Druckschrift 
4 (1473)
Entstehung
Seite
46r
Einzelbild herunterladen
 

Septentrionalis etem̄ poli aciem altiſſimā ſempe̓ſuꝑ nos ne vnꝙͣ occultari conſpicimꝰ. ip̄mqꝫ totūintegrum ꝑfectūqꝫ videmus. Aliud quoqꝫ ridicūloſum dicunt val de .ſ. filijs iacob patrē ſuū portātibus ad ſepulerū. filios eſau patrē ſuum ſimiliterad ſepulcrū deferētes cū magno comitatu eis occurriſſe. vt cum vtrīqꝫ magnus eſſet exercitꝰ ſinguleqꝫ ꝑtes ſibi vellent ſepulcrū vendicare. Danaiūt montē aſcendiſſe. tanteqꝫ magnitudīs lapidēp̄cidiſſe. quanta multitudo totius exercitus eſaueſſe poſſet. Ip̄amqꝫ molem capiti ſui impoītam attuliſſe vt ſuꝑ hoſtium cuneū illam ꝓijciēs omnesvno ictu ꝓſterneret. Cūqꝫ adueniēs iā ambos cuneos ꝯcordes inueniſſꝫ. molem quē attulerat ī mare ꝓiecit. cuius magnitudīe aquā maris terminoſſuos excedens duas ciuitates ſui effuſione ſubuertit. Et ip̄e ſunt quas lōgo temꝑe poſt pharao rexegipti filios iſrhael edificare p̄cepit. Nonne queſoriſu ſummo digna tibi videt̉ adinuentō hec. Cumem̄ filij iacob adhuc tātum mō. xij. eſſent. viri eſaude tribu ſua iam quadringēti exiſtebāt. Nunc e̓gonumero filiorū iſrhael creſcente quāto maior exiſtimari poteſt filiorū eſau numerus fuiſſe. Tantaꝫem̄ oportuit eorū multitudinē exiſtere. vt & filijſiacob & toti egiptioꝝ gēti que cū ioſeph veneratpoſſet obſiſtere. Nunc itaqꝫ diſcerne quid horumdignius ſit admiratōne .ſ. vel vbi tantū inueneritmontem. vel quo monte tante magnitudīs moleꝫvel quomō in capite tanti pōderis potuerit geſtare molē ul̓ lapidem. vt tam magnā ꝓſternere poſſet cohortem. Libet adhuc aliud innoteſcēdo ridiculum maiorē oſtendere fatuitatē ip̄orū. Aiūt em̄ꝙ moyſes ꝓpter legem ſuſcipiendā in celū aſcend̓rit. & ibi cū angelis taliter altricatꝰ ſit. Dicebātem̄ inquiūt angeli ad eum. Legem hanc ferre tibimīme ſinimꝰ. quā nobis pluſꝙͣ filijs iſrhael neceſſariam eſſe ſcimus. Ad hoc moyſes inſolita viſiōeꝑterritus. nichil reſpondere p̄ſumpſit. ſed domīoſe cōfortante. & vt ſecure reſponderet p̄cipienteangelis ait. Cum lex iſta regendorū corpoꝝ ꝯtimeat p̄cepta. non ſatis cōſidero cur vobis qui ſpūalis tantum creatura eſtis ſit neceſſaria. Ad hoc nōhabentes quid dicerēt angeli. ꝯticuerūt victi. Demoyſi ergo victoria fertiſ deum riſiſſe & valde letatum fuiſſe. & ita moyſē poſt triūphum cū legealacrē deſcēdiſſe. Quid queſo fatuitatis in hac laſciuia continet̉. Quomō em̄ moyſes corꝑiſ mole d̓p̄ſſus altitudinē celi potuit aſcendere. aut quomōdeo legem dare volente āgeli ꝓhibere. Quid iteꝝſtolidius eſt ꝙͣ dicere deum vno vincente & aliovicto exultare. ac puerili modo ridere. Item ſi angeli vt dicitis legis illius retinende tā auidi erātcur non eam a deo queſierāt. Vl̓ quid ꝓderat eiſꝯtentōnibus deſeruire. poterant em̄ legem ipſametiam cū iudeis obſeruare. nec erat ratio cur eammoyſi deberent inhibere.CLXIL. De quibuſdam alijs fabulis eiuſdēmIxerunt p̄terea. ꝙ chore dum heremū cūmoyſe & filijs iſrhael p̄teribat. tricētoscamelos onuſtos habebat nichil aliud ferentes niſi ſolas theſauri eiuſdem claues. que vid̓licet de uaccarū corijs omnes facte erant vt leuiꝰferri poſſent. Nunc e̓go ſi placet ꝯputemꝰ. & vtꝝhoc ſtare poſſit videamus. Demus libre. vij. claues adminus & ꝙ camelus adminꝰ ſexcētas tulerit libras ſupponamꝰ. erūtqꝫ claues triamilia