ſe cogitare dicens. Quis eſt hic cui ego māducanti aſſiſto lucernam teneo. ſeruitiū impendo Quisſum ego & quis eſt hic ut ei ſeruiam. Cui ſtatimſāctus ait. Signa cor tuum frater. quid eſt qd̓ cogitas. Vocatiſqꝫ fratribus. iuſſit ei lucernā d̓ manibꝰ tolli. & ip̄m a miniſterio recedere. & quietūſedere. Qui requiſitus a fratribus quid cogitauerat. cūcta dixit. ¶ LVII ¶ De monialibꝰ poſtobitum abſolutis & monacho te̓rore draconis admonaſteriū reuocato.On longe ab eius monaſterio due ſanctemoniales erāt ex nobili genere. que illuꝫqui eis ſeruiebat quotidie cōtumielijs prouocabāt. quod cum diutius toleraſſet. retulit ſancto benedicto. & ille eis mādauit dicens. Corrigite linguā veſtrā. quia ſi nō emēdaueritis excōmūnico vos Quā excōmunicatōnis ſentētiā non ꝓferendo. ſed intentādo dixit. Ille vero nichil correcte. poſt paululū defūcte & ī eccleſia ſepulte ſūtVbi dum miſſe celebrarentur. & dyaconꝰ ex mōre diceret. qui non communicat exeat foras. nut̓xeaꝝ que ſēꝑ ꝓ eis offerebat quotidie eas de ſepulcris extra eccleſiā exie̓ videbat Qd̓ cū ſācto benedicto cum lacrimis retuliſſet. ille manu ſua paneꝫdedit ei quem offerret dicens Vade & ꝓ eis hocoffer. & vltra excōmunicate non erunt. Qd̓ cūfactum fuiſſet. & dyaconus ex more clamaret. ille de eccleſia nūꝙͣ deinceps exierūt. Quidā iuuēnis monachus leuitate mentis in monaſterio manere non valens ſācto viro tandiu inſtitit doneciratus eum abire ꝑmiſit. Qui mox ut de mōaſterio exijt cōtra ſe aſſiſtere repente aꝑto ore dracōꝫin via inuenit. Quem cum deuorare vellet. cepittremere & magna voce clamare dicens. Curritecurrite. qꝛ draco iſte me appetit deuorare. Et currentes fratres draconem non viderūt. ſe d trementem monachū ad monaſteriū reduxerūt. Qui ſtatim ꝓmiſit. nūqͣ ſe de monaſterio receſſurū Sāctiquippe p̄cibus draconem cōtra ſe viderat. quempus male ſequi volebat. ¶ LVIII ¶ De multiplicatōnē olei & trāſitu ſācti benedicti.Vodā tempore fames magna totā ꝓuintiam fatigabat. & ſāctus ita omnia q̄ habere poterat diſtribuit. ꝙ nichil in monaſterio p̄ter modicum olei in vitreo vaſe remāſit.quod cuidā petenti ꝓtinus dari iuſſit. Sed cumcellerarius non dediſſet. timens ne nichil fratribꝰremaneret. iratus vir dei iuſſit alijs ut hoc ipſuꝫvas uitreum cū oleo ꝑ feneſtrā ꝓijcerent. ne quidin cella ꝑ īobediētiā remaneret Proiectū itaqꝫ ſuꝑ ſaxa. ita cecidit ſuauiter ac ſi māſuēte locatū fuiſſet. quod vir dei iuſſit leuari. & dari integrumpoſtulanti. & vocatis fratribus monachū illū increpās ſimul cum illis orauit. & ſtatim quoddamdoliū quod ibi erat vacuū repente oleo inuentumeſt plenū. Tandem āte ſextū obitus ſui diem. iuſſit ſuam fieri ſepulturā. & ſtatim febribus fatigatus ſingulis diebus ingͣueſcente lāguorē. vij. diefecit ſe ferri ad monaſteriū. Et cum cōmunicaſſetorādo migrauit ad dominū Ip̄a die duo fratres īdiuerſis locis manentes. uiderūt uiā pallijs & cereis ſplendidā. a cella ſācti benedicti uerſus oriētem uſqꝫ ad celum tendentem. Cui venerādo habitu vir deſuper clarus exiſtens. cuius eſſet viaquā cernerent inquiſiuit. Qui cum neſcire ſe dicerent. Nec eſt inquit via qua dilectus dei benedictus aſcendit. ¶ LIX ¶ De quibuſdā incidentibus illis temporis. ¶ Sigibertus.Ino quoqꝫ p̄notato corpus āthonij mōachi diuina reuelatōne inuentū et alexādriam delatū eſt. ſcilicet āno domini. d. xxixAnno iuſtiniani. iij. in africa quidā orthodoxi ep̄ilinguis ſibi abſciſis radicitus. a wādalis. poſtmodum clare loquendo miraculo multis fuere. O d̓miraculū vnus eoꝝ auxit. qui in elatōnem uerſuſſtatim dei dono pͥuatus obmutuit. ¶ Actor.Nec ſigibertus. Gregorius tamen in dyalogo dicit. ꝙ vnus eorū in luxuriā lapſus mox dono miraculi eſt pͥuatus recto dei iudicō ut qui cōtinentiam carnis ſeruare neglexerat. ſine lingua carnisnon habe̓t verba uirtutis Sed forte duo fueruntquoꝝ unus uerſus eſt in elatōnem alter corruit inlibidinem. et uterqꝫ ꝑdidit miraculi uirtutē.¶ Sigibertus. Anno ſequenti clodoaldus filiuslodomiris r̓gis. fratribus ſuis olim īpie a patruoſuo lothario extīctis. mūdanam nobilitatem trāſferens ad nobilitatem diuine ſeruitutis in clericali gradū p̄minuit exemplo ſanctitatis LX ¶ Deuita ſancti clodoaldi p̄ſbiteri.¶ Ex geſtis eiustario obuenerat a patre ditiſſimo. laudaTaqꝫ patrimoniū quod ei de iure heredibili liberliatatē īdilgētibꝰ curabat diſtribue̓ Corpͥuſculum quod regio cultu ī biſſo et purpura enutritum fuerat. vilis indumenti aſꝑitatedomabat. et qui dudum dormire niſi in pluma prenimia teneritudine neſciebat. ſuꝑ nudam humuꝫtectus cilicio dulcem ſomnū capiebat. Tandemdeliberauit. apud ſe plauſus hominū ſibi fauentium. et opus p̄clarum tantūmodo diuino amorepatratum. uanis et humanis laudibꝰ extollentiuꝫdeuitare et declinare. et regionem longe poſitamque ꝓuintia nūcupatur adire. ut ibi quaſi ignotꝰincepto ꝓpoſito poſſet deo ſeruire. Sed quia nōpoteſt lucerna latere. poſitꝰ in eadem regiōe magno emicuit virtutum fulgore. Deuiqꝫ p̄cibꝰ fugabat demones de obſeſſis corꝑibꝰ. aꝑiebat oramutorum reddebat cecis viſum. ſurdis auditumclaudis greſſum. et cūctis ex fide poſcentibꝰ deiclemētiam impetrabat opem ſanitatis. Sed nec illud duco tegi ſilentio quod claruit eius dono. cūin ꝑte p̄fate regionis cōſtrueret domum oratōis.pauperquidam venit et elemoſinam ab eo dariſibi popoſcit. Vir autem dei cum in p̄ſenti nō haberet quod indigenti daret. cucullam qua induebatur dedit̉ Qua pauper accepta receſſit. et ī domūcuiuſdam fidelis hoſpitandi gratia uenit. Quicum ſe poſt cibum et potum ſopori dediſſet. magna iam trāſacta ꝑte noctis paterfamilias de nocte ſurrexit. ac domū ſuam claro lumine ſplendere uidit. Qui ilico ſue cōiugi excitate a ſōno narrare curauit Illa uero rem muſitatam intuens dixit Aliquid muneris diuini. ꝑegrinꝰ hic qui a nōbis ſuſceptus eſt ſecū detulit Qui mane ab eis requiſitus. retulit eis qualiter cucullam loco muneris a ſancto uiro acceperit. Qd̓ factū ī illo loco ſlaude omnipotentis dei uulgi ore circūꝙͣ eſt diffamatū. et celebri ſermone uulgatū. Talibus donisa deo honoratus piſius reuertit̉. et turba populorum gaudenciū excipit̉. ab euſebio ep̄o ciuitatisp̄ſbiter ordinatur. Condidit aūt monaſteriū in ſoco quodam nomine nouigento quod eius et nolepollet et merito. Migͣuitqꝫ ad dominū. vij. idusſeptembris ¶ LXI ¶ De ſancto agapito papa