LIBER SECVNDVS.dicēte ſimul. dixit ex neceſſitate: manifeſte ueto no dixit. De talibꝰ quidē igit̉ pͥus ē oſtēſuꝫ. Quicunqꝫ uero de ipſis his dubibitabit aliꝗs reſumamꝰ iterum: nā forſā ex ipſis abundabimusaliꝗd ad poſteriores dubitationes.Explicit liber primus. Incipit ſecundusEueritate ꝗdem theoria ſicut ſic difficils ē: ſicuero facilis. Signū at necͣ digͣne nulluꝫ adipiſci.ipſā poſſe: necōes exortes eſſe: ſed unūquēqꝫ aliquid de nat̉a dicere. Et ſcd̓m unūqueqꝫ quideꝫnihil aut paꝝ ei īmittere: de oībus āt coarticulatis fieri magnitudīeꝫ aliquā. Quate ſic ur̄ hēre ut puerbialiterdicimꝰ in foribꝰ qͣuis deliquet. ſic quidē utiꝙ etit facilis Eereāt totuꝫ & partē nō poſſe difficultatē eiꝰ on̄dit Forſa at̄ Adiffitultate ſcd̓m duos exite modos nō ī rebꝰ ſed ī nobis ē eius cātſicut. n. nocticoracū oculi ad lucē diei ſe hn̄t: ſic et aīe noſtre in-tellectꝰ ad ea q̄ ſunt oīum nat̉e māifeſtiſſima Nō ſolū autē his.dicere gratiā iuſtū eſt: quoꝝ aliꝗs opīonibꝰ cōmunicauerit: ſedhis qui adhuc ſuꝑficialit̓ enūciauerūt: eteīꝫ cōferūt aliquid. Nāhītum noſtrū p̄excitati ſūt: nā ſi Timeꝰ non fuiſſet̉: multā melodiam non hēremꝰ: ſi āt non ph̓rinis Timfeꝰ nō funſſet? hodeꝫuero mō et de enūtiantibꝰ ueritatē a ꝗbuſdaꝫ opīones quaſdāaccepimꝰ: ſed alū Et hi foret̉ cā fuerūt ocari ueto pͥhilōſophiāueritatis ſcīam recte hꝫ: naꝫ theorice finis ē ueritas: et practiceopus ieteīm ſi quomō ſe hꝫ jtendunt no tamē ſcd̓mͣ le. ſꝫ aliqͣset nūc ſpeculant̉ practici Neſcimus at uerū ſine tarunumqdꝫmaxje ioſū aliorum dr̄: ſcdm ꝙ et ī aliis ineſt uniuocatio: putagnis calidiſſimꝰ: eteiꝫ eſt cā alijs hit caloris: qͣre et ueriſſimumꝗd poſterioribꝰ eſt cā ut ſint uera. Quap̓ropter exn̄titꝫ princi-pia ſēper eē ueriſſima neceſſe ē: non .n. qn̄qꝫ uera: qn̄qꝫ non uera: nec illis cā aliqua ē ut ſint: ſꝫ illa alijs quare unūꝗdqꝫ ſicutſe habet ut ſit ita et ad ueritatē. At uero ꝙ ſit pͥncipium quocfam et ridij īfinite cauſe exiſtētiuꝫ nec īditecta theoricam ne-ſcdin ſpeciē palāſſeqͣꝫ n eꝫ materia hocͣex hocͣ in īlimtum pfōgͣredi e poſſibile: uelut carneꝫ quidem ex terra: terram uero exaete: aerē āt ex igne & hoc nō ſtare: nec unde p̓ncipiuꝫ motꝰ iuthominē ab aere moueri: & hūc a ſole: & ſolē a luce: & hꝰi nulluꝫeē finē. Similiter āt nec id cuiꝰ cā in īfinitū ire ē poſſibileriterqdem ſanitatis cā: illa uero felicitatis & felicitatē aliꝰ: & ita lēper