LIBER SEPTIMVS.q̄ nō īeſt alii: uniuerſale uero cōe: hoc n. dr̄ uniuerſale: qd̓ pluribꝰ ineē natū ēicuius ergo ſubſtātia hoc erit: aut .n. oīuꝫ aut nulla:oīum .n. nō eſt poſſibile: unius āt ſi erit: et oīa hec erūt: quorū n una ſubſtātia eſt: et ꝗdquiderateſſe unū: & ipſa unū. Amplius ſubſtātia dr̄ q̄ non de ſubiecto: et uniuerſale de ſubiectoaliquo dr̄ ſp Sed an ſit: ꝗdē nō cōtingit ut ꝗdquiderateē: ī ipſoāt exiſtit: ut aīal ī hoīe & ī ea: ergo palā ꝗa ē q̄daꝫ ipſius rō: differt āt nihil: nec ſi nō oīum rō ē eoꝝ q̄ ſunt ī ſubſtātianihil. .n.minus ſubſtātia erit hec alicuiꝰ: ut hō hōis ī quo exiſtiti quareidē accidet: iteꝝ .n. erit ſubſtātia ī illiꝰ ſubſtātia: ut ut aīal ī qͦr& ꝓprium exiſtit Ampliꝰ āt et īpoſſibile et īconueniēs hoc etſubſtātiā: ſi ē ex aliquibꝰ: ud ex ſubſtātiis eē: nec ex eo ꝙ hoc aliquid ſed ex qͣli: p̓us .n. erit nō ſubſtātia et quale ſubſtantia: ethoc ipſo ꝗd ē īpoſſibile: nec .n. rōne nec tp̄e nec gn̓atiōe paſſiones poſſibile ē pͥores eē ſubſtātia: erūt .n. ſeꝑabiles. Ampliꝰ Socrati īerat ſubſtātie ſubſtātia: quare erit ſubſtātia: totalit ueroaccidit ſi ē ſubſtātia hō: et q̄cunqꝫ ita dicūtur nihil eoꝝ q̄ ī rōneeē nulliꝰ ſubſtātiam:i neqꝫ ſine ipſis exiſtere nec ī aliordicoāt n̄eſſe quoddā aīal p̄ter aliqua nec alioꝝ eorum q̄ ī rōnibus nu-liꝰ. Ex his itaqꝫ ſpeculātibꝰ palā ꝗa nihil uniuerſaliter exn̄tiūē ſubſtātia: et ꝗa nullum p̄dicamētoꝝ ſignificat hoc aliꝗd ſedtale. Sināt tale alia quoqꝫ multa accidūt et tertiꝰ hō. Ampliꝰ ātē et ita maximū. Impoſſibi le .n. ſubſtātiā ex ſubſtātiis eſſe inexiſtētibus ſic ut actu: duonāqꝫ ſic actu nunꝗͣ ſunt unuꝫ actu:ſed ſi ptāte duo fuerint: erunt unum qua dupla ex duobꝰ dimidiis prāte: actus .n. ſepat: quare ſi ſubſtātia unū nō erit ex ſubſtātiis īexiſtētibꝰ: et ſcd̓m hunc modū quē dicit Democritꝰ recte īpoſſibile .n. ait ex duobꝰ unū aut ex uno duo fieri: magnitudines .n. īdiuiſibiles ſubſtātias faciūt. Similr̄ igit̉ manifeſtuꝫꝗa ī numero hēbit ſi ē numerꝰ cōpoſitꝰ unitatum: ſicut dr̄ a ꝗbuſdā: aut .n. nō unū dualitas aut nō ineſt unitas ī ipſo actu.Hꝫ āt qd̓ accidit dubitationem: ſi .n. nꝫ ex uniuerſalibꝰ poſſibile ē eē nec unā ſubſtāti ā p̄ter tale: ſed nō hoc aliꝗd ſignificarenec ex ſubſtātiis cōtingit actu eē nꝫ unā ſubſtantiā: incōpoſita erit utiqꝫ ſubſtantia oīs. Quare nec rō utiqꝫ erit neqꝫ uniusſcibſtātie. At uero ur̄ omnibus: et dictum ē iam dudum aut ſoluꝫ ſubſtītie eſſe terminū: aut maxime nūc: aut neqꝫ his: nulliꝰigitur erit diffinitio: aut mō quodā erit: aut mō quodā nō erit