de doctrina criſtiana libro tercio. Tyconiꝰ qui cōtra donatiſtas inuictiſſimꝰ ſcripſit. cum fuerit donatiſta. & illic inuenit̉ abſurdiſſimi cordis vbi eoſnon ex omni ꝑte relinquere voluit. fecit libꝝ queꝫregularem vocauit. quia in eo ſeptem regulas excutus eſt. quibꝰ quaſi clauibus diuinaꝝ ſcripturarum aꝑirentur occulta. Quarum pͥmam ponit dedomino & eius corpore ſcꝫ vt non heſitemꝰ. qn̄ acapite ad corpꝰ. vel a corpore ad caput tranſitur.&tamen ab vna eademqꝫ ꝑſona non recedit̉. Secunda eſt de corpore domini bipertito. vel potiusde corpore eius vero & ſimilato ſiue de ꝑmixta eccleſia. que regula lectorem vigilantem requirit.quādo ſcriptura cū adalios loquat̉. vel de alijs tāqͣm ad eoſip̄os ad quos loquebat̉: vel de eis de quibus loq̄batur. loqͥ videt̉ tanqͣm vnū ſit vtrorūqꝫcorpꝰ. ꝓpter tꝑalē ꝯmixtōeꝫ & ſacramentoꝝ communiōeꝫ Tercia eſt d̓ ſpū & litera Quarta de ꝑte& toto. Quinta de tꝑibꝰ. q̄ duobus modis vigetaut tropo ſynodoche. aut legitimis numeris. Eexta de recapitulatōe. Septima de dyabolo & eiuscorpore.¶ VIII.¶ De ſeuero& ſcriptis eius: ¶ Helinandꝰ.Odē tꝑe ſulpiciꝰ ſeuerꝰ florebat in aquitania. apd̓ vrbē toloſā. gn̓e & literat̉a nōbilis. paupertatis & humilitatis amore ꝯſpicuus.carꝰ etiā viris ſanctis martino & paulino. & ſcripſit non ꝯtemnenda opuſcula. Epl̓as ad amorē dei& ꝯtemptū mūdi exhortatorias ſorori ſue multas.& ad ſupͣdictū paulinū volanum duas aliaſqꝫ adalios. ſed qͥa in aliquibꝰ etiā familiaris neceſſitasinſerta eſt. nō digerunt̉. Compoſuit etiā cronica.et vitā beati martini. et collatōꝫ poſtumiani & galliſe mediāte & iudice habita. Hic in ſenectute ſuaa pelag anis deceptꝰ. & agnoſcens loqͣcitatis culpam. ſilentiū vſqꝫ ac mortem tenuit. vt peccatumqd̓ loquendo ꝯtraxerat. tacendo penitꝰ emendarꝫActor. Scripſit ſeuerus de vita & actibꝰ ſancti martini. pͥmo qͥdē ad deſideriū. li. i. virtutibuseiꝰ & miraculis plenum. qui fere ꝑ totū orbē legitur. cuiꝰ etiā flores ſupͣ poſuimus Deinde ad eulebiū p̄ſbiteꝝ. de quodā miraculo quod in p̄fato libro omiſerat epiſtolā .i. hoc & nos ſupͣ breuit̓ poſuimꝰ. Ad aureliū dyaconem. de hoc ꝙ eūdē aſcēdiſſe in celū viderat epiſtolā. i. Ad baſulā ſocruꝫſuam. de tranſitu eiuſdem tractatū .i. Scripſit &ꝑ dyalogū libroſ. iij. vnū ſcꝫ de narratōe poſtumiani amici ſui. qͥ cauſa ip̄iꝰ ab oriente venerat. vbi an̄edemit. & īnotrieniū patriam relinquens ſe contulerat. omnemqꝫ ſue ꝑegrīatōis hyſtoriā ei retulerat. p̄ſentē galxlo qui fuerat p̄fati martini diſcipulꝰ. Duos auteꝫſeq̄utes de narratōe eiuſdem galli. qui & ip̄e perjaubiduum multa de beati martini v̓tutibꝰ eiſdē preſentibꝰ retulit. De his omnibus hec q̄ ſequunturexcerpſi.¶ IX. ¶ De initio ꝑegrinatōis poſtumiani.Ate hoc trienniū inquit poſtumianinusquo tꝑe tibi ſuplici hinc abiens valedixivbi narbone nauē ſoluimꝰ. qͥuto die portū affrice intrauimꝰ. adeo ꝓſpera dei nutu nauigatio fuit. libuit animo adire carthaginem. loca viſitare ſanctoꝝ. & p̄cipue ad ſepulcꝝ cypriani martiris. xv. die ad portum regreſſi. ꝓuectiqꝫ in altumalexandriam petentes. reluctante auſtro pene inſyrtes illati ſumꝰ. Quod prouidi naute cauentes.iactis naues anchoris ſiſtūt. Sub oculis autē terra ꝯtinens erat. in qua ſcaphis egreſſi ſumꝰ. cumvacua ab humano cultu omīa cerneremꝰ. ego ſtuidioſiꝰ explorandoꝝ locoꝝ gratia longiꝰ ꝓceſſi. trbus fere a litorē miliaribꝰ tuguriū ꝑuū inter arenas conſpicio. cuiꝰ tectū ſicut ſaluſtiꝰ ait qͣſi carina nauis erat ꝯtiguuꝫ terre. ſatis firmis tabulatisꝯſtratum. nō ꝙ ibi vis imbriū vlla timeat̉. fuiſſe eīillic pluuiā neqn̄ quideꝫ auditū eſt. ſed ꝙ ventorūea vis eſt. vt ſiqn̄ vel clementiore celo aliqͣntulusſpirare flatꝰ ceꝑit. magis in illiſ terris ꝙͣ ī vllo mari naufragium ſit. Nulla ibi germina ſata in illa ꝓueniūt. quippe inſtabili loco arentibꝰ areniſ ad omnem motū ventoꝝ cedentibꝰ. Veꝝ vbi aduerſaq̄dam a mari ꝓmōtoria ventis reſiſtūt. terra aliqͣntulū ſolidior. herbam rarā atqꝫ hyſpidam gignit.Ea ibi ſola meſſis eſt q̄ celeritate ꝓuentꝰ per naturam ſolis ſiue aeris ventorum caſus euadere ſoletQuippe fert̉ a die iacti ſemīs. xxx. die matureſcere. ꝯſiſtere aūc ibi homines non alia ratō facit: qͥꝑ omnes liberi ſunt a tributo.¶ XNarratio poſtumiani de loco deſerto quam explorauerat.Go ad tuguriū illud quod eminus ꝯſpexeram ꝑtendi. Inuenio ſenem ī veſte pellicea. molā manu v̓tentē. ꝯſalutatꝰ nosbenigne accepit. eiectos nos in illud litus exponimus. & ne ſtatim repetere curſum poſſimꝰ mollicia attineri. egreſſos in terrā vt eſt mos humani īgenij. naturā locoꝝ. cultūqꝫ habitantiū voluiſſe cōgnoſcere. xp̄ianos nos eſſe. id p̄cipue quere̓. an eſſent aliqui inter illas ſolitudines xp̄iani. Tū veroille flens gaudio ad genua noſtra ꝓuoluit̉. Iteruꝫnos ac ſepiꝰ exoſculatos inuitat ad orationē. Deinde poſitis in terra neruo cum pellibus facit nosdiſcūbere. Appouit prandiū ſane locupletiſſime dimidium panem ordeaceū. Eramus aūt nos quattuor ip̄e erat qͥntus faſciculū & herbe intulit. cuiusnomē excidit. q̄ mente ſimilis exuberās folijs. ſaporē mellis p̄ſtabat. huiꝰ predulci admodū ſuauitate delectati atqꝫ ſatiati ſumus. Ad hec ſubridensego ad gallū meū. Quid inqͣm galle. placꝫ ne tibiprandiū faſciculus herbaꝝ. & panis dimidius viris qͥnqꝫ. Tunc ille ſicut ē verecūdiſſimꝰ aliqͣntulūerubeſcens. dum fatigatōem meam accepit. facisinquit ſulpici tuo more. qui nullā occaſionē ſi quatibi porrecta fuit omittis. quin nos edacitatis fatiges. ſed facis inhumane. qui nos gallos hominescogis exēplo angeloꝝ viuere. Em̄uero poſtumianꝰ. Cauebo poſt hoc cuiuſq̄m abſtinentiā p̄dicarene gallos noſtros arduū penitꝰ offendat exēplumStatuerā aūt etiā cenā tyrinenſis illiꝰ. vel ꝯſequētia (vii. em̄ diebus apud ip̄m fuimꝰ) referre conuiuia. ſed ſuꝑſedendū ē. ne gallus ſe eſtimet fatigariCeteꝝ poſtero die cū aliqui ex incolis ad nos viſēdos ꝯfluere cepiſſent. cognoſcimus illum noſtiumhoſpitem eē p̄ſbiterum. qd̓ nos ſumma diſſimuſatiōe celauerat. Deinde cū ip̄o ad eccleſiā ꝓceſſimꝰq̄ fere duobꝰ milibꝰ aberat a ꝯſpectu noſtro. īteriectū mōtis excluſa Frat aūt vilibꝰ texta v̓gultisn̄ multo ambitioſior ꝙͣ noſtri hoſpitis tabernaculū. ī quo niſi īcuruꝰ qͥs nō poterat ꝯſiſte̓. Cūqꝫ hominum mores q̄reremꝰ illd̓ p̄claꝝ aīadu̓timꝰ. nihileos neqꝫ emere. neqꝫ vēdere. Quid ſit fraus autfurtū neſciūt. auꝝ atqꝫ argentū q̄ pͥmā mortalesputāt. neqꝫ hn̄t. neqꝫ habere cupuit. nam cū egop̄ſbitero illi. x. nūmos aureos obtuliſſeꝫ refugit.XI. ¶ De certamīe ep̄oꝝ & monachoꝝ alexā.ſuꝑ libris origenis.