ibi nullus ſerpēs apparuit. Perdurās itaqꝫ uſqꝫad temꝑa ſācti germani ꝑiſienſis ep̄i. & ſācti dōnoli. qui innocenti ep̄o cenomānenſi ſucceſſit. cūeos forte ab inuicem diſcordantes ſedaſſet. in craſtinū ſe faciendum & p̄dicti domnoli aduentū p̄dixit. Qui & ip̄e domnolus diuina reuelatōne p̄monitus ē. vt iret ad ſāctū leonardū. & eiꝰ animam cōmendaret Quo facto. idus octobris circa annū domini. d. lix. obijt & ſub hilperico regefrācorum ſepultus. duos cecos illuminauit. et etiam nunc quāti apud deum ſit meriti. frequētia miraculoꝝ oſtendit. Huius lconardi vita apud corbiginacū legitur. quia corpus eius ibi requieſcitVnde & locus ip̄e ꝓpter miraculoꝝ multitudinēquoti die a populis frequentatur. ¶ LXXXIII¶ De lannomaro carnotenſi & latronibus eiusſtupefactis. ¶ Ex geſtis eius.Emꝑe quoqꝫ p̄fati lotharij ſcilicet filii lodonei ſenioris. qui pͥmus in regibus eiuſdem gentis a beato remigio remoꝝ epiſcopo baptizatus eſt. intra galliam lugdunenſemlānomarus carnotenſiū ꝑtiū ciuis. ꝑentibꝰ xp̄iaīsnatus eſt. Qui cum in domo patris puerulꝰ nutriretur. gregem patris ſui paſcens bone ſpei agebat principia. quia que victui neceſſaria ſibi ſolicitudo patenter miniſtrabat. hec egenis & ꝑeg̓nis occurſātibus imꝑtiebat. aut coeuis ſibi opilionibus diuidebat. Euāgeliū nondū nouerat. ſedcrucis mortificatōnem ferre gaudebat. uſqꝫ ad ſolis occaſum frequenter ieiuniū extendēs. Deniqꝫꝑentes pueri cōuerſionē admirātes Litea̓libꝰ ſtudijs eum tradiderūt. & cuidā uenerabilis uite ſacerdoti in opido carnotenſi. domino militāti commiſerūt. Qui ſuſceptum ꝑuulū tenere fouebat. etpedetentim ad literaꝝ cognitōnem & ſanctitatiſnormā cohortabatur. Ad tempus ergo celās aīmiꝓpoſitum. dum adhuc in eadē vrbe moraret̉. ſace̓do talem infulam eſt adeptus. Tandem in tempeſta nocte omnibus alto ſopore dep̄ſſis. baculumin manibus ſūpſit. & cōcupitā ad heremū ꝑuolauit. Dum aūt quadā nocte inter cetera ſilētia hīnos deuote meditatōnis deo redderet infeſtam latronum rabiem p̄ſenſit. Qui ut ad eius morteꝫ ꝑuenirent. longos uie errores illi paſſi ſunt. putabant enim eum aliquā pecuniā in deſerto ſeruarediluculo aūt facto. repēte ſe in cōſpectu eius vident. quem tantoꝑe queſierāt. Et ad viſionem eius diuino timore correpti. ad pedes eius corruerunt clamātes. Parce nobis vir dei parce. reatumnoſtrum cognoſcimus. & ideo veniam petimus.Quibus ille ait. Et ego dolos veſtros non ignoa̓bam filij. Miſereatur veſtri dominus. Redite inpace. & iam a rapinis manū cōtrahite. nam michinulla pecunia eſt ī terris pecuīa noſtra vero chriſtus eſt. Quibus verbis eius edificati. ad ꝓpriavix pꝰ triduum ſunt reuerſi. Et pluribꝰ quod eisacciderat narrauerunt ¶ LXXXIIII ¶ De cēteris eius miraculis & trāſitu eiuſdem.Omo quidam ē vicino filiū ſuū claudumei cū lacrimis curandū obtulit Qui intraſacra miſſaꝝ libamīa ꝓ ſanitate pueri obſecratus ſolenni p̄ce ꝑacta fragmento panis benedicti & patrem refecit. & filium a debilitate cua̓uit. Caſu accidit. ut ianitor clauem oratorij ꝑde̓tCunqꝫ dei famulus a fratribus ſecedens orandigratia oratorium peteret & clauem nō inueniſſetate foras humi ꝓſtratꝰ aliquātiſꝑ orauit. Moxqꝫultro ianua eſt patefacta. Cum aūt monachi