accipiat ſacerdotis. Rogatōnes āte aſcenſionemdomini ab omnibus eccleſijs placuit celebrari. itaut triduanū ieiuniū p̄mittatur. ꝑ quod triduū ſerui & ācille ab omni opere relaxentur. quō magisplebs vniuerſa cōueniat. Quo triduo omnes abſtineāt. vt qͣdrageſimalibus cibis vtantur. Clericiuero qui ad hoc opus ſāctum adeſſe cōtemp̄ſerītſecūdum arbitrium epiſcopi eccleſie ſuſcipiāt diſciplinā. Si clericus monachus ſcolaris. diuinationes vel auguria crediderit. vel ſortes quas mentiuntur eſſe ſāctorum quibuſlibet putauerint ītimādas. cum his qui eis credūt ab eccleſie cōmuniōepellātur. Ep̄o ſi infirmitate non fuerit impeditꝰeccleſie cui ꝓximus fuerit die dominico deeſſe nōliceat. Nec & alia plura ibidem eccleſie vtilia. utdictum eſt. autore ſācto melanio redonenſi decreta ſunt ¶ XXIIII ¶ De ſācto melanio redonēſi¶ Ex geſtis eius.Vit aūt ſāctus melanius de venetenſi ꝑrochia. de villa placio nobilis genere. forma p̄cipuus. corꝑe caſtus cuius conſiliorex lodoneus pauꝑes alebat. & ſāctos honorabatHic habuit aliquādo dyabolū obuiū ī ſpecie thauri cornutum. Quem interrogās ſāctus quo iret.reſpōdit ille. Ad fratres vado. potionem eis dareEt mox iuit ſāctus ad oratoriū ſuum. Dyabolusaūt vnum de ſenioribus haurientem aquā ingreſſus eſt. Quem cū vexaret. ſāctus uexato alapamdedit. & demonem excuſſit tāteqꝫ virtutis erat.vt demōes āte illū celare ſe n̄ auderēt Quadā diecōuenerūt apud andegauis ſāctus melaniꝰ & ſanctus albmus. & ſāctus victor. ſāctus marſus.atqꝫ lautōnus. Quibus cū eulogiā dediſſet ſāctꝰmelanius & omnes accepiſſent. ſāctus marſus tenuit eulogiā. & in ſinum ſuū cadere ꝑmiſit. q̄ uerſa eſt in cingulū ſerpentis. Quod ille ſentiens. cūcurrit ad pedes ſācti melanij. Quem ille miſit adſāctum albinū. ut cōfiteretur quod fecerat. Sanctus aūt albinus miſit ip̄m ad ſāctum victoremcenomānis. qui remiſit eum ad ſāctum melaniumredonis. Qui orans fudit ſuꝑ eum benedictionē.& uerſus eſt ſerpens in pͥſtinā eulogiaꝫ. Et ita cōmunicatus eſt beatus marſꝰ a beato melanio Idēſāctus melanius oratoriū ſuum quod dicit̉ placōmanibus ꝓprijs fabricauit. Sanctus albinus & nictor & lautōnius & marſus. admoniti ſunt ꝑ angelicam viſionem ire ad corpus eius mortui cuſtodiendū. Quod dū deferrent nauigando. ꝑ vicennam ad vrbem redonem. xij. vincti qui tenebant̉in carcere. in turre iuxta aquam clamauerūt. Sancte melam miſerere nobis. Et ſtatim diuiſa ē tuyris in duas ꝑtes. a ſūmo uſqꝫ deorſū. & ſic libea̓tiſūt. In uenetenſi pago puerū mortuū ſuſcitauit.qui a demonio vexabatur. que in demon ſeducenſ& ſciens ſe eijciendum. in ſecreto cubiculo laqueotrāſgulauerat. ¶ XXV ¶ De vita ſancti arnulfi martiris. ¶ Sigibertus.Oc tempore ſanctus arnulſꝰ. ſācti remigij in baptiſmo filius in gallia claruit. quipoſt multos in p̄dicādo chriſtū agones.in ſilua ꝑiſiorū aquilana martirizatus eſt. ¶ Exgeſtis eius Huius arnulfi pater pͥmo gentilis quiriacus dictꝰ eſt. mater pͥmo gentilis ſimiliter quīciana. Poſtea baptizati a ſācto remigio. ille rogacianus. iſta eufroſina dicta eſt. Qui omnia quē habebāt in villa reiteſte. ſācto remigio tradideruntSanctꝰ autem remigius cū lodoneū baptizaſſet.cum omni frācorum