et conſenſu factus eſt rex Hieroſolimitanus. in quo regno ſeptem ſucceſſiue regeschriſtiani ꝑ octogintaocto annos fuerūt. Deficientibꝰ tandē auxilijs occidentaliūregionū poſt diutinos ſudores: acerrimas et aſſiduas pugnas cū hoſtibꝰ atqꝫ pluri-mas ꝑpeſſas calamitates ꝓpter ꝯtinuos aſſultus et incurſus hoſtiles. vel victualiuꝫpenuriā Hieruſalē iterū a thurcis capta eſt. Anno ſcꝫ dn̄i. M. c. lxxxvij. die ſecūdaOctobris. Sub octauo rege chriſtiano ibidem Guidone. Ac a ſarracenis exhincvſqꝫ in hodiernū tꝑs poſſeſſa. Eminebāt aūt in dicto exercitu incliti ducis Gotfre-di. iganifici fratres eius Euſtachius et Balduinus. Anſelmꝰ de ribo monte. Boamundus dux Appulie. Hugo magnꝰ frater Philippi regis francoꝝ. Balduinuscomes montenſis. Robertus comes flandrenſis. Stephanus comes bleſenſis. ⁊cͣ.Atqꝫ vt ait Guilhelmus nunqͣꝫ tot gentes in vnā cōire ſummā viſe ſunt. Opinionēhoīm numerus vincebat. qͣꝫuis eſtimaret̉. ſexageſies centū milia. qui oēs Hieruſo-lymam ꝑgebant. loca ſancta de poteſtate ꝑfidorum virtute magna tollentes. ſub duce p̄dicto Gotfredo. Preterea memoria dignū eſt quō anno mox ſequenti. id eſtM. c. lxxxviij. poſt generale ꝯciliū: pariſius celebratū. ingens militū ⁊ peditū mul-titudo cruce ſignat̉. ac de diuerſis partibꝰ ꝑ mare ꝑ terras loca adeunt tranſmarina.Et paulo poſt rex francoꝝ Philippus: et rex Anglie Richardus infinito agmine ⁊incredibili apparatu ac ꝓceribꝰ pene vniuerſis. ducibus. comitibꝰ. baronibus. militibus. archiepis et epiſcopis qͣꝫ pluribꝰ. mare intrant et oēs qui in militia alicuiushabebantur noīs iter arripiunt. tantā aliqn̄ fuiſſe motionē populoꝝ nulla meminitetas. hiſtoria refert nulla. Nam et Fredericus Imꝑator primus huius noīs cumfilio ſuo Henrico ⁊ vniuerſo exercitu cruce ſignati. eodē tꝑe trās mare abeūt. vbi etidem imꝑator poſt multa glorioſe in penitentiā patrata. fluuiū quendā tranſiens acequo cadens: vixqꝫ extractus paulopoſt diē clauſit extremū. Multa ſequentibꝰ an-nis ꝑ reges et principes diuerſos. duces qͦꝫ Bauarie ⁊ auſtrie vna cū nobili militi-teuthonum in ꝑtibꝰ illis glorioſe facta ſunt que longū nimis eſſet ꝑ ſingula explica-ri. Laudandi ꝓfecto ſunt viri iſti: in benefactis et generatōinibꝰ ſuis. et ꝑpetuis preconijs digni a poſteris habendi. quippe qui fide deuotōne et zelo magno in deū inqꝫ terras illas ſacratiſſimas moti. dolentes loca eadē a gentibꝰ ꝓphanari. atqꝫ ſalua-toris noſtri iniuriā. populiqꝫ chriſtiani obprobriū nō ferentes: militiā ſuā chriſtia-nam immo fidei ꝯſtantiā et feruorē in hoſtes crucis. cōſertis fortiter et ſtrenue ma-nibus. fuſis immenſis ac validiſſimis inimicoꝝ copijs ꝓbe egregie eximieqꝫ comprobarunt. nec antea ceſſauerūt qͣꝫ glorioſas illas terras e manibꝰ infideliū ereptasinſtar robuſtiſſimoꝝ quondā et religioſiſſimoꝝ machabioꝝ: occiſis ꝑfidis aut ꝓ-fligatis. in chriſtiane reipublice denuo: vel redegere ditionē vel ſaltem conabantur.Et qꝛ in ſuis corꝑibꝰ immania ꝑtulerunt tormenta. plurimi ex eis ꝓ chriſti nominemortui. Ideo ꝑcipere meruerūt omni ꝓculdubio immarceſſibilē eterne glorie coro-nam. Eorū ergo o reges et principes: ſucceſſores ⁊ heredes in dignitatibꝰ et bonis:virtutū quoqꝫ imitatores in mōribꝰ eſtote. Atqꝫ dum eoꝝ feruidā fidem / religionēeximiam / inuictiſſimos animos / preſtantiſſimāqꝫ ac celeberrimā in deū et eccleſiamſanctam: eius ſponſam deuotionē interlegendū recolitis. Uos qͦꝫ ab eoꝝ inſtitutishaud degenerare / rebꝰ et factis cōprobate / quoꝝ fati ſanguine: et ſtirpe ſancta ꝓgeniti eſtis. Equidē nō eſt hodie vt ꝓpheta aſſerit: abbreuiata manꝰ dn̄i vt nō poſſit nosſaluare a ꝑfidis: ſiue in multis ſiue in paucis. Deniqꝫ feruor fidei in populo chriſti-ano nō om̄iquaqꝫ eſt extinctus. Conſiliū p̄terea vobis deeſt minime / ſꝫ neqꝫ militesneqꝫ arma deficiūt: neqꝫ deerūt ſumptus. Quis enī fideliū nō ꝯcurreret vel rebꝰ velcorꝑe ad illoꝝ grauiſſimorū inimicoꝝ noſtroꝝ exterminationē. qui nil aliud qͣꝫ ſanguinem nr̄m ſitiunt: nec eo vnqͣꝫ ſatiantur. qn̄ tam cōmunis omniū vocat neceſſitasqn̄ tam publice totius eccleſie ad id hortantur erumne ⁊ miſerie: quibꝰ niſi occurratur: nec viuere nobis tutum erit in occidentis angulo extremo. Si modo fides no-bis eſſet zeluſqꝫ dei. plurime eſſent ad manū copie. diuitie apud pleroſqꝫ nō parue.multo iam ſtudio et tꝑe congregate. que in talem expeditionem: ſi vnqͣꝫ ſummorum
Druckschrift
Peregrinatio in terram sanctam : mit Widmungsvorrede des Autors an Berthold von Henneberg, Erzbischof von Mainz. Holzschnitte von Erhard Reuwich
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten