nitis. Et eorum omnibus erroribus ceremonijs et ritibus. Adiunguntur quoqꝫ cui-libet ſue ꝓprie littere ſiue caracteres quibus vtuntur vel ſcribendo vel loquendo ip̄e na-tiones. In fine eiuſdem tractatus oratiuncula quedā additur miſerum et miſerabilēorientalis eccleſie ſtatuꝫ modernū deplorans. Sed et diſputatio quedam ſerioſa et grauis cōtra eos / qui vnumquēqꝫ in ſua fide. lege vel ſecta. credunt poſſe ſaluari. Poſtremo de veris catholicis latinis qui perpauci ſunt Hieroſolymis fit memoria cum lamētationequadā lugubri. ſuper deſolatione eccleſie dei ſancte. et exhortatōne ad principesorthodoxos. eos ad eccleſie fideliorē cōtra perfidos defenſionem animando. Cuiusrei gratia in calce viſio quedam terribilis Carolo quōdam imperatori oſtenſa. annotatur ex ſpeculo hiſtoriali Uincentij beluacenſis ſumpta.In ſecunda huius operis parte principali. de ſecunda agitur pereginatione ab Hie-ruſalem per vaſtam ſolitudinem in montē Synai. ad diuam et inclitam ſanctāqꝫ virgi-nem et martyrem Katherinā. Cui etiam cōmendaticia quedam antefertur prefaciun-cula / ſicut et priori. Deinde ꝓfectionis ip̄ius ordo et proceſſus ab Hieruſalem vſqꝫin Gazera ciuitatem. et inde per deſertum vſqꝫ Syna deſcribitur. vbi et loca ſacra ſin-gula in montem dei oreb et Synai ex ordine explanātur et debitis notulis elucidant̉.Tandem regreſſus ex monte Synai per ortum balſami in Matharea villa exiſten-tem. et per Chayrum babiloniam ciuitatē ſarracenorum potentiſſimā ⁊ maximam. vbirex ip̄orum Soldanus reſidet. et inde per Nylum paradiſeum fluuium nobiliſſimū viqꝫ in Alexandriam quondam glorioſam vrbem. vnde et venetias reditur nauigio/ vbietiam de cōſtantinopolitane vrbis excidio et expugnatione digręſſiue agitur. ordinata ⁊oportuna explicatur narratione. Et in fine omnium quedā ponunt̉ ſcitu neceſſaria hisqui forte has volent in futuro deuotionis gratia ſubire peregrinatōes. quos fructu multiplici ſpirituali haud dubiū inde ditandos altiſſimꝰ ſaluos cōducat et reducat. Amen.Prefatio in opus tranſmarine peregri-nationis ad venerandum et glorioſum ſe-pulchrum dominicum in Hieruſalem eiustum laudes tum fructus paucis attollens.intentionemqꝫ exprimens auctoris ⁊ operis diuiſionem Incipit feliciter.Ancte et ſalubris profectionis atqꝫ peregrinatōnis tranſmarine Hieroſolymitane. laudes ampliſſimas. eximiam dignitatē. et preclaras v-tilitates cupiens hac cōmendaticia extollere oratione. ita paucis vtendum cenſui quo morem geram lectori. vt habeam nihilominus rationem dicendis quo orthodoxorū deuota pectora in eam prius fortaſ-ſis inclinata. etiaꝫ atqꝫ etiam faciaꝫ inclinatiora. Atqꝫ in primis hincmihi arbitror exordiendū. ꝙ cum perſpicuū ſit iuxta philoſophicā aſſertionem a terminō ad quem motū accipere ſpeciē ⁊ rationē atqꝫ etiam dignitatē. Hinc ex terre ſancte ſuper cunctas preeminentia / huius ꝑegrinationis laus et cōditio nobilis venit. haud dubium metienda primū. qͣꝫobrem ſi vel ſummotenus attigero magnam excellentiā/ maiorem pre ceteris preſtantiam / maximā prerogatiuam ſancte illius ciuitatis Hieruſalemet terre finitime (tametſi ſuapte pernotiſſimā) nō mediocrem. immo penee veſtigio ꝓxi-mam. in eam rem feciſſe me acceſſionē. plurimāqꝫ abſoluiſſe ꝯmendationis ꝑtem. haudiniuria exiſtimabo. Glorioſa ſane de ea ciuitate dicta ſunt abolim. ꝑ ſalmiſta teſte. dicū-