ſexcēte quas vnus ferebat camelꝰ. Fientqꝫ claues tre-xxvjcentorū camelorū mille & octogintamilia. Sꝫ cūquelibet clauis adminus ſit vnius arce. quot ſūtclaues ꝓculdubio totidē erunt & arce. Dent̉ itaqꝫ cuilibꝫ cāelo due arce & erūt cāeli ferēteſ arcasl. xl. M. Sed & iuxta diuitū quibus maior eſt cura de cuſtodiendis diuitijs cōſuetudinē oportuitadminus duos camelos vnū habere cuſtodē qͥ cuꝫſūma diligētia theſauros obſeruaret. vix etiā dormitaret. Sicqꝫ camelorū cuſtodes inueniunt̉ ducēti &. lx. M. Scriptura vero atteſtāte didicimꝰ ꝙexercitus chore ꝑ domos & cognatōnes & familias ſuas non erant nͥ octomilia. dc. Non minꝰ hiſomnibus cuilibet p̄ſtat ridiculū alid̓ quod ip̄i memorant factū. Dicunt em̄ angelū mortis cuidamviro nomine ioſue filio leui doctori apꝑuiſſe eiqꝫdixiſſe. Ad hoc veniſſe me noueris. vt animā tuaꝫſuſcipiam & moriaris. Nequaꝙͣ ille inquit faciaꝫqd̓ hortaris niſi prius michi ꝑadiſum oſtenderis.Suſceptū igit̉ angelus in alis ſuis duxit ad locuꝫvnde videret ꝑadiſum. Quem ille vt vidit d̓ alisangeli dilapſus in ꝑadiſum ſe cadere ꝑmiſit. Angelus ergo deceptū ſe eſſe dolens. irato vultū nimis egredere inquit vt moriaris. Nequaꝙͣ ait illeegrediar. Cunqꝫ ſecundo ac tercō angelus idipſūcum magno clamore repeteret. & ille verba eiusnegligeret. ꝯmotus nimiū angelus ad deum ꝑgēsquerimoniā fecit rei huiuſ. Deus aūt eum rogauitredire. vt hoīeꝫ illū de ꝑadiſo egredi p̄ciperꝫ ē xd̓inomine. Itaqꝫ veniens angelus ad ꝑadiſū ait. Deus vt egrediaris p̄cepit. Iurauit ille & ait. Per deum nunꝙͣ egrediar. Angelus ad deum redijt et dixit. Iureiurando ſe nunꝙͣ egreſſurū inde firmauitDans itaqꝫ iudiciū deus reſpondit. Omnia volūmina vite & actuuꝫ eius reuolue ac diligenter relege. ſiquādo eum iuraſſe ac peioraſſe īueneriſ. nūcquoqꝫ nichil ſibi iuraſſe valebit Si vero nunꝙͣ ꝑiuriū fuiſſe ꝓbaueris. hac vice nequaqͣ timebit. Itaqꝫ illius vite volumina omnia diſcutiēs ſtudioſenunꝙͣ inuenit eum peioraſſe Dimiſit ergo illuꝫ victus. qui vt dicitis vſqꝫ hodie ꝑmanet incolumiſatqꝫ viuus. Cōſiderate nunc quēſo ꝙͣ riſu digniſſima notari poſſint in hoc ſermūculo. Quid enimplus meremur. an fatuitatē angeli qui callidā hominis artem nō prius agnouit. an hominē qͥ audito ꝑ angelum dei p̄cepto contra i p̄m p̄ceptū iurare auſus fuit. An dicemꝰ impotentiā dei fuiſſe ꝙnon niſi ꝑ mendaciū illum de ꝑadiſo potuiſſet expellere. An ip̄ius dei aſcribemus ignorātie ꝙ aliter ſcire non potuit vtrū ꝑiurus fuiſſet. niſi eiusvite librum reuolui iuberet. Plane hec omnia fatuitate ſunt pleniſſima. CXXX. bterum de ceteris eiuſdem.Ec minꝰ ſupradictis ſtupendū illud mōſtrū quod og rex haſan videns ingenteꝫfiliorū iſrhael exercitū. videlicet ſexingētamilia & triamilia. & quīgentos viros. a. xxx. annis & ſupra exceptis mulieribꝰ & ꝑuulis qui ſupputari non poterant. molem inaudite magnitudinis capiti ſuo impoſuit. Et cum ea totam expeditōnem ꝓſternere voluit ſed vpupa videlicet auismīma eidem moli ſuꝑſedit. eāqꝫ tādiu roſtro ſuoꝯcudit. donec foramie magno iuxta quantitateꝫcapitis eius ꝑacto moles caput trāſiliens ī humeris eiuſdem ſubſedit. Capite autē ſano et īcolumicorꝑe toto fortaſſis adhuc eam a collo ſb̓leuaſſetniſi adauctorū ſubito dentiū quātitas impediſſetMox enim vt lapis in collum eius deſcendit. ita