de fiminibus facta machina ſuꝑpoſuiſſent quod meſſuerāt. ignis accenſus paulatim vires capiens cūomnes alia curarent. ſubito & fruges & domuminuaſit incendium Quod vbi uir dei comperit. ſignum crucis faciens. ignis impetum oratōnibusſuꝑauit. Inſecuta deinde nocte. inter ſacras vigilias inuidia dyaboli eum inquietare tēptauit. &qui a celeſti luce cecidit. lāpadis lumenter extinxit. ſed militem xp̄i ſibi preualere ſenſit. qui ꝑ verum lumen xp̄m lucerne radios reꝑauit. Quadaꝫetiā die ānoſam quercū ad oratoriū cōſtruenduꝫnon apto loco poſitam vbi a fratribus dolari poſſet. vir dei in virtute crucis quo uoluit tranſportauit. Vir nobilis ermoaldus in anguſtia cōſtitutus miſit ei xl. ſol̓. obnixe petens & īterceſſioniseius meritis. ſpes ei ſalutis a deo p̄ſtaret̉. Qui accipere recuſās. tādem tamen latore ꝑurgēte ſuſcepit. Ingreſſuſqꝫ oratoriū oratōnem fudit. ut oblatō viri acceptabilis fieret in cōſpectu dei. & ſuꝑaltare pecuniā depoſuit. grādiqꝫ ſtudio vnūquēqꝫ nūmum appendēs manu reuoluebat. et genū̓ ſepius flectens orabat. Tandem vnum ſolidū quēin ſpiritu mundum & non ex rapina acquiſitumꝯgnouit. uſibꝰ ſuis retinuit. Reliquos aūt gerūlo tradidit. & ait. O hō pecuīa iſta īiqͣ ē et diuinān̄ pt̄ mutare ſn̄aꝫ. ſꝫ nec peccatoꝝ remiſſionē īpetrare. nā victime imꝑiorū abominabiles ſunt domino. Sic ille reuerſus ad dominū ſuū adhuc euꝫuiuentem reꝑit. Sed morbo inualeſcente ab hacluce eſt abſtractus. Ep̄us autem carnotenſis. malardus comꝑta fama viri dei. cupiebat eius collocutōnis dulcedine recreari. Pro qua re accerſitꝰab eo cū & finem vite ſue aꝓpinquare ſcie̓t. iamſenior ad vrbē ꝓpea̓uit. Vbi ꝑ aliquot dies morafi diſiſtas iatus egrotare cepit. & p̄fato ep̄o deſolatorē religionis & que ꝑ barbaros poſt obituꝫ vtriuſqꝫ futura eſſent p̄dixit. & ſic ī pace requieuit. xiiij. kl̓. februarij ¶ LXXXV De monaſterio pictauis aſācta radegunde cōſtructo & eius ꝑſecutōne¶ Ex geſtis eiusOrro ſācte radegūdis ſupͣdicte virginismens intenta ad xp̄m. pictauis inſpirāte& cooꝑante gratia dei monaſteriū ſibi ꝑordinatōnē p̄celſi regis lotharij cōſtruxit. In quogaudens ingreſſa eſt. vbi perfectōnis ornamētaꝯquire̓t. & magnā ꝯgregatōnē puellaꝝ xp̄o nūqͣmorituro ſponſo ꝯgregaret Quo electa abbatiſſa et iam cōſtituta. tā ſe ꝙͣ ſua omnia eiꝰ tradiditpoteſtati ex ꝓprio iure nichil ſibi reſeruās. ut curreret expedita poſt xp̄i veſtigia. et tātum ſibi plꝰaugeret in celo quātum ſubſtraxiſſet de ſecl̓o. Sꝫinuidus bonoꝝ humani generis inimicus. cuiꝰ voluntatem etiam dum eſſet in ſeculo facere abhorrūit eam perſequi non ceſſauit. Sicut enim iā per internūcios cognouerat quod timebat. p̄cellus rexlotarius cum filio ſuo p̄cellentiſſimo ſigiberto turōnis aduenit. quaſi deuotōnis cauſa. quo faciliꝰpictauis accederet. vt ſuā reginā acciperet. Quocognito. beata radegūdis ſacramētales literas fecit ſub cōteſtatōne diuina. viro apoſtolico domino germano pariſiēſis ciuitatis ep̄o. qui tūc cumrege erat. quas per ꝓculum ſuum agentē ſecretius direxit. cum exemo vel eulogijs. At vbi eas relegit vir deo plenus. lacrimās ꝓſternit ſe pedibꝰregis. ante ſepulcrum ſancti martini deprecanscuꝫ teſtatōe diuina. ſicut ei literis fuerat ītimatū