Druckschrift 
Opera
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LIBER SEPTIMVS.vec at ſoladi ent. igc ptimum neceſſeē iupiuſcuiuſqꝫ rōꝫ ſilſtātie rōneꝫ & ſcire tūc ſingula maxie putamꝰ: qn ꝗd ēgnoſcimꝰ: aut ignis magis ꝗͣ quales: aut ꝗͣtum: aut ubi: qm̄ tūchoꝝ eorūdē ſingula ſcimꝰ: qn̄ ꝗd eſt ip̄ꝫ quale: aut ꝗͣtuꝫ ſcimꝰ.Et ꝗd oliꝫ et nūc et ſemꝑ qd̓ eſt et ſemꝑ dubitatū ꝗͥd ens: hoc ēque ſubſtātia. Hoc. nihi ꝗdem unuꝫ eſſe dicūt: illi uero pluraunū: et hi finita ꝗͣdem: illi uero īfinita: quapꝑ nobis maxīe etmum et ſolū ut ē dicere de ſic ēte ſpeculāduꝫ ē quid ē. Videturautē ſubſtātia exiſtere māifeſtiſſime quidem corporibus iundeaīalia et plante et eoꝝ partes ſubſtātias dicimꝰ et naturaliacorpora: ut ignem aquā et terrani: et taliū ſingula quecunqꝫ etpartes eoꝝ: aut ex his ſūt: aut partibꝰ: aut omnibꝰ: aut celuꝫ etꝑtes eiꝰ aſtra & luna et ſol. Vtrū uero he ſole ſubſtātie ſūt: autet alie: aut hoꝝ ꝗdem nullū: altere autē q̄dam perſcrutādū ē. Vidētur ꝗbuſdam corporis t̓mini: ut ſuꝑficies lineaſet pūctus etunitas ſubſtantie magis ꝗͣ corpꝰ et ſolidū. Ampliꝰ p̄ter ſenſibilia hi ꝗdem non opinant̉ aliꝗd eſſe taliū: illi uero plura magis entia ſēpiterna: ut plato ſp̄es ip̄as: et mathematica duas ſubſtantias. Tertiū uero ſenſibiliū corpoꝝ ſubſtātiā. Sꝫ Leucipp-plures ſubſtātias ab uno īchoans et prīcipia cuiuſlibet ſubſtā-tie: aliud ꝗdem numetoꝝ: aliud āt magnitudinū: deīde anime:et hoc modo ꝓtendit ſubſtātias. Quidā uero ſp̄es et numeroseandē habere dicūt nat̉am: alia uero habita lineas et ſuꝑficieꝫuſqꝫ ad primā celi ſubſtātiaꝫ et ſenſibilia. De his igit̉ ꝗd dicit̉bene aut bene: et que ſunt ſubſtātie: et utrū ſint alique p̄terſēſibiles aut non ſūt: & iſte qūo ſunt: & utrum ē aliqͣ ſeparabilis ſubſtātia: & quare: & quomō: aut nulla p̄ter ſēſibiles perſcrutandū: deſcripſimꝰ primo ſubſtātiam quid eſtſcit̉ autē ſubſtātia ſi multipliciꝰ de quatuor maxīe:eteim quodꝗderateſſe & uniuerſale & genus uidet̉ ſubſtantia cuiuſqꝫ. Et quartū hoꝝ ſubiectū Subiectuꝫ uero eſtde quo alia dicūtur: & illud ip̄m non adhuc de alio: ꝑꝑ quodmum de hoc determinādū ē: maxīe nāqꝫ uidet̉ ſubſtātia ſubiectū pͥmū: Tali uero quodā materia dicit̉: & alio formaTertio ꝗd̓ ex his. Dico āt materiam ꝗdē esīformā āt figuraſp̄ei: qͥd aūt ex his ſtatuā totā Quare ſi ſp̄es materia ē pr̄ior Xmagis ens & ip̄o qd̓ ex utriſqꝫ p̓or erit ꝑꝑ eandē rōnem. Nuncꝗdem igit̉ tipo dictū eſt ꝗd ſubſtātia: ꝗa non de ſubiecto leg