mouet humane nature ſic ante oculos veſtros deficientis. ſed putrefacta intrinſecꝰ ad ꝯdemnationem veſtram ſeruatis. Tunc illi inquiunt. non habemus quibꝰ pecuniā egenis diuidendam crederedebeamꝰ. omnes em̄ negociari ꝓ ſuis cōmodis volunt. At ille ait. Qualiſ vob̓ videor Scimꝰ īquiūtſeruū dei te eſſe. Credite ergo inquit michi pecunias veſtras. & ego miniſteriū ꝑegrinoꝝ miſeroꝝſuſcipiam. Accepta itaqꝫ pecunia certis ꝑietibusporticꝰ ciuitatis intercluſit. & trecentos in eis lectos poſuit. in qͥbus fame ꝑeuntes reficiebat. egrotantes quoqꝫ curans. & morientes ſepeliens. Impleto autem anno illo poſt quem frugū copie grādes fuerunt ad cellam redijt. in qua poſt ſpaciumvniꝰ menſis obijt. Apud hicroſolima vidi quendāadoliū nomine tharſenſeꝫ genere. qͥ cum illo veniſſet nouū ſibi quoddam & vltra homines ꝓpoſituꝫconuerſationis aggreſſus. ita vt etiā demones auſteritatem vite eiꝰ ꝯtremiſcerēt. & ab ea fugerentNam ꝑ quadrageſimam qͥdeꝫ qͥnto die. reliquo anni tempore poſt biduum. ſemꝑ cibū ſumere cōſueuerat. A veſpertīs horis uſqꝫ ad matutinoꝝ tꝑs īileirualoco montis oliueti ſtanſ. vnde ſaluator aſſumptꝰeſt. orando & pſallendo ꝑnoctabat. & ſue ſub niuibꝰ. ſiue ſub pluuijs vel pruinis īmobilis ꝑmanetam nocteꝫ inbat Et poſtqͣm eo modo ſolitū tempꝰ impleueratſigno mallei quo fratres excitabat omniū cellaruꝫfores ꝑcutiens eos ad oratoria ꝓpria deducebat.a contra deuIn quibꝰ cū vnoquoqꝫ eoꝝ vnum vel alteꝝ in anugiter ſine tetiphonas pſalmū canens. totidem cū ſingulis preces fūdens ſic ante lucem ad cellulā ſuam redibarQuē certe fratres veſtibus ſuis ſpoliatū aquaꝫ ſetꝰ eſt. Quodāpiꝰ diſtillantibꝰ. alijs induebant donec ille ſiccerētur. Sic ergo pauliſꝑ ſomno refectꝰ vſqꝫ ad horāterciam. iterū pſalmos canens. ad alterius diei vextue iptiutiſperam venire nitebatur. Innocentius preſbitercum quo vixi tribꝰ annis ſimpliciſſimꝰ hoīm fuit.rti ſie fuirqui cū olim ſub īperatore ꝯſtantino militaſſꝫ. ſeculo renunciauit. filiū ſuū paulū maledixit. eo ꝙfiliam p̄ſbiteri cuiuſdam corrupiſſꝫ. dep̄catus eſtdeū dicens. Da illi domine talem ſpiritū. vt in carip̄as ꝓph̓iſtne ſua nūquā tempꝰ inueniat ad peccādū. Rectiꝰem̄ fore credebat. ſi cum atrocitate de monis. ꝙͣ ſicū īpuritate corporee voluptatis certaret. Qd̓ vtdixit. ita factū eſt. Nam etiaꝫ vſqꝫ nunc idem parlus ferreis cathenis vinctꝰ ī monte oliuēti ꝯſiſtita demone vexatꝰ. ¶ LXXXVIII. ¶ De ſācto philoromo p̄ſbiteroHiloroniꝰ quoqꝫ p̄ſbiter fuit in regionegalacie. cū quo etiam fui multo tēpore:LIHic quondaꝫ imꝑante iuliano ſeculo renunciauit. Interrogatuſqꝫ ab illo magna ei cū auctoritate reſpondit. Tunc ille prius caluicie eifacta v̓berari eum a pueris iuſſit. Qui plagarumſuppliciū patientiſſime ferens. maximas ei gratiasegit. Huic tamen inter principia cū fornicatōe &ingluuie maxima fuit pugna. ſed illos ille ſpirituales morbos ita ſuꝑauit. ſicut aliquiſ īmenſum ignēvalidiſſimis aquis extinguit. in quadam em̄ cellūla ſe clauſum ferro ſemper onerauit. nec panē detritico factum. nec vllū coctū ignibꝰ cibū ſūpſit.& ſic demū in. xviij. annis p̄fatis paſſionibꝰ domitis deo gratias egit. Cui & frequens & varius cūimpuris ſpiritibꝰ ꝑ annos. xl. patientiſſime intravniꝰ monaſterij clauſtra degenti ꝯflictꝰ fuit. Etvt ip̄e nobis referebat ꝑ annos. xxxij. ex nullo pomoꝝ gene̓ guſtauit Cum aūt metꝰ mortis ip̄m aliquando vexaret ꝑ. vj. annos ſe clauſit intra memoſiam mortuoꝝ. vt demonem quē ex ſepulture formidine terribilem ſentiebat in ſepulcris habitādoſuꝑarꝫ. Dicebat etiam ꝙ exquo baptizatus fueratalieno pane ſine cauſa ſe vſum fuiſſe neſciebat. qͥnetiam ex laboribus ꝓprijs. ccl. ſolidos elephantioſis p̄ſtiterat. Idem quoqꝫ pedeſter multa ſanctoꝝloca orationis cauſa petijt. vt romani alexandriamhieroſolimaꝫ. Ad noſtrā etiam edificatōnem ſepius dixit nō ſe meminiſſe ꝙ vnqͣm ſenſibꝰ ſuis a d̓oſeꝑatꝰ fuit.¶ LXXXIX.¶ De ſanctis mulieribꝰ euſtochio & melania.Vltas quoqꝫ feminas vidi viriles mores¶ A Lalam rrbicā doxocii matreꝫ prudente ac& honeſtos habentes. int̓ quas & pauſpiritualem mulierem. cuiꝰ filia euſtochium vſqꝫhodie apud betlehem ī monaſterio ſuo degit. virgo caſtiſſima ſecum habens virgines quiquagītaSancta quoqꝫ melania fuit uiulier vrbica. marcelliani exconſulis filia. que xxii. etatis ſue anno viduata. & eterno ſponſo diuinitatis amore perpetuo copulata. nulli ꝓdens animi ſui ſecreta. q̄īmobilis habere videbat̉ cū certis pueris & puellis in nauem miſit. ſicqꝫ feſtinans alexandriā nauigauit. illic omnibꝰ venditis. & in pecuniā aurumqꝫ redactis. vitrie montem attigit. ibiqꝫ venerabiles patres vidit. pampo. arſiſiū. ſerapionē. pafunciū. yſidoꝝ. & dyoſcoꝝ. Apud quos in deſertis locis. vi. tm̄ menſibꝰ ꝯmorata. omnes qui illic erantſanctos viros ꝑagrans viſitauit. Poſt hoc cū alexandrie p̄fectꝰ auguſtalis yſidoꝝ. pafunciū: pābo& āmoniū. &. xii. epiſcopos & p̄ſbiteros. & aliosquoſdam vſqꝫ ad. exii: numero circa paleſtinā &dyaceſaream dānaſſꝫ exilio. hec illoſ ſecuta miniſterium ſuū eis ex ꝓpriis facultatibus tribuit. & cumacuſtodibꝰ ꝓhiberet̉ hoc face̓. tūc illa veſte puerili ſumpta circa veſꝑtinas horas d̓ferebat eis omnia vite neceſſaria. Quo cognito. paleſtine conſolaris putans ꝙ terrore quodam ex eius pecūia ſinus ſuos implere poſſꝫ iuſſit eam corripi & in carcerem trudi. Que tunc ei ꝑ internuncios ſic mādauit. Ego inquit illiꝰ filia. & illius cōiunx fui. nuncvero ſum ancilla xp̄i. Nec vales igit̉ in aliquo meterrere. nec quicqͣm de rebus meis auferre. Neqꝫem̄ ob vilitatem pn̄tis habitus me putes ꝯdemnendam. qͥa facile ſi uelim extollere poſſum meipſam.ne aūt hoc ignorans ꝑiculum aliquod aut crimen īcurras. idcirco tibi iſta mandaui. Sic nimirū ꝯtraimprudentes aut ſuꝑbos interdum oportet arrogātia vti: His itaqꝫ verbis territꝰ iudex. ei factūſuū excuſauit. & eam vt meruerat honorauit. atqꝫvt ad p̄dictos viros quotiens vellet accedere iuſſit. Quibus ab exilio reuocatis. mōaſteriū ꝓpe hieroſolimam ſibi fecit. in quo. xxvii. annoꝝ tempusimpleuit. quinquaginta ſorores v̓gines ſecum habens. Erat etiam cum ea rufinus ciuis ytalicus exopido aquileie. vir ſapiens. nobiliū fortiumqꝫ mōrū. qͥ & ad p̄ſbiteratū poſtea meruit ꝑuenire. Igit̉in. xxvii. annis omnes apud hieroſolimam ſanctos& ꝑegrinos. ep̄os monachos & v̓gines (hoc enīdeo vouerāt) ſuſcipere ꝓpriis ſumptibus ac foue̓ꝯſueuerunt. omneſqꝫ uenientes ad ſe exemplo talimeliores fecerūt. Sed &. cccc. monachos qͥ ſe ꝓpt̓paulum ab eccleſia ſeꝑabant. rurſus eccleſie ſāctereddiderūt. plureſqꝫ etiam alios homines ꝑuerſeſecte natura ſuadendo iugiterqꝫ ducendo ad eccleſiam reuocauerunt.