exercitu. cōmendauit ei ſanctum arnulfū. Quilodoneus ſcaribergam neptēſuā dedit in uxorem. & eos ambos ſācto remigiotradidit. Quibꝰ ille ꝑſuaſit. vt virgines ꝑmanentIn quo ꝓpoſito cū beatus arnulſus vitā decreuiſſet finire. facta eſt ad eum vox de celo in ſomnisdicens. Si quis non renūciat omnibꝰ. que poſſidꝫnon poteſt eſſe meꝰ diſcipulus. Et iteꝫ Si vis ꝑfectꝰ eſſe. vade & vēde omnia que habes & da pauꝑibus. & veni. & ſequere me. & habebis theſauꝝin celo. Qui ſtatim exꝑgefactus cū ſūma feſtinatōe abijt remis ad ſāctuꝫ remigiū & eiꝰ fid̓i ſpōſāſuam credens. & teſtamento ſuo omnia relīquenſviaticū petijt et accepit. In ꝑegrinatōe ſua. xxvij.annos in laicali habitu ꝓfecit Apud rauennaꝫ diedominica poſt matutinas ſolꝰ remā erat in eccleſia ad orandū. vbi cuiuſdā peccatoris aīma quamdyabolus ad infernū trahebat exutam a corporecepit clamare. Sācte arnulſe dei electe ſuccurre.et hos impetus inimicoꝝ cōprime Tūc ille his fletibus cōmocꝰ. flēs largiſſime orauit. & anima adcorpꝰ redijt. & homo reuixit. et cuius meritis ſaluatꝰ fuerit indicauit. et ꝙ ip̄e eſſꝫ arnulfus ꝑegrinus clara voce p̄ſentibus patefecit. Statim ſāctꝰꝓpter inanem gloriā fugiendā fugit ad ſāctum remigiū. Veniens autem ſuꝑ ſecanam fluuiū ad locum cui cella nomen eſt obuuiū habuit quendammortuū in feretro Orauit ſāctus et ille reſurrexitquem ſecū adduxit ad ſāctum remigium. Sāctusaūt remigius ſuā uxorem ei reddidit. Beatꝰ autēarnulfus fugiens populū remenſem. itꝝ ꝑegrinatōnem arripuit. venitqꝫ cauſa orādi tholoſam adſāctum ſaturninū. et pictauis ad ſāctum hilariūet deinde thuronis ad ſāctum martinū. Ibi angelo reuelante factus eſt ep̄ꝰ. Vbi dum quadaꝫ nōcte inciꝑet ad vigilias. domine labia mea aperieset clerici obdorm rent. et nemo eſſet qui reſpond̓ret. angelus ſubiūxit et os meū anūciabit laudemtuam. ¶ XXVI¶ De martirio ſācti ſigiſmundi¶ Sigibertus.O tēpore ſigiſmūdus mortuo patre ſuogondobando regnauit in burgūdia. Lodoneus autem regno frācorū per omnesgallias dilatatō. et legitime et pacifice cōfirmato.mortuus eſt. et ꝑiſius in baſilica ſancti petri apl̓iquam ip̄e et regia lotildis edificauerūt ſepultuseſt. ¶ Gregorius thuronenſis in hiſtoria francorum. Igitur poſt mortem lodonei regis. iiij. filij eius videlicet thedoricꝰ lodomiris hildebertus. &lotharius regnum eius inter ſe diuiſerūt equalit̓.Habebat quoqꝫ tūc theodoricus filiū nomine theobertum ſtrennuū et vtilem Eleuatiqꝫ ſūt in potetia magna. Amalaricus quoqꝫ filius alarici gochorum regis. ſororem ad cōiugiū ſibi petijt a ſupradictis fratribus. et obtinuit. In diebus illis lociſdis regina ꝑiſius ueniens. rogauit filios ſuos. vtiniuria̓ eius īdignantes. patris et matris iue motem vindicarent. Qui in ira magna cōmoti. cū exercitu magno burgūdiaꝫ petierunt. cōtra ſigiſmūduꝫ et godomarū reges filios gondobandi. Tūctemporis. edificauit ſigiſmūdus rex monaſteriūſanctorum mnartirum agaunenſiū in burgundiaſancti mauricij cum ſocijs. ſex milium. de. vj. martiruꝫ Cōmoto igit̉ exercitu burgūdionū cōtra lodomirem regem et hildebertum et lotharium fratres. filios lodonei illiſqꝫ inter ſe pugnantibꝰ burgūdones ſūt ceſi cū godomaro. Sigi ſmūdꝰ vero