt̓ba ſtupefactꝰ pater heſit. & ſinapi cōꝑandā ī dulci filio fidem admirās expauit. Huius ſācti ſcilicꝫpauli cibus poſt longā carnis maceratōnem paīserat. equa trutina penſus. cū ſale ſicco diebꝰ ſolēnibus addebat paucos piſciculos ꝓ magno apparatu. Biprdis vel quadrupedis carneꝫ in om̄i vita ſua guſtū non legit̉ cōtigiſſe. Vinū & ſiceramnūꝙͣ p̄ter miſſaꝝ ſolennia libauit. quippe qui necaquam ſumebat. niſi quātum nature neceſſitaſ expoſcebat. ¶ CXXIII. ¶ De miraculis eiuſdemIc etiam cū veniſſet ad domū ſororis ſuedeo deuote. ſuꝑ litus maris britānici ſitārogatus ab ea. p̄cem ad deū fudit. quātinus ſtatuto fluctus maris coerceret̉ alueo. & tera optata aliquo ſibi & incolis illius inſule āpliaretur ſpacō. Cūqꝫ ſubito mare vndas retrahere& terra ſicca appere cepiſſet. ab oratōne ꝑiter ipſe & ſoror ſurgunt. & ad ripam accedūt. Tuncpaulus ſorori imꝑat. vt in manibus lapillos uſqꝫad ſūmam maris marginem deferat. nā mille palſibus vel āplius aquis exhauſta terra. ꝑ eius oratōnē dilatata eſt Tunc genua in oratōne ſuꝑ ripāflectūt. Qua finita. paulus ad mare cōuerſꝰ ait.Lapilli quos in finibus tuis poſui. ſint in ſignuminter me & te. ut denuo nūqͣ eos tranſgredi. nechec noſtra territoria audeas ingredi. Cuius ẜmonis īpiū. uſqꝫ hodie ꝯẜuat. horridū maris elem̄tūCūqꝫ reu̓teret̉ domū. ſubito uid̓rūt p̄fatos lapillos diuīa v̓tute colūnas lapideaſ mire mag̓tudīſfactos. ut res ſimplex poſtulata. redderet duplicata. Via quoqꝫ quā eo die tenuerūt. ꝑ medias ilas colūnas incedentes. adhuc a britōnibus ſemita pauli vocat̉. Quadā die cū iter agerent. diſcipuli eius grauiter feſſi ſiluas ꝑagrates aquā exqͥrūt. nec inueniūt. Quoꝝ lamentatōnibꝰ ille miſericorditer cōmotus. oratōne p̄miſſa cōfidēter tribꝰ ī locis t̓rā baculo ſuo ꝑcuſſit. treſqꝫ īde glebaſeffodi iuſſit. ſingulas de ſingulis. Quas euulſastāta largitas aquaꝝ ſecuta eſt ut non ſolū ſitim aſtantis caterue reficeret. ſed etiā copioſo ductutotam patriā decoraret. Serpēti quoqꝫ cuiꝰ ferocitas orientalem īſule plagā vēdicabat. ita ut necab armatis in aliquo ledi poſſet. & plures necae̓tvir ſācte crucis ſigno cōfidenter occurrit armatus & ſtola qua induebat̉ collū eius aſtringensbaculo ſuo velut canē furioſū. ſepe feriendo eumuſqꝫ ad mare deduxit Quē in cōfinio maris & te̓re reſpiciēs ait. Anteꝙͣ marinis caribdibꝰ demergaris. cerulea extēde colla. ut mea recipiā indumēta. Quo recepto. in p̄cipitiū maris iuſſit eū abirecū interdicto p̄cipiens. ne quēpiā hominū ultͣ noceret. Quo dicto. citius diſparuit His & alijs v̓tutibus clarus. ad ep̄atū licet renitens plurimū.ꝓmotus eſt. Huius feſtū recolit̉. iiij. idus marcij¶ CXXIIII. ¶ De ſācto gregorio thuronenſiarchiepiſcopo. ¶ Sigibertus.Ano iuſtini. vij. gregorius thuronenſiuꝫordinatur ep̄us. & clarus habetur in omnibus. ¶ Ex geſtis eius. Hic aluerniceregionis indigena. cū aliquādo de hurgūdia ad aluerniam iter faceret. magna cōtra ſe tempeſtasexorta eſt. Denſus aer in nubibus cogit̉. celū crebris ignibꝰ micare. & tonitruis reſonare cepit.omnipuſqꝫ timore pallētibꝰ. gregorius ſāctoꝝ reliquias quas indeſinenter collo ferebat de ſinu ꝓtraxit. ac nubibus cōſtanter oppoſuit. Que protinus diuiſe. dextra leuaqꝫ p̄tereūtes. illeſū iter gꝛdientibus prebuerūt. At ſuꝑbia que plerūqꝫ nutritur virtutibus. iuuenili animo ꝓtinꝰ irrepſit.