poſt celebratum nocturnarum horarum diuinum officium: dum irem repauſare etvellem ſomnū capere venit vox ad me terribiliter dicens. Karole exiet a te ſpiritustuus modo in hora nō modica. Statimqꝫ fui raptus in ſpiritu. et qui me ſuſtuliterat candidiſſimus: tenens in manu ſua glomerem lineum / clariſſimū: iubar lumi-nis emittentē: ſicut ſolent comete facere. qn̄ apparent. Cepitqꝫ illum diſſoluere et di-xit ad me. Accipe filū glomeris micantis et liga et noda firmiter in pollice tue ma-nus dextere quia ꝑ illum duceris in laborinteas infernoꝝ penas. Hoc dicto p̄ceſ-ſit me velociter: diſtorquens filum luciflui glomeris: duxitqꝫ in ꝓfundiſſimas val-les igneas. que erant plene puteis ardentibꝰ: pice et ſulphure: plūbo et cera ⁊ adipe.Ibi inueni pontifices patris mei et auunculoꝝ meoꝝ. Quos cum pauens interro-garem cur tam grauia paterentur tormenta? Reſponderūt. fuimus epiſcopi patristui et auunculoꝝ tuoꝝ et dum debuimus illos ⁊ populū illoꝝ de pace et concordiaadmonere: ſeminauimus diſcordias / et fuimus incentores maloꝝ. ideo nunc incendium in iſtis tartareis ſupplicijs patimur: et nos et alij homicidioꝝ et rapinaꝝ amatores. Huc et tui ep̄i et ſatellites venient qui ſimiliter amant nunc facere. Et dū hectremebundus auſcultarē: ecce nigerrimi demones aduolantes cū vncis igneis vo-lebant apprehendere filū glomeris quē in manu tenebam et ad ſe trahere. Sed reuerberantibꝰ radijs illius glomeris nō valebant illum attingere. deinde poſt tergū me-um currentes. voluerūt me aduncare. et in ip̄os puteos ſulphureos precipitare. ſedductor meus qui portabat glomerē: iactauit ſuꝑ ſcapulas meas filum glomeris: etduplicauit illū: et traxit me poſt ſe fortiter. Sicqꝫ aſcendimus ſuꝑ mōtes igneos al-tiſſimos: de quibꝰ oriebant̉ paludes et flumina feruentia et omnia metalloꝝ generabullientia. vbi repperi innumeras animas hoīm et principū patris mei / et fratū me-orum: p̄cipitatas alias vſqꝫ ad capillos: alias vſqꝫ ad mentū: alias vſqꝫ ad vmbilicūet clamauerunt ad me eiugulando. Dum viximus amauimus tecū et cum patre tuoet cum fratribꝰ tuis et cum auunculis tuis facere prelia et homicidia / et rapinas / ꝓcupiditate terrena. ideo intra iſta bullientia flumina et metalloꝝ diuerſa genera tor-quemur. Et cū ad hec timidus accederē: audiui retro me aīas clamare. Potētes potenter tormenta patientur. Et reſpexi ⁊ vidi ſuꝑ ripas fluminis bullientis fornacespiceas et ſulpureas plenas magnis draconibꝰ ⁊ ſcorpionibꝰ et ſerpentibꝰ diuerſi generis. vbi et vidi aliquos patris mei principes et fratrū meoꝝ et auunculoꝝ meoꝝdicentes mihi. Heu nobis karole. vides qͣꝫ grauia habemus tormenta ꝓpter noſtrāmalitiā et ſuꝑbiam et mala cōſilia que regibꝰ noſtris et tibi dedimus ꝓpter cupidita-tem. Cūqꝫ dolendo congemiſcerē: accurrerūt ad me dracones: apertis faucibꝰ/ ple-nis igne ſulphure ⁊ pice: volentes me inglutire. At ductor meus triplicauit ſuꝑ mefilū. a cuiꝰ radijs claritatis ſuperata ſunt ora eoꝝ ignea: et ꝑtraxit me validius. et deſcendimus in vnā vallem que erat ex vna parte tenebroſa et ardens velut clibanusignis. Ex altera vero ꝑte tam ameniſſima et ſplendidiſſima vt nulla ratione dicerevaleam. Uerti me cōtra tenebroſam et flāminomam partē: vidiqꝫ ibi aliquos regesde meo genere in magnis ſupplicijs Et tunc nimis anguſtiatus putaui me ſtatim inillis ſupplicijs demergendū a gigantibꝰ nigerrimis qui ip̄am vallem conflāmabantgeneribꝰ igniū. et valde tremens: glomeris filo illuminante oculos meos: vidi ē la-tere vallis pauliſper albeſcere fumū ibiqꝫ duos fontes fluere. vnus erat nimium calidus: alter vero clarus et tepidus: et erant ibi duo dolia. Cūqꝫ illuc irem filo glomē-ris regente greſſus meos: intentus ſuꝑ vnū dolium vbi erat feruens aqua. vidi ibipatrem meū Ludouicū ſtare: vſqꝫ ad femora. Et dum eſſem nimis dolore aggraua-tus: et angore ꝑcuſſus dixit. Dn̄e meus karole noli timere. Scio qꝛ reuertetur rur-ſus ſpiritus tuus ad corpus tuū. et permiſit te deus huc venire vt videres ꝓpter quepcc̄a ego et oēs qͦs vidiſti talia toleramus ſupplicia. vno enī die ſum in iſto feruen-tis dolij balneo: et altero die tranſmittor in alio iſto ſuauiſſimo aque dolio. et hoc fitprecibꝰ ſancti Petri atqꝫ Remigij. cuius patrocinijs hactenus genus noſtrū regaleregnauit. Et ſi mihi ſubueneris citortu et mei ep̄i et abbates ⁊ oīs ordo eccleſiaſticus