LIBER QVARTVS.auteꝫ nō dulce: ſed qd̓ nō dulce quale ē quādo fuerit nunqͣ mutat̉: ſed ſemꝑ qe ipſo uerum dicit & ex neceſſitate futuruꝫ taledulce qbis & hec he rōnes omnes deſtruant: queadmodum &ſubſtātiaꝫ non eſſe nulliꝰ: ita nec ex neceſſitate nihil. Neceſſariuꝫ eīm ꝗd̓ non cōtingit aliter & aliter ſe haberequare & ſiquidēeſt ex neceſſitate non hēbit ita & non ita Totaliterqꝫ ſi eſt actuſēſibile ſolū nihil utiqꝫ erit ſolū non exi ſtentibꝰ aīatis: ſēſus eīꝫnon erit: neqꝫ ꝗdem igit̉ ſenſibilia eē & non ſēſationes forſamuerum: ſentiētis eīm paſſio hec ē: ſubiecta uero non eſſe que ſēſum faciūt & ſine ſenſu īpoſſibilę. Non eīm ſenſus ſuimet ē: ſꝫaliꝗͥd alteruꝫ p̄ter ſenſū qͥd prius eſſe ſeſu heceſſe e mouengnmoto prius eſt nat̉a & utiqꝫ ſi ad inuicem dicāt̉ hec ipſa nihilminꝰ Sunt aūt quidā ꝗ dubitant hoc ꝑſuaſorū et has rationesſolū dicentiū: querunt. n. quis ꝗ iudicat ſanuꝫ: & omnino circaſingula recte iudicaute: tales uero dubitatiōes ſimiles ſūt dubitationi: utrū dormimꝰ nunc aut uigilamꝰ. Poſſūt autē oēs dubitatiōes tales idē: oīuꝫ eīꝫ rationē hi dignificabūt eē prīcipiuꝫ.n. querūt: & hoc ꝑ demōſtratiōeꝫ acciꝑe: qnqꝫ qͥd nō ꝑſuaſi ſūtmāifeſti ſūt īactibꝰ: ſed ꝗd quidē diximus: hec eorum paſſioeſt: tōnem .n. querūt: quoꝝ non ē ratio: demoſtratiōis .n. pͥncipium non ē demoſtratioihi ꝗdem utiqꝫ facile hoc credent: eſt eimnon difficile ſumerę: in iermone autē uimſolum qͣrentes īpoſſiSiſe querūt contraria tlaqͣꝫ dicere dignificāt ſtatiꝫ cōtradicētesSi āt nō oīa ſūt ad aliꝗd: ſed q̄dam ſunt & ſcdꝫ ſe erūt utiqꝫ ōeapꝑet: nā ꝗd apparet: alicui apꝑet: quare ꝗdē oīa que apparent.eē uera oīa q̄ ſūt facit ad aliꝗd. Propt̓ qd̓ & obſeruādū uī in ſer-mone querentibꝰ: ſimul āt & ſuſtinere ſermoneꝫ dignificātibꝰ:ꝑꝑ ꝗd ut apparet eſt: ꝗd̓ appareti cui appareret: & qn̄ appareretinꝗͣtū & ut. Si autē ſuſtineāt ꝗdem ſermonē: nō ſic āt ſuſtineātaccidet ip̄is cōtraria cito dr̄e. Cōtingit .n. ſcd̓m uiſū eiſdeꝫ melappere: guſtu uero nō: & oculis duobꝰ exn̄tibꝰ nō eadē utriqꝫ uiſui ſi ſūt diſſimiles: qm̄ ad ip̄os pꝑ iā dictas cās ꝗd apparēs dicētes uerū eē: & ꝑꝑ hoc ſimilit̓ oīa eē uera & falſa. Neqꝫ .n. oībꝰeadē apparere cōtingit: nec .n. accidēt ſemꝑ eadē: ſed multociescōtraria ſcdꝫ idē tempꝰ itactꝰ .n. duo dicit ī digitoꝝ uarietate &uiſus unum aūt nullatenꝰ rō & ſcd̓m rationē ſēſui & in eodemtempore: quare hoc ſit ueꝝ (ſed forſam ideo erat neceſſe diceretnon ꝑꝑ dubitationē: ſꝫ or̄ois cauſa dicētibꝰ: ꝗa hoc non ē ueru: