Druckschrift 
Peregrinatio in terram sanctam : mit Widmungsvorrede des Autors an Berthold von Henneberg, Erzbischof von Mainz. Holzschnitte von Erhard Reuwich
Einzelbild herunterladen
 

voluit vſurpare. Ambiebat iaſon frater onie ſummū ſacerdotiū adito rege. ꝓmittēsargenti talenta trecenta octoginta (Nam omnis ambitioſus in ſymoniā vt cōmuniter labitur) Is ip̄e iaſon quā ſententiā exceperit. quē vite habuerit terminū exitū vemachabeoꝝ liber docet. Fuit hoc viciū primū luciferi vt dictū eſt. qui equalem deoappetijt ſedem. O quanti hodie feda inſequūtur veſtigia eius. imo qͣꝫ pauci euaduntquibus dn̄andi libido nō dominet̉. ſed quē ſequimini miſeri. Nonne iſte eſt monsin quē aſcendit angelus ⁊ factus eſt diabolus. O ambitio. ſubtile malū. virus ſecre-tum. peſtis occulta. doli artifex. mater ipocriſis. parens liuoꝝ. origo vicioꝝ. crimi-nū fomēs. virtutū erugo. tinea ſanctitatis. excecatrix cordiū. ex remedijs morbos ꝓcreans. ex medicina languores. Heu longe ē a nobis eximiū ⁊ preclarū illud ſalua-toris noſtri exemplū qui oblatam gloriam culminis fugit. cū eum vellent facere re-gem. ⁊ tamen penam probroſe mortis appetijt cū ad patibulum crucis ſponte venit.Sed ſurda hec omnia prochpudor aure trāſimus. dum quiſqꝫ proprio ſe metituriudicio. nec maīoꝝ patitur aut expectat cenſuram. dū nec preceptis nec legibꝰ dignamur ſubijci. ſed erūpimus. ſed eſtuamus. ⁊ vltra noſtram ābitioſe protendimur mēſuram. efferimus noſmetip̄os in immenſum. practicamus mira. inauditas adinue-nimus vias. neqꝫ patimur ad nos deferri honores. ſed pro his ꝯſequendis p̄uola-mus. contendimus. certamuſqꝫ iure nobis deberi omnia arbitrantes. dū omnibusnos ſuꝑiores ⁊ meliores exiſtimamus. Adde (quod extreme dementie eſt) vbi ma-ior ⁊ clarior inſcicia ⁊ ignorantia eſt. ibi inſolentior arrogantia regnat. Blandimurnobis ex ſanctimonia ſtatus. extollimur de eius ſublimitate. de illius dignitate confidimus. neqꝫ cogitamus ꝙ ſicut canon inquit. non locus. non dignitas. nō cathe-dra. ſanctū faciūt. ſed vita ⁊ mores. Unde ex officio ⁊ ſtatus eminentia non licentiāpeccandi. ſed neceſſitatem potius bene viuēdi eccleſiaſtici viri ſe nouerint aſſecutosneqꝫ ex dignitatis altitudine audaciaꝫ delinquēdi ſibi ſumant. fallentes ſemetip̄os⁊ non recte arguentes. qꝛ videlicet ſcriptū legūt ſuis in canonibus. Nullus ſanctuꝫdubitare debet queꝫ apex tante dignitatis attollit. in quo ſi deſunt bona acqͥſita permeritum. ſufficiūt. que a loco ⁊ cathedra teſtantur. Et iterū. cathedra aut claros adhec faſtigia erigit. aut qui erigūtur illuſtrat. Ad que dicimus. plurimū falli eos qͥ deloci dignitate letantur. Nam predicta de illis intelligit canon. qui per bonos actusſuos. ſanctos predeceſſores imitantur. vnde ſubdit ꝙ ea que de cathedre ſanctitatedicta ſunt. ad illos pertinet. quos proprie cōuerſationis ſplendor decorat. Sed ꝓtanto ſanctos vocat canon. quia propter loci ⁊ cathedre ſanctitatem. boni ⁊ ſancti p̄ſumūtur. Neqꝫ vos reddat ſecuros o patres. alte dignitatis faſtigium ſed reprimatpotius ⁊ humiliet. ingens periculum ⁊ ipſis ceruicibꝰ veſtris imminens ſi vita obeſtdignitati. Quid paradiſo altius. quid tutius celo. ⁊ tamē homo de paradiſo peccā-do angeli de celo ceciderunt vt poſteris exemplo eſſent. qꝛ nō loci aut dignitatis amplitudo. ſecuritatem tribuit. ſed innocentia vite. Ecce in quanto verſamur ꝑiculo.In cūctis ceteris ſtatibꝰ culpa ſuos tenet actores. quilibꝫ ſuo punitur peccato. quiaſcriptum ē. Anima que peccauerit ip̄a morietur. In hoc aūt vno viuendi genere noſtro. nedū ſuo ſed alioꝝ paſtor ſcelere plectitur. populoꝝ damnat̉ iniqͥtate. dn̄o ꝑ ꝓphetam acerbiſſime cōminante. Si non fueris locutus vt ſe impius cuſtodiat a viaſua. ⁊ ille in iniqͥtate ſua morietur. ſanguinem eius de manu tua exqͥram. Qd̓ maiusꝑiculū illo poterit excogitari qͥs ſane mētis ꝯpos. ad id genus vite aſpiret vt animaſuā teneri obligariqꝫ baratro eligat ſi alij peccarint. In exordio hūani generis caynip̄e licet reprobus. tante tamē intelligentie fuit vt vite aliene curam abijceret inqͥensNūquid ego cuſtos ſum fratris mei. Repellebat a ſe caute fratris curam ne incau-tius pro fratre teneret̉. ille etem̄ fratris curā recuſabat. nūc prochdolor ad extraneorū. cuꝫ aꝑto ꝑiculo paſſim ꝓperet̉. currit̉ ab om̄i etate. a doctis ꝑiter ⁊ indoctis. quidvero tam dementie ꝓximū qͣꝫ alienoꝝ facinoꝝ ſtrictam rōnem ſe redditurū ꝓmitte-re. qui ſua aut non videt aut non intelligit. Grandis proinde ⁊ periculoſa ſarcina eſtcura paſtoris. Nam cuiuſlibet ouis deꝑditio illius ꝑiculum ē. ad quem ꝓpheta